Nerka (ryba)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy ryby. Zobacz też: inne znaczenia.
Nerka
Oncorhynchus nerka[1]
(Walbaum, 1792)
Nerka
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada promieniopłetwe
Rząd łososiokształtne
Rodzina łososiowate
Rodzaj Oncorhynchus
Gatunek nerka
Synonimy
  • Fario aurora Girard, 1856
  • Hypsifario kennerlyi (Suckley, 1861)
  • Oncorhynchus adonis Jordan & McGregor, 1925
  • Oncorhynchus nerka kennerlyi (Suckley, 1861)
  • Oncorhynchus nerka ovetsch Taliev, 1932
  • Salmo arabatsch Valenciennes, 1848
  • Salmo kennerlyi Suckley, 1861
  • Salmo lycaodon Pallas, 1814
  • Salmo melampterus Valenciennes, 1848
  • Salmo nerka Walbaum, 1792
  • Salmo paucidens Richardson, 1836
  • Salmo tapdisma Valenciennes, 1848
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikisłownik Hasło nerka w Wikisłowniku

Nerka[3] (Oncorhynchus nerka) – gatunek łososia pacyficznego. Ryba dwuśrodowiskowa. Z powodu koloru mięsa, ikry i ubarwienia w okresie godowym nazywana łososiem czerwonym[4].

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Występuje w zlewiskach północnego Oceanu Spokojnego i Morza Ochockiego. Powszechna w Ameryce Północnej, wokół Kamczatki i Wysp Komandorskich. Tworzy populacje słodkowodne bytujące w jeziorach, a na Alasce – w strumieniach.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Osiąga długość do 80 cm, przy maksymalnej masie ciała do 7 kg, zwykle nie przekracza 4 kg. Ubarwienie zmienia się z wiekiem ryby. Jest również zależne od warunków środowiska. Nerki przebywające w morzu mają ubarwienie srebrno-niebieskie lub srebrno-zielonkawe. W okresie godowym wstępują do rzek i barwa ciała – z wyjątkiem głowy i płetwy ogonowej – zmienia się na czerwoną lub – rzadziej – złotobrązową do zielonkawej, czasami pasiastą. Głowa zwykle oliwkowozielona. U samców występuje garb na grzbiecie, a obydwie szczęki wyginają się na kształt haków, podobnie jak u gorbuszy. Ubarwienie samców jest zazwyczaj bardziej intensywne.

Odżywianie[edytuj | edytuj kod]

Młode żywią się małżoraczkami, wioślarkami i larwami owadów, a dorosłe zooplanktonem i małymi rybami. Populacje jeziorowe zjadają plankton i larwy owadów.

Rozród[edytuj | edytuj kod]

Nerki przebywają w morzu od 3 do 5 lat. Tarło odbywają w jeziorach lub w górnym biegu rzek, ale w miejscach słabo natlenionych. Młode pozostają w wodach słodkich od roku do dwóch, rzadziej do czterech lat, po czym spływają do morza. Osobniki pozostające w wodach słodkich osiągają mniejsze rozmiary.

Znaczenie gospodarcze[edytuj | edytuj kod]

Poławiana gospodarczo na dużą skalę, hodowana w akwakulturze, poławiana przez wędkarzy. Mięso i kawior z ikry nerki są czerwone.

Przypisy

  1. Oncorhynchus nerka w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Oncorhynchus nerka. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  3. G. Nikolski: Ichtiologia szczegółowa. Tłum. Franciszek Staff. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1970.
  4. Załachowski 1997 ↓, s. 304.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Włodzimierz Załachowski: Ryby. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1997. ISBN 83-01-12286-2.
  • Oncorhynchus nerka. (ang.) w: Froese, R. & D. Pauly. FishBase. World Wide Web electronic publication. www.fishbase.org [dostęp 13 września 2009]