Neurastenia
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Neurastenia | |||
|
|||
| MeSH | D009440 | ||
Neurastenia - najczęstsza postać nerwicy objawiająca się zwiększoną pobudliwością i szybkim wyczerpywaniem się układu nerwowego; niepokojem, niemożnością skupienia uwagi, drażliwością, bólami w okolicy serca, kołataniem serca, bólami głowy, zaburzeniami jelitowymi, osłabieniem czynności płciowych[1].
Spis treści |
[edytuj] Typy neurastenii
(podział według Iwanowa - Smolenskiego)
- neurastenia hiposteniczna: dominują objawy zmęczenia, obniżenia sprawności, niepokoju
- neurastenia hipersteniczna: dominuje rozdrażnienie, wybuchy złości, nadwrażliwość na bodźce (np. dotyk sprawia ból, brak opanowania, osłabienie dyscypliny).
- neurastenia asteniczna: szybkie męczenie się (wyczerpanie po krótkich czynnościach)
[edytuj] Leczenie
Odpoczynek, hydroterapia, środki wzmacniające, aby wzmocnić procesy pobudzenia - kofeina, a także preparaty na bazie żeń-szenia.
Przypisy
- ↑ "Vademecum Lekarza Praktyka" wydanie drugie poprawione i uzupełnione, Warszawa 1955, tom II, Choroby psychiczne, "Neuroses", str. 1699
[edytuj] Bibliografia
- Vademecum Lekarza Praktyka, pod redakcją H. Brokman, E. Bruner, T. I i II, PZWL, Warszawa 1955