Nicholas V. Riasanovsky

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Nicholas Valentine Riasanovsky (ur. 21 grudnia 1923 w Harbinie, Mandżuria, zm. 14 maja 2011 w Oakland, Kalifornia) – amerykański historyk rosyjskiego pochodzenia, badacz dziejów Rosji.

Studia ukończył w Harvardzie w 1947, doktorat w 1949 roku obronił w Oksfordzie. Był wykładowcą na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley aż do czasu przejścia na emeryturę w 1997 roku. Specjalizował się w dziejach Rosji XIX wieku.

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Collected Writings 1947-1994, Los Angeles 1993.
  • The Emergence Of Eurasianism, "California Slavic Studies" 4 (1967), s.39-72.
  • The Emergence of Romanticism, New York - Oxford 1992.
  • A History of Russia, New York - Oxford 1963 (kolejne wydania: 1969, 1977, 1984, 1993, 2000, wyd.7 wraz z M. Steinbergiem 2005).
  • The Image of Peter the Great in Russian History and Thought, New York - Oxford 1985.
  • "Oriental Despotism" and Russia, "Slavic Review" 22 (1963), z.4, s.644-649.
  • A Parting of Ways. Government and the Educated People in Russia 1801-1855, Oxford 1976.
  • Nicholas I and Official Nationality in Russia 1825-1855, Berkeley 1959.
  • Old Russia, the Soviet Union and Eastern Europe, "American Slavic and East European Review" 11 (1952), z.3, s.171-188.
  • On Lamennais, Chaadaev, and the romantic revolt in France and Russia, "The American Historical Review' 82 (1977), z.4, s.1165-1186.
  • Prince N.S. Trubetskoi's 'Europe And Mankind, "Jahrbücher für Geschichte Osteuropas" 13(1964), s.207-220.
  • Russia and the West in the Teaching of the Slavophiles. A Study of Romantic Ideology, Cambridge MA 1952.
  • The Teaching of Charles Fourier, Berkeley - Los Angeles 1969.

Publikacje w języku polskim[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Mirosław Filipowicz, Emigranci i jankesi. O amerykańskich historykach Rosji, Lublin 2007, s. 273-311.