Nichi Vendola

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Nichi Vendola
Vendola, Nichi - Foto Giovanni Dall'Orto.-cropped.jpg
Data i miejsce urodzenia 26 sierpnia 1958
Bari
Prezydent Apulii
Przynależność polityczna Lewica, Ekologia, Wolność
Okres urzędowania od 2005
Poprzednik Raffaele Fitto
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Nicola "Nichi" Vendola (ur. 26 sierpnia 1958 w Bari) – włoski polityk komunistyczny i publicysta, były deputowany, od 2005 prezydent Apulii.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W wieku 14 lat zapisał się do Federacji Młodych Komunistów, działającej przy Włoskiej Partii Komunistycznej. Studiował później literaturę i filozofię, pracę dyplomową poświęcił twórczości Piera Paola Pasoliniego, włoskiego poety i reżysera. Pracował jako dziennikarz partyjnego czasopisma "L'Unità". Napisał także kilka pozycji książkowych, m.in. Przed Bitwą (1983), Podmioty zagubione (1991) i Przewrócony świat (1994)[1].

Zaangażował się w działalność Stowarzyszenie Włoskich Lesbijek i Gejów "Arcigay" (Associazione lesbica e gay italiana). Należy też do aktywistów Stowarzyszenia "LILA" (Włoskiej Ligi Walki z AIDS).

W 2005 został kandydatem opozycyjnego centrolewicowego bloku L'Unione na urząd prezydenta regionu Apulia. W koalicyjnych prawyborach nieznacznie pokonał związanego z chadecją profesora Francesca Boccię. Centrowe ugrupowania Unii krytykowały jego kandydaturę, wskazując, że komunista i homoseksualista nie będzie w stanie wygrać w uznawanym za konserwatywny i religijny regionie[2]. Ostatecznie w głosowaniu Nichi Vendola niewielką liczbą głosów pokonał starającego się o reelekcję i wspieranego przez centroprawicę Raffaele Fitta. W związku z objęciem stanowiska prezydenta Apulii zrezygnował z mandatu poselskiego.

Po porażce swojej partii, Odrodzenia Komunistycznego, w przedterminowych wyborach w 2008, ubiegał się o przywództwo w partii, przegrywając z Paolem Ferrero. W styczniu 2009 opuścił RC wraz ze swoimi zwolennikami, stając na czele nowego ugrupowania pod nazwą Ruch na rzecz Lewicy.

W 2010 uzyskał reelekcję w wyborach regionalnych, a w 2013 uzyskał mandat posła do Izby Deputowanych XVII kadencji.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]