Neso (księżyc)
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Neso | |
 Symulacja wyglądu księżyca Neso |
|
| Planeta | Neptun |
| Odkrył | Matthew Holman, John Kavelaars, Tommy Grav, Wesley Fraser i Dan Milisavljevic |
| Data odkrycia | 14 sierpnia 2002 |
| Tymczasowe oznaczenie | S/2002 N4 |
| Charakterystyka orbity | |
| Półoś wielka | 48 387 000 km |
| Mimośród | 0,495 |
| Okres obiegu | 9 374,0 d |
| Nachylenie do płaszczyzny orbity planety | 132,6° |
| Długość węzła wstępującego | 49,9° |
| Argument perycentrum | 89,3° |
| Anomalia średnia | 269,8° |
| Własności fizyczne | |
| Średnica równikowa | 60 km |
| Jasność obserwowana (z Ziemi) |
24,6 m |
Neso (Neptun XIII) – najbardziej zewnętrzny księżyc Neptuna, odkryty przez Matthew J. Holmana i in. oraz Bretta J. Gladmana i in. w 2003 r. ze zdjęć zrobionych w 2002 r. Otrzymał tymczasowe oznaczenie S/2002 N 4.
Neso krąży wokół Neptuna w odległości 48 milionów km, czyli prawie 1/3 j.a., najdalej od planety spośród wszystkich znanych księżyców w Układzie Słonecznym. Jedno okrążenie zajmuje jej ok. 26 lat, obiega ona Neptuna przeciwnie do kierunku jego obrotu wokół własnej osi. Podobieństwo orbit Neso i Psamathe sugeruje, że mogły one powstać w wyniku rozpadu jednego księżyca.
Zobacz też [edytuj]
- Chronologiczny wykaz odkryć planet, planet karłowatych i ich księżyców w Układzie Słonecznym
- Księżyce Neptuna - zestawienie podstawowych danych
|
|||||||
