Nerecznica grzebieniasta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Nerecznica grzebieniasta
Dryopteris cristata nf.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Podkrólestwo naczyniowe
Klad monilofity
Klasa paprocie
Rząd paprotkowce
Rodzina nerecznicowate
Rodzaj nerecznica
Gatunek nerecznica grzebieniasta
Nazwa systematyczna
Dryopteris cristata (L.) A. Gray
Manual 631. 1848
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Nerecznica grzebieniasta (Dryopteris cristata (L.) A. Gray) – gatunek należący do rodziny nerecznicowatych.

Rozmieszczenie geograficzne[edytuj | edytuj kod]

Występuje w Europie i Ameryce Północnej[2]. Przez Polskę przebiega południowa granica jego zwartego zasięgu i na obszarze nizin i pasma wyżyn występuje pospolicie. Oprócz tego występuje na kilku oderwanych, reliktowych stanowiskach w Karpatach: na Polanie Biały Potok pod Tatrami, na 2 stanowiskach w Kotlinie Orawsko-Nowotarskiej, w Kotlinie Jeleśniańskiej i w widłach potoków Kalnica i Wetlina w Bieszczadach Zachodnich[3].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Roślina o wysokości od 50 do 140 cm.
Kłącze
Grube, gęsto ulistnione.
Liście
Na krótkich ogonkach pokryte wraz z główną osią liścia włoskokształtnymi brunatnymi łuskami. Odcinki 1 rzędu prawie siedzące, równowąskolancetowate, głęboko pierzastodzielne, z odcinkami 2 rzędu podługowatymi, karbowanopiłkowatymi. Kupki zarodni z trwałymi zawijkami.
Gatunki podobne
Często bywa mylony z nerecznicą krótkoostną (Dryopteris spinulosa) i wietlicą samiczą (Athyrium filix-femina).

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Bylina, hemikryptofit. W Polsce zarodnikowanie odbywa się w sierpniu i wrześniu. Występuje na torfowiskach, w lasach olsowych oraz łozowiskach. Kłącze paprotnika, nerecznicy (Rhizoma Filicis) zawiera pochodne floroglucyny (aspidyna, aspidynol, albaspidyna, kwas flawaspidowy i filiksowy), olejek eteryczny, garbniki. Gatunek charakterystyczny klasy Alnetea glutinosae[4]. Liczba chromosomów 2n = 164[3].

Zagrożenia[edytuj | edytuj kod]

Roślina umieszczona na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski w grupie gatunków narażonych na wyginięcie (kategoria zagrożenia V)[5].

Pokrój

Przypisy

  1. Smith, A. R., K. M. Pryer, E. Schuettpelz, P. Korall, H. Schneider & P. G. Wolf: A classification for extant ferns (ang.). Taxon 55(3): 705–731, 2006. [dostęp 2009-11-13].
  2. Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-11-11].
  3. 3,0 3,1 Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa: Czerwona księga Karpat Polskich. Kraków: Instytut Botaniki PAN, 2008. ISBN 978-83-89648-71-6.
  4. Matuszkiewicz W. Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2001. ISBN 83-01-13520-4.
  5. Red list of plants and fungi in Poland. Czerwona lista roślin i grzybów Polski. Zbigniew Mirek, Kazimierz Zarzycki, Władysław Wojewoda, Zbigniew Szeląg (red.). Kraków: Instytut Botaniki im. W. Szafera, Polska Akademia Nauk, 2006. ISBN 83-89648-38-5.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Bolesław Broda, Jakub Mowszowicz Przewodnik do oznaczania roślin leczniczych, trujących i użytkowych, Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich, Warszawa 1973.
  2. Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.