Nicergolina

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Nicergolina
Nicergolina
Nazewnictwo
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C24H26BrN3O3
Masa molowa 484,39 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS 27848-84-6
PubChem 34040[1]
DrugBank APRD00617[2]
Klasyfikacja
ATC C 04 AE 02

Nicergolina (ATC, C 04 AE 02, łac. Nicergolinum) – organiczny związek chemiczny, półsyntetyczna pochodna ergoliny, której struktura naturalnie występuje w alkaloidach sporyszu, ester kwasu 5-bromonikotynowego i 8-hydroksymetylowej pochodnej kwasu lumilizergowego. Lek z grupy wazodylatatorów. Wpływa na hemodynamikę krążenia mózgowego poprzez zmniejszenie oporu naczyniowego, poprawiając przepływ krwi w naczyniach mózgowych. Zwiększa wykorzystanie tlenu i glukozy przez komórki mózgowe. Nie wpływa istotnie na ciśnienie tętnicze krwi.

Mechanizm działania[edytuj | edytuj kod]

Nicergolina jest silnym i wybiórczym antagonistą receptorów metabotropowych α1-adrenergicznych w układzie współczulnym[3]. Zablokowanie receptorów α1 sprzężonych z białkiem Go powoduje zahamowanie aktywności fosfolipazy C i spadek stężenia 1,4,5-trisfosforanu inozytolu (IP3) i diacyloglicerolu (DG). Dochodzi do rozkurczu mięśni gładkich naczyń krwionośnych głównie w obrębie ośrodkowego układu nerwowego, czego skutkiem jest obniżenie oporu naczyniowego i zwiększenie przepływu tętniczego krwi. Nicergolina hamuje także agregację płytek krwi.

Farmakokinetyka[edytuj | edytuj kod]

Dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie we krwi występuje po 2 godzinach. Czas półtrwania wynosi ok. 7h. Metabolity wydalane są głównie z moczem.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Synteza[edytuj | edytuj kod]

Pierwszym etapem jest fotoaddycja metanolu z wytworzeniem estru metylowego kwasu 10-metoksylumilizergowego poprzez naświetlanie promieniami ultrafioletowymi estru metylowego kwasu D-lizergowego w metanolu w środowisku kwaśnym. Następnie grupę estrową redukuje się za pomocą LiAlH4 do reszty karbinolowej i estryfikuje chlorkiem kwasu 5-bromonikotynowego. Do otrzymanego estru przyłącza się grupę metylową za pomocą jodku metylu wobec amidku potasowego[4].

Synteza nicergoliny

Działania niepożądane[edytuj | edytuj kod]

  • zawroty głowy
  • zaczerwienienie twarzy
  • senność
  • osłabienie
  • zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunki, bóle brzucha)
  • złe samopoczucie
  • podniecenie
  • niepokój
  • hipotonia
  • uczucie gorąca
  • bezsenność

Interakcje[edytuj | edytuj kod]

Nicergolina nasila działanie leków hipotensyjnych, leków hamujących krzepnięcie krwi oraz alkoholu[5].

Przeciwskazania[edytuj | edytuj kod]

Przeciwskazaniami do stosowania leku są[5]:

  • nadwrażliwość na nicergolinę
  • ostre krwotoki
  • zapaść
  • ostra faza zawału mięśnia sercowego
  • niedociśnienie tętnicze
  • ciężka bradykardia (poniżej 50 uderzeń na minutę)
  • stosowanie z innymi lekami o działaniu adrenolitycznym
  • ciąża i okres karmienia piersią

Należy zachować ostrożność przy stosowaniu w zaburzeniach rytmu serca, a także w połączeniu z lekami przeciwzakrzepowymi oraz lekami obniżającymi ciśnienie.

Postacie handlowe[edytuj | edytuj kod]

Preparaty nicergoliny
  • Adavindrażetki, fiolki
  • Circulattabletki powlekane
  • Nicerin – tabletki powlekane
  • Nicergolintabletki
  • Niglostin – tabletki powlekane
  • Nilogrin – tabletki powlekane
  • Sermion – tabletki powlekane, fiolka|fiolki

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Nicergolina – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
  2. Nicergolina – karta leku (APRD00617) (ang.). DrugBank.
  3. Alvarez-Guerra M, Bertholom N, Garay RP. Selective blockade by nicergoline of vascular responses elicited by stimulation of alpha 1A-adrenoceptor subtype in the rat. Fundam Clin Pharmacol. 1999;13, 50-8.
  4. Alfred Zejc, Maria Gorczyca: Chemia leków dla studentów farmacji i farmaceutów. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 1999, s. 404-405. ISBN 83-200-2376-9.
  5. 5,0 5,1 Pharmindex 2006 Kompendium leków. Warszawa: CMP Medica Poland Sp. z o.o., 2006. ISBN 14-26426-90-0.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Marian Zając, Ewaryst Pawełczyk: Chemia leków dla studentów farmacji i farmaceutów. Poznań: Akademia Medyczna im. Karola Marcinkowskiego, 2000, s. 375. ISBN 83-85439-74-9.
  2. Waldemar Janiec, Jolanta Krupińska: Farmakodynamika, podręcznik dla studentów farmacji, wydanie V. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2002, s. 364-365. ISBN 83-200-2646-6.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.