Nerw bębenkowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Nerw bębenkowy, nerw Jacobsona (łac. nervus tympanicus s. Jacobsoni) - gałąź nerwu językowo-gardłowego. Posiada on zarówno włókna nerwowe czuciowe (dla błony śluzowej jamy bębenkowej i trąbki słuchowej), jak i przywspółczulne (dla ślinianki przyusznej i gruczołów policzkowych). Nerw ten może otrzymywać gałązki od nerwu błędnego, dochodzące do niego bezpośrednio lub przez zwój dolny nerwu językowo-gardłowego.

Przebieg[edytuj | edytuj kod]

Początek swój bierze w zwoju dolnym nerwu językowo-gardłowego (ganglion inferius nervi glossopharyngei), znajdującym się w dołku skalistym kości skroniowej. Udaje się on z niego poprzez kanalik bębenkowy, aż dociera do wzgórka (promontorium), układając się w rynience lub kanaliku w ścianie błędnikowej jamy bębenkowej. Współtworzy następnie splot bębenkowy (pomagają mu gałąź łącząca od nerwu twarzowego i nerwy szyjno-bębenkowe).

Gałęzie[edytuj | edytuj kod]

Nie tworzy on typowych gałęzi wychodzących z jego pnia. Natomiast jego włókna poprzez splot bębenkowy dostają się do następujących nerwów i gałęzi:

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.