Newag

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Newag
Newag
Forma prawna spółka akcyjna
Data założenia 1876
Państwo  Polska
Siedziba 33-300 Nowy Sącz
ul. St. Wyspiańskiego 3
e-mail: newag@newag.pl
Numer KRS 0000066315
Prezes Zbigniew Konieczek[1]
Przewodniczący
rady nadzorczej
Zbigniew Jakubas[1]
Akcjonariusze / udziałowcy Zbigniew Jakubas
Multico SKA
Zbigniew Konieczek
Wiesław Piwowar[1]
Branża tabor kolejowy
Zatrudnienie 1553 (03-2014)[2]
Zysk netto 36,7 mln (2013)[3]
Kapitał zakładowy 11.250.000 zł[4]
Giełda GPW Warszawa
ISIN

PLNEWAG00020

Symbol akcji NEWAG (NWG)
Położenie na mapie Nowego Sącza
Mapa lokalizacyjna Nowego Sącza
Newag
Newag
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Newag
Newag
Ziemia 49°36′16″N 20°41′54″E/49,604444 20,698333Na mapach: 49°36′16″N 20°41′54″E/49,604444 20,698333
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Newag – polskie przedsiębiorstwo produkcyjne (spółka akcyjna) z siedzibą w Nowym Sączu, specjalizujące się w modernizacji oraz produkcji taboru szynowego, zarówno spalinowego, jak i elektrycznego, oraz wagonów pasażerskich. W skład grupy Newag wchodzi również spółka Newag Gliwice.

EZT 14WE z 2005
EZT 19WE z 2008
EZT 31WE Impuls z 2012
EZT 35WE Impuls z 2012
SZT 221M z 2010
SZT 222M z 2013
Manewrowa lokomotywa spalinowa 6Dg
EN57AKŚ zmodernizowany w 2011
Wagon 168A
Tramwaj 126N Nevelo

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1876 w Nowym Sączu powstały Cesarsko-Królewskie Warsztaty Kolei stanowiące zaplecze techniczno-remontowe dla nowo wybudowanej tarnowsko-leluchowskiej linii kolejowej, która przebiegała przez to miasto[5].

W latach 1880-1912 zakłady były stopniowo rozbudowywane[6]. W czasie I wojny światowej warsztaty nie uległy zniszczeniu oraz uzyskały nową specjalność związaną z naprawą i produkcją pociągów pancernych na potrzeby armii austro-węgierskiej[6].

W 1918 zakłady wyremontowały pierwszą w niepodległej Polsce lokomotywę parową serii 308[6]. Do 1920 działalność warsztatów została rozszerzona o remonty i naprawy taboru dla przewoźników cywilnych[5], a w 1922 zmieniono nazwę na Warsztaty Główne I klasy Nowy Sącz[6]. Przedsiębiorstwo,w którym zatrudnienie sięgało 1800 pracowników, podzielono na trzy wydziały: parowozowy, wagonowy i mechaniczny[5].

W przededniu wybuchu II wojny światowej przeprowadzono ewakuację części personelu i urządzeń warsztatowych do Stanisławowa[6]. Po zajęciu Nowego Sącza przez Niemców zakłady rozbudowano, a w 1944 zatrudnienie w warsztatach wynosiło 6000 pracowników[5]. Kilka miesięcy przed wyzwoleniem Niemcy rozebrali i wywieźli większość maszyn i urządzeń oraz zniszczyli około połowy budynków[5]. Część narzędzi ukrytych przez pracowników na terenie warsztatów udało się uratować, dzięki czemu już w dwa tygodnie po wyzwoleniu było możliwe ich odgruzowywanie i odbudowa oraz uruchomienie profilu naprawczego[5][6].

W 1950 zakłady otrzymały nazwę Przedsiębiorstwo Polskie Koleje Państwowe, Warsztaty Mechaniczne Nr 3 w Nowym Sączu, a rok później zmieniono ją na Zakłady Naprawcze Parowozowo-Wagonowe Nr 3 w Nowym Sączu[6]. W 1952 warsztaty przekształcono w samodzielne przedsiębiorstwo (po wyłączeniu ze struktur PKP) i nadano im nową nazwę Zakłady Naprawcze Taboru Kolejowego Nowy Sącz[6].

W 1963 zakłady zostały uchwałą Rady Ministrów wytypowane do napraw taboru spalinowego[6], a cztery lata później rozpoczęły naprawy lokomotyw serii SM30[6]. W czerwcu 1972 miało miejsce uroczyste pożegnanie ostatniego naprawionego parowozu TKt48-166 i w tym samym roku naprawiono pierwszą lokomotywę spalinową serii SM42[6]. W 1977 rozpoczęto przygotowania do uruchomienia napraw lokomotyw serii SP42, SM48 i SM31[6].

W 1982 nastąpiło ponowne wcielenie zakładów do struktur PKP, aby w kolejnej dekadzie stały się ponownie samodzielnym przedsiębiorstwem państwowym podległym Ministerstwu Transportu[6].

6 września 1994 Minister Przekształceń Własnościowych wydał akt notarialny przekształcający zakłady w jednoosobową spółkę akcyjną skarbu państwa[6]. W 1995 akcje spółki wniesiono do narodowych funduszy inwestycyjnych, a pakiet większościowy do X NFI Foksal[6].

Na początku 2001 ZNTK Nowy Sącz znalazły się w trudnej sytuacji finansowej związanej z ograniczoną liczbą zamówień[6]. W czerwcu tego roku, decyzją rady nadzorczej zakładu, zmieniono jego zarząd i rozpoczęto proces restrukturyzacji[6]. W tym samym roku oddano do eksploatacji pierwszą naprawioną lokomotywę elektryczną EU07-379[6]. W 2003 akcje spółki zostały nabyte przez prywatnego inwestora oraz wdrożono system zapewniania jakości ISO 9001:2001[6]. Rok później nastąpiło oddanie do eksploatacji pierwszego naprawionego i zmodernizowanego w ZNTK Nowy Sącz EZT serii EN57 o numerze 1806[6].

W 2005 nazwa spółki została zmieniona na NEWAG Spółka Akcyjna[6]. Zbiegło się to w czasie z przekazaniem do eksploatacji pierwszego naprawionego w Nowym Sączu EZT serii EN71 oraz nastąpiło uroczyste przekazanie Szybkiej Kolei Miejskiej Sp. z o.o. w Warszawie nowo wyprodukowanego EZT 14WE-01[6].

W maju 2006 papież Benedykt XVI podczas pierwszej pielgrzymki do Polski pobłogosławił pociąg papieski, będący podziękowaniem kolejarzy za pontyfikat Jana Pawła II. W 2007 przekazano LHS pierwszą zmodernizowaną lokomotywę 311D[6].

W 2008 Newag nabył pakiet większościowy akcji Zakładów Naprawczych Lokomotyw Elektrycznych Gliwice[7].

W 2009 pojazd 19WE otrzymał świadectwo typu[6]. Rok później pierwsza zmodernizowana lokomotywa 16D została przekazana LHS, pierwszą lokomotywę 6Dg dostarczono PKP Cargo, SKM Warszawa otrzymał 4 pojazdy 19WE, a także wyprodukowano i dostarczono pierwsze pojazdy spalinowe serii SA137 i SA138 zamówione przez Urząd Marszałkowski Województwa Pomorskiego[6]. W 2012 wyprodukowano pierwszy niskopodłogowy EZT serii 35WE należący do rodziny Newag Impuls oraz pierwszy tramwaj 126N Nevelo[8]. W 2013 skład 31WE Impuls osiągnął prędkość 211,6 km/h na Centralnej Magistrali Kolejowej, ustanawiając rekord Polski dla pojazdów zaprojektowanych i wyprodukowanych wyłącznie w Polsce[9].

5 grudnia 2013 Newag zadebiutował na Giełdzie Papierów Wartościowych w Warszawie, przy czym w ramach debiutu sprzedano akcje stanowiące 43,47% kapitału zakładowego spółki[10].

Działalność[edytuj | edytuj kod]

Elektryczne zespoły trakcyjne[edytuj | edytuj kod]

Newag (do 2005 ZNTK Nowy Sącz), bazując na doświadczeniach przy modernizacji EZT serii EN57 i EN71, w 2005 podjął się budowy pierwszego EZT własnej produkcji – 14WE – do którego produkcji wykorzystano części ze skasowanych EN57[11]. 8 sztuk zostało zakupionych przez nowo powstałą SKM Warszawa[12], a jeden został wykorzystany jako pociąg papieski[13].

Pierwszym całkowicie nowym składem powstałym w Newagu był czteroczłonowy 19WE, którego 4 sztuki zakupiła SKM Warszawa[14]. Podczas testów skład został próbnie wydłużony do 6 członów i w takiej konfiguracji otrzymał oznaczenie 20WE[15].

W 2011 rozpoczęła się produkcja trzeciego typu EZT z Newagu: 35WE Impuls. Jest to sześcioczłonowy skład, również przeznaczony dla SKM Warszawa[16]. W grudniu 2012 ukończono produkcję pierwszego egzemplarza czteroczłonowej wersji Impulsa: 31WE. 5 takich składów zakupiły Koleje Dolnośląskie[17]. 15 maja 2013 Newag podpisał z województwem warmińsko-mazurskim na dostawę pierwszego dwuczłonowego impulsa – 37WE[18] – a 3 lipca z województwem podkarpackim na trójczłonowego impulsa: 36WE[19]. Ogółem do 4 listopada 2013 zamówiono 52 impulsy.

Spalinowe zespoły trakcyjne[edytuj | edytuj kod]

We wrześniu 2009 samorząd województwa pomorskiego ogłosił przetarg na 2- i 3-członowe spalinowe zespoły trakcyjne[20]. Newag, chcąc wejść na nowy rynek, we współpracy z krakowskim przedsiębiorstwem EC Engineering zaprojektował takie pojazdy – odpowiednio 220M i 221M – i rozpoczął ich produkcję w lutym 2010, jeszcze przed podpisaniem 21 maja umowy z samorządem województwa pomorskiego[20]. Pierwszy z wyprodukowanych 221M wyjechał na tory we wrześniu 2010, na targi InnoTrans w Berlinie[21].

W późniejszym czasie Newag sprzedał jeszcze 2 sztuki 220M województwu opolskiemu, 1 sztukę 220M województwu lubuskiemu, 1 sztukę 221M województwu śląskiemu oraz 4 sztuki 220M Przewozom Regionalnym[20][22][23][24].

18 czerwca 2013 Newag podpisał z Kolejami Mazowieckimi umowę sprzedaży jednego dwuczłonowego SZT 222M, którego od wcześniejszego 220M odróżnia, między innymi, spełnienie czterech scenariuszy zderzeniowych, wynikających z norm TSI[25][26].

3 grudnia 2013 Newag podpisał umowę z przewoźnikiem Ferrovia Circumetnea na dostawę 4 wąskotorowych SZT[27], z możliwością rozszerzenie do 10 sztuk[28].

Tabor metra[edytuj | edytuj kod]

W lutym 2011 Siemens w konsorcjum z Newagiem podpisał umowę na dostawę 35 składów Inspiro dla metra w Warszawie, z których 10 pierwszych ma zostać całkowicie wyprodukowanych w zakładach Siemensa w Wiedniu, a pozostałe 25 przejdzie ostateczny montaż w Nowym Sączu[29]. Między innymi na potrzeby tego zamówienia Newag zbudował nową halę[30].

Lokomotywy elektryczne[edytuj | edytuj kod]

W 2009 roku w gliwickim oddziele Newagu powstał pierwszy egzemplarz sześcioosiowej lokomotywy Dragon[31], a w 2012 roku pierwszej czteroosiowej Griffin[32]. W 2011 roku STK zakupiło 4 Dragony[33], a w 2012 roku Lotos Kolej 5 sztuk lokomotyw sześcioosiowych[34].

Lokomotywy spalinowe[edytuj | edytuj kod]

W 2007 roku Newag przekazał do użytku pierwsze zmodernizowane lokomotywy spalinowe: 6Dg (modernizacja lokomotywy manewrowej Ls800/6D produkowanej w Fabloku) i 311D (modernizacja lokomotywy liniowej M62 produkowanej w Ługańsku). W 2010 roku Newag wykonał pierwszą modernizacją manewrowo-linowej lokomotywy TEM2, która po modernizacji otrzymuje typ 15D lub 16D (w zależności od rozstawu szyn)[35].

Spółka ma również w swojej ofercie spalinową wersję lokomotyw Dragon i Griffin[36][37].

Wagony osobowe[edytuj | edytuj kod]

Newag modernizuje i remontuje wagony osobowe wszelkich typów[38]. W 2011 w Newagu w ramach modernizacji kuszetki 134Ab (o prędkości maksymalnej 160 km/h) dostosowano ją do prędkości 200 km/h[39]. W 2013 roku w ramach modernizacji przedziałowych wagonów 111A, powstał 168A - bezprzedziałowy wagon przystosowany do przewozu osób niepełnosprawnych na wózkach inwalidzkich[40].

Tramwaje[edytuj | edytuj kod]

W marcu 2012 Newag ukończył produkcję prototypowego egzemplarza swojego pierwszego tramwaju o nazwie Nevelo[8]. Jedyna dotychczas wybudowana sztuka tego pojazdu odbyła 25 czerwca 2013 pierwszy liniowy kurs z pasażerami na pokładzie[41].

Zestawienie wyprodukowanych pojazdów[edytuj | edytuj kod]

Własna produkcja
elektryczne zespoły trakcyjne
14WE
Halny
19WE
 
31WE
Impuls
35WE
Impuls
36WE
Impuls
37WE
Impuls
 
Inspiro
Suma
9 4 13+ 10 2+ 2+ 20+ 60+
samobieżne pasażerskie pojazdy spalinowe
220M 221M 222M Suma
9 5 1 15
lokomotywy elektryczne¹
E4MSU
Griffin
E6ACT
Dragon
Suma
1 9 10
tramwaje
126N
Nevelo
Suma
1 1
Modernizacje
elektryczne zespoły trakcyjne²
EN57 EN71 Suma
93 3 96
lokomotywy elektryczne¹
EU07
303Eb
EU07
303Ec
EP07P
303Eb
EP09
104Ec
EM10
405Em
3E-100
 
ET22
201El
ET22
201Ek
ET22
201Em
EL2
 
Suma
23 1 5 20+ 4 1 17 20 28 3 122+
lokomotywy spalinowe
6Dg 6Dl 15D/16D 18D 311D Suma
148+ 0+ 18+ 1+ 37 202+
+ – produkowane są dalsze pojazdy danego typu / przeprowadzana są dalsze modernizacje danego typu
¹ - produkcja i modernizacje lokomotyw elektrycznych odbywają się w zakładzie w Gliwicach
² - modernizacje elektrycznych zespołów trakcyjnych odbywają się zarówno w zakładzie w Nowym Sączu, jak i w Gliwicach

Prezentacje na targach[edytuj | edytuj kod]

Rok Targi EZT SZT Lokomotywa
elektryczna
Lokomotywa
spalinowa
Inne
2005 Trako 14WE Halny
(14WE-02)
[42]
2007 Trako 6Dg
(6Dg-01)
311D
(311D-04)
[43]
2008 InnoTrans 19WE
(19WE-01)
311D
(311D-03)
[44]
2009 Trako EN71AC
EN71AC-045
E6ACT Dragon 6Dg
(SM42-1501)
[31][45]
2010 InnoTrans 221M
(221M-01)
E6ACT Dragon [21]
2011 Trako 220M
(SA137-001)
E6ACT Dragon wagon kuszetka 134Ac
(57 51 51-40 001-8)
[46]
2012 InnoTrans 35WE Impuls
(35WE-004)
E4MSU Griffin 16D
(16D-009)
[47]
2013 Trako 31WE Impuls
(31WE-005)
E4MSU Griffin
(E4MSU-001)
15D
(ST48-002)
wagon osobowy 168A [48][49]

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

  • 2010 - tytuł Firmy 20-lecia przyznany przez Polski Klub Biznesu[6]
  • 2012 - tytuł Innowator 2012 przyznany przez tygodnik Wprost[50]
  • 2014 - tytuł Diament Forbesa - 2. miejsce w województwie małopolskim i 8. w Polsce pod względem przeciętnego rocznego wzrostu wartości[51]
  • 2014 - tytuł Lider Małopolski 2013 przyznany przez Stowarzyszenie Gmin i Powiatów Małopolski[52]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Oferta Publiczna sprzedaży do 21.800.000 akcji zwykłych na okaziciela serii A, serii B oraz serii C o wartości nominalnej 0,25 zł każda oraz ubieganie się o dopuszczenie i wprowadzenie 45.000.000 akcji zwykłych na okaziciela serii A, serii B oraz serii C do obrotu na rynku regulowanym (rynku podstawowym) prowadzonym przez Giełdę Papierów Wartościowych w Warszawie S.A (pol.). newag.pl, 2013-11-08. [dostęp 2013-11-15].
  2. Kolej a gospodarka: efekt Pesy (pol.). kurierkolejowy.eu, 2014-03-26. [dostęp 2014-03-27].
  3. 2013 SPRAWOZDANIE ZARZĄDU Z DZIAŁALNOŚCI GRUPY KAPITAŁOWEJ NEWAG. newag.pl, 2014-03-14. [dostęp 2014-03-25].
  4. „NEWAG” SPÓŁKA AKCYJNA (pol.). iMSiG.pl, 2012-09-06. [dostęp 2012-09-24].
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 5,5 Polska firma ze 130 letnią historią Newag – Nowy Sącz. „LindePartner”. 3/2013. s. 14-15 (pol.). [dostęp 2013-10-19]. 
  6. 6,00 6,01 6,02 6,03 6,04 6,05 6,06 6,07 6,08 6,09 6,10 6,11 6,12 6,13 6,14 6,15 6,16 6,17 6,18 6,19 6,20 6,21 6,22 6,23 6,24 6,25 Newag: Historia (pol.). newag.pl. [dostęp 2013-10-19].
  7. Inforail: Gliwice: ZNLE S.A. został przejęty przez Newag (pol.). inforail.pl, 2008-07-18. [dostęp 2014-02-24].
  8. 8,0 8,1 Jakub Madrjas. Tramwaj na innowacjach. „Rynek Kolejowy”. 8-9/2013, s. 60-61. Warszawa: Zespół Doradców Gospodarczych "TOR" Spółka z o.o.. ISSN 1644-1958 (pol.). 
  9. Film z przejazdu 31WE na CMK z V=211 km/h (pol.). kurierkolejowy.eu, 2013-03-04. [dostęp 2013-03-06].
  10. Newag po debiucie giełdowym. inforail.pl, 2013-12-10. [dostęp 2013-12-11].
  11. EZT 14 WE. skm.warszawa.pl. [dostęp 2014-02-24].
  12. Karol Trammer. Numery z SKM. „Z Biegiem Szyn”. nr 5 (32) wrzesień-październik 2007. s. 2. [dostęp 2012-08-12]. 
  13. Paweł Terczyński. Elektryczny zespół trakcyjny EN61-001. „Świat Kolei”. 9/2006, s. 17-19. Łódź: Emi-press. ISSN 1234-5962. 
  14. Marek Graff. Jednostki 19WE z Newagu dla Warszawskiej SKM. „Świat Kolei”. 5/2010, s. 3. Łódź: Emi-press. ISSN 1234-5962. 
  15. D. Szarek. EZT typu 20WE z Newagu. „Świat Kolei”. 9/2009, s. 4. Łódź: Emi-press. ISSN 1234-5962. 
  16. Marek Graff. Zespoły trakcyjne SKM 35WE z Newagu. „Świat Kolei”. 7/2012, s. 12-13. Łódź: Emi-press. ISSN 1234-5962. 
  17. Nowy pociąg Newagu dla Kolei Dolnośląskich gotowy (pol.). rynek-kolejowy.pl, 2012-12-21. [dostęp 2012-12-21].
  18. Impuls 37WE dla warmińsko-mazurskiego (pol.). inforail.pl, 2013-05-15. [dostęp 2013-05-15].
  19. Ogłoszenie o udzieleniu zamówienia (pol.). ted.europa.eu, 2013-07-10. [dostęp 2013-07-10].
  20. 20,0 20,1 20,2 Michał Augustyn. Pierwsze zespoły trakcyjne z Newagu typu 220M i 221M. „Świat Kolei”. 5/2011, s. 30-35. Łódź: Emi-press. ISSN 1234-5962. 
  21. 21,0 21,1 Arkadiusz Lubka. InnoTrans 2010. „Świat Kolei”. 10/2010, s. 3. Łódź: Emi-press. ISSN 1234-5962. 
  22. Koniec epopei- Lubuskie kupiło pociąg spalinowy (pol.). rynek-kolejowy.pl, 2012-04-17. [dostęp 2012-09-10].
  23. Dostawa 1 sztuki nowego spalinowego zespołu trakcyjnego (pol.). bip.slaskie.pl, 2010-10-12. [dostęp 2012-11-30].
  24. Polska-Warszawa: Tabor kolejowy 2013/S 131-227386 Ogłoszenie o udzieleniu zamówienia – zamówienia sektorowe (pol.). ted.europa.eu, 2013-07-08. [dostęp 2013-09-19].
  25. Koleje Mazowieckie będą miały nowy szynobus (pol.). ekonomia.rp.pl, 2013-06-18. [dostęp 2013-06-19].
  26. 222M dla Kolei Mazowieckich (prawie) gotowy (pol.). inforail.pl, 2013-10-01. [dostęp 2013-10-01].
  27. jm: Newag zdobył zamówienie we Włoszech. rynek-kolejowy.pl, 2013-12-03. [dostęp 2013-12-03].
  28. Newag potwierdza kontrakt we Włoszech (pol.). InfoRail, 2013-12-04. [dostęp 2013-12-04].
  29. Podziemna warszawska „Inspiracja” (pol.). infotram.pl, 2011-02-06. [dostęp 2012-10-17].
  30. Tak robią Inspiro w Nowym Sączu (pol.). rynek-kolejowy.pl, 2013-07-15. [dostęp 2013-07-17].
  31. 31,0 31,1 Paweł Korcz. TRAKO 2009. „Świat Kolei”. 11/2009, s. 4. Łódź: Emi-press. ISSN 1234-5962. 
  32. Pierwsza odsłona E4MSU Griffin [zdjęcia]. kurierkolejowy.eu. [dostęp 2012-09-18].
  33. STK Wrocław kupiło 4 Dragony (pol.). rynek-kolejowy.pl, 2011-10-12. [dostęp 2012-09-19].
  34. InnoTrans 2012: 5 Dragonów dla Lotos Kolej (pol.). kurierkolejowy.eu, 2012-09-19. [dostęp 2012-09-19].
  35. Potencjał modernizacyjny lokomotyw spalinowych NEWAG S.A. (pol.). exposilesia.pl, 2012-04-17. [dostęp 2013-11-11].
  36. DRAGON (pol.). newag.pl. [dostęp 2014-02-24].
  37. Newag: Platforma lokomotyw czteroosiowych Griffin (pol.). newag.pl. [dostęp 2013-11-10].
  38. OFERTA > WAGONY. newag.pl. [dostęp 2013-12-27].
  39. Trako 2011: Przełomowa kuszetka Newagu. inforail.pl, 2011-10-18. [dostęp 2013-12-27].
  40. OFERTA > 168A. newag.pl. [dostęp 2013-12-27].
  41. ggł: Oszczędny tramwaj Nevelo na testach w Krakowie [ZDJĘCIA] (pol.). krakow.gazeta.pl, 2013-08-24. [dostęp 2013-09-15].
  42. Jacek Gożdziewicz. Trako 2005. „Świat Kolei”. 11/2005, s. 16-19. Łódź: Emi-press. ISSN 1234-5962. 
  43. Jacek Goździewicz. Tabor na Trako 2007. „Świat Kolei”. 11/2007, s. 12-13. Łódź: Emi-press. ISSN 1234-5962. 
  44. Światowa premiera 19WE podczas targów InnoTrans 2008. inforail.pl, 2008-10-07. [dostęp 2012-06-13].
  45. Modernizacja elektrycznych zespołów trakcyjnych Spółki PKP SKM w Trójmieście Sp. z o.o. (pol.). 2011-02-08. [dostęp 2012-08-30].
  46. Paweł Terczyński. Międzynarodowe Targi Kolejowe TRAKO 2011. „Świat Kolei”. 11/2011, s. 12-15. Łódź: Emi-press. ISSN 1234-5962. 
  47. Dariusz Kalinowski, Ryszard Rusak. Targi InnoTrans 2012. „Świat Kolei”. 10/2012, s. 12-15. Łódź: Emi-press. ISSN 1234-5962. 
  48. Targi TRAKO już jutro. Zobacz wystawę taboru (pol.). rynek-kolejowy.pl, 2013-09-23. [dostęp 2013-09-24].
  49. Lokomotywy manewrowe na targach TRAKO (pol.). kurierkolejowy.eu, 2013-09-24. [dostęp 2013-09-24].
  50. Newag Innowatorem Wprost 2012. kurierkolejowy.eu, 2012-10-22. [dostęp 2012-10-22].
  51. Newag wyróżniony Diamentem Forbesa 2014. kurierkolejowy.eu, 2014-02-04. [dostęp 2014-02-05].
  52. Newag z tytułem „Lider Małopolski 2013”. kurierkolejowy.eu, 2014-03-27. [dostęp 2014-03-28].