Neverwinter Nights 2: Maska zdrajcy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Neverwinter Nights 2: Maska Zdrajcy
Neverwinter Nights 2: Mask of the Betrayer
Producent Obsidian Entertainment
Wydawca Atari
Seria gier Neverwinter Nights
Silnik Electron engine
Aktualna wersja 1.22.1588
Data wydania

EUR: 27 września 2007
USA: 5 grudnia 2007

Gatunek

komputerowa gra fabularna

Tryby gry gra jednoosobowa, gra wieloosobowa
Kategorie wiekowe

ESRB: T
ACB: M
PEGI: 12
USK: 12+

Wymagania sprzętowe
Platforma Microsoft Windows
Nośniki

DVD (1)

Kontrolery klawiatura i mysz

Neverwinter Nights 2: Maska Zdrajcy (ang. Neverwinter Nights 2: Mask of the Betrayer) – oficjalne rozszerzenie do gry Neverwinter Nights 2.

Gra jest oparta na regułach Dungeons & Dragons w wersji 3,5. Wydawcą jest Atari, a na terenie Polski CD Projekt. Producentem jest Obsidian Entertainment.

Maska Zdrajcy wzbogaca podstawowe oraz poprawia oryginalną grę. M. in. usprawnia znacznie interakcję z towarzyszami, dodając możliwość sprawdzenia naszego wpływu na nich, a także wynikającej z tego ich lojalności bądź nienawiści względem nas. Dodanych zostało sześć nowych podras, doszło pięć nowych klas prestiżowych, dwie nowe podstawowe klasy, poziomy epickie (21-30), epickie czary, atuty, ulepszono system rzemiosła, zestaw narzędzi oraz jeszcze kilka innych rzeczy. Twórcy oceniają czas potrzebny na ukończenie nowej kampanii na ok. 20 godzin.

Nowe Rasy[edytuj | edytuj kod]

Do nowych ras zaliczają się:

Sferotknięci: Genasi Ognia, Ziemi, Powietrza i Wody; Elfy: Dziki Elf oraz Pół-drow.

Nowe Klasy Postaci[edytuj | edytuj kod]

Do nowych standardowych klas postaci zaliczają się:

Ulubieniec Bogów, Szaman Dusz.

Nowe Prestiżowe Klasy Postaci[edytuj | edytuj kod]

Do nowych prestiżowych klas zaliczają się:

Mistyczny Mędrzec z Candlekeep, Niewidzialne Ostrze, Czerwony Czarodziej z Thay, Święta Pięść, Władca Burz.

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Gra rozpoczyna się, gdy postać gracza po pokonaniu Króla Cieni ląduje w wypełnionym duchami kurhanie, leżącym w Rashemenie - krainie oddalonej o wiele mil od Wybrzeża Mieczy, miejsca akcji kampanii z Neverwinter Nights 2. Na pomoc przybywa tajemnicza Czerwona Czarodziejka imieniem Safiya, która twierdzi, że została wysłana przez matkę, by później gracza do niej doprowadzić. Podczas szukania wyjścia z kurhanu okazuje się, że jest z graczem coś nie tak - odczuwa tajemniczy głód, którego pochodzenie jest na tym etapie rozgrywki nieznane. Podczas wędrówki przez tunele głód przejmuje kontrolę i pożeramy jednego ducha telthora. Tuż przed wyjściem z kurhanu główna postać natyka się na jego strażnika - legendarnego niedźwiedziego boga Okku, który zmusza gracza do walki, nie pozwalając na odejście stamtąd żywym. Po jego pokonaniu udajemy się do Mulsantiru, miasta, gdzie mieści się teatr Lienny, będącej jak się później okaże ciotką Safiyi. Na miejscu odkrywamy, że teatr został zaatakowany przez paru Czerwonych Czarodziei i ich sługusów - odpieramy atak i pokonujemy kolejne zastępy przeciwników, by wreszcie przekonać się, że Lienna Safiyi sama się uśmierciła, by najeźdźcy nie wydobyli z niej żadnych informacji. Po wyjściu z teatru dowiadujemy się od rządzących w Mulsantirze wiedźm, iż miasto jest otoczone przez armię duchów prowadzoną przez Okku pragnącego naszej krwi. Póki jesteśmy w mieście mamy okazję zdobyć dwójkę sprzymierzeńców do walki z armią duchów - wiedźmi pomiot, Ganna, i półniebiankę Kaelyn. Uzyskawszy ich pomoc nie pozostanie nam nic, tylko ruszyć na Okku. Po pokonaniu duchów okazuje się, że ciąży na nas straszliwa klątwa - Zjadacz Dusz, który niczym pasożyt tkwi w ciele żywiciela i zmusza go do bezustannego karmienia się duchami istot zamieszkujących Rashemen. Wówczas istnieje wybór - albo poddać się głodowi Zjadacza i pochłonąć Okku, albo stłumić demona w sobie i uzyskać niedźwiedziego boga na sprzymierzeńca. Potem postać udaje się do Sabatu Śpiących , by odkryć jak wyleczyć przypadłość. Ten mówi, że jedyną nadzieją jest uzyskać odpowiedź od martwego boga śmierci Myrkula, którego umysł wciąż żyje w Sferze Astralnej. W tym celu gracz wraca do Mulsantiru i poprzez portal dostaje się do Akademii Czerwonych Czarodziejów na górze Thay, by tam odnaleźć portal do Sfery Astralnej i uzyskać odpowiedź od boga. Dowiaduje się, że jedyną nadzieją jest próba wydostania własnej duszy ze Ściany Potępionych otaczającej Miasto Sądu, siedzibę aktualnego boga zmarłych - Kelemvora. Pozostaje wyruszyć tam, uzyskawszy pomoc od niezwykłych sprzymierzeńców kogoś, kto już wcześniej próbował zdobyć to miasto. Gra kończy się pojedynkiem z zamieszkującym ciało gracza, pozbawionym wspomnień i osobowości, nieustannie trawionym przez straszliwy głód Zjadaczem Dusz - Akachim, kapłanem Myrkula, tytułowym Zdrajcą, który ośmielił się wystąpić przeciwko swemu bogu i został przezeń skazany na wieczną tułaczkę w postaci cienia samego siebie, żywiącego się duszami innych, mającego nadzieję na odnalezienie swojej własnej duszy.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]