New Orleans Hornets
|
|||
| Maskotka | Hugo (szerszeń) | ||
| Barwy | Niebieskie, Fioletowe, Złote, Białe | ||
| Data założenia | 1988 | ||
| Liga | NBA Western Conference Pacific Division |
||
| Adres | Nowy Orlean (Luizjana) | ||
| Hala sportowa | New Orleans Arena | ||
| Właściciel | George Shinn,Gary Chouest | ||
| Trener | Monty Williams | ||
New Orleans Hornets (w latach 1988-2002 Charlotte Hornets, do 2005 New Orleans Hornets, w latch 2005-2006 New Orleans/Oklahoma City Hornets od 2007 ponownie New Orleans Hornets) – klub NBA z Nowego Orleanu.
Spis treści |
[edytuj] Historia
Początki Hornets to 1985, kiedy to NBA postanowiła rozbudować się o cztery nowe zespoły, a biznesmen z Charlotte, George Shinn, podjął to wyzwanie. Klub zadebiutował w NBA w 1988, razem z Miami Heat. Najbardziej znanymi zawodnikiem debiutującej drużyny byli: obrońca Kelly Tripucka i rozgrywający, najniższy zawodnik w dziejach NBA, Muggsy Bogues. Po pierwszych latach niepowodzeń odmiana przyszła wraz z dwoma kolejnymi wyborami: w drafcie 1991 z numerem 1. silnego skrzydłowego Larry Johnsona oraz rok później środkowego Alonzo Mourninga, wybranego z nr 2. Dynamiczna para stworzyła nową jakość w drużynie, która w 1993 po raz pierwszy uzyskała dodatni bilans po sezonie zasadniczym (44-38) i zadebiutowała w fazie play-off. Od tej pory zespół jest w gronie ligowych średniaków, dość regularnie kwalifikując się do fazy pucharowej, ale nie odnosząc w niej żadnych sukcesów.
W 1996 klub wybrał w drafcie młodego gracza Kobe Bryanta, ale wobec niechęci do gry w Charlotte, wymienił go od razu za centra Vlade Divaca z Los Angeles Lakers. Na początku nowego tysiąclecia udziałami w klubie był zainteresowany, wychowany w Karolinie Północnej Michael Jordan, ale przedsięwzięcie nie doszło do skutku, po tym jak Shinn nie zgodził się na oddanie całej kontroli nad operacjami koszykarskimi w ręce Jordana. Po kilku ruchach kadrowych (m.in. oddanie Johnsona i Mourninga) popularność zespołu w mieście zaczęła spadać. Gdy do tego doszedł proces właściciela, oskarżonego o gwałt, zespół stracił poparcie lokalnej społeczności, a frekwencja na meczach dramatycznie spadła. Podstawowymi zawodnikami drużyny byli wtedy: Glen Rice, Anthony Mason, Davis Wesley, Derrick Coleman, Baron Davis i Jamal Mashburn. Po przepychankach z władzami miasta w sprawie budowy nowej hali, w 2002 Shinn przeniósł drużynę do Nowego Orleanu. Zbudowana ostatecznie nowa hala służy obecnie drużynie Charlotte Bobcats.
W Nowym Orleanie klub NBA pojawił się po 17 latach przerwy – poprzednio grał tu zespół Jazz. W 2004, na skutek przekształceń ligi, zespół został przesunięty do Konferencji Zachodniej, grając w Dywizji Południowo-zachodniej, wraz z tak silnymi klubami, jak San Antonio Spurs, Dallas Mavericks i Houston Rockets. Silni przeciwnicy oraz kontuzje podstawowych graczy spowodowały katastrofalny start w nowej dywizji z początkowym bilansem 2-29 i, ostatecznie, 18-64. Nowy trener, Byron Scott zdecydował, że nadszedł czas na zmiany. Pozbyto się weteranów Davisa i Mashburna. Na początku sezonu 2004-2005 do klubu został oddany w wymianie z Phoenix Suns drugi Polak grający w NBA Maciej Lampe.
W wyniku zniszczeń spowodowanych w sierpniu 2005 przez huragan Katrina drużyna została przeniesiona do Oklahoma City, jednak już w 2007 zespół powrócił do Nowego Orleanu. Jedynym sukcesem w tych latach było zdobycie tytułu Rookie of the Year w 2006 przez Chrisa Paula. Mimo nienadzwyczajnych wyników, popularność zespołu w Oklahoma City była na tyle duża, że właśnie tam zdecydowano się przenieść zespół Seattle SuperSonics (obecnie Oklahoma City Thunder).
Wróciwszy do macierzystej siedziby zespół, wzmocniony nowymi nabytkami, m.in. Jannero Pargo, Bonzi Wellsem i Mike Jamesem, zakończył sezon 2007-08 z rekordowym bilansem 56-26, zdobywając pierwszy w historii tytuł mistrza Dywizji i przynosząc swojemu trenerowi, Byronowi Scottowi tytuł Trenera roku oraz zaszczyt prowadzenia drużyny Zachodu podczas Meczu Gwiazd. Mimo to, w fazie play-off zespół poległ w drugiej rundzie.
[edytuj] Skład
| nr. | poz. | nar. | Imię i nazwisko |
|---|---|---|---|
| 11 | PF |  |
Joe Alexander |
| 1 | SG/SF | |
Trevor Ariza |
| 32 | PG | |
Jarret Jack |
| 8 | SG |  |
Marco Belinelli |
| 34 | PF/C | |
Aaron Gray |
| 33 | SG | |
Willie Green |
| 28 | C |  |
Didier Ilunga-Mbenga |
| 44 | PF |  |
Pops Mensah-Bonsu |
| 50 | PF/C | |
Emeka Okafor |
| 20 | PF | |
Quincy Pondexter |
| 14 | C | |
Jason Smith |
| 5 | SG | |
Marcus Thornton |
Monty Williams[edytuj] Trenerzy w historii
- Dick Harter (1988-1990)
- Gene Littles (1990-1991)
- Allan Bristow (1991-1996)
- Dave Cowens (1996-1999)
- Paul Silas (1999-2003)
- Tim Floyd (2003-2004)
- Byron Scott (2004-2009)
- Jeff Bower (2009-2010)
- Monty Williams (od 2010)
[edytuj] Linki zewnętrzne
|
|||||||||||||||||||||||||||||
