Nick Kyrgios

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Nick Kyrgios
Nick Kyrgios
Państwo  Australia
Miejsce zamieszkania Melbourne
Data i miejsce urodzenia 27 kwietnia 1995
Canberra
Wzrost 193 cm
Masa ciała 78 kg
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Status profesjonalny 2013
Zakończenie kariery aktywny
Trener Josh Eagle, Todd Larkham
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 66 (7 lipca 2014)
Australian Open 2R (2014)
Roland Garros 2R (2013)
Wimbledon QF (2014)
US Open 1R (2013)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 474 (16 września 2013)
Australian Open 1R (2013)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Nick Kyrgios, właściwie Nicholas Hilmy Kyrgios (ur. 27 kwietnia 1995 w Canberze) – australijski tenisista pochodzenia grecko-malezyjskiego, triumfator Australian Open 2013 w grze pojedynczej chłopców i French Open 2012 oraz Wimbledonu w latach 2012 i 2013 w grze podwójnej chłopców, lider rankingu ITF.

Najwyżej sklasyfikowany w rankingu ATP w singlu był na 66. miejscu (7 lipca 2014), a w deblu na 474. pozycji (16 września 2013).

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Kyrgios rozpoczął grę w tenisa w wieku sześciu lat. Ojciec George pochodzi z Grecji, natomiast matka Norlaila z Malezji. Brat Nicholasa – Christos – jest prawnikiem, a siostra Halimah – aktorką i modelką[1].

Zanim w wieku 14 lat ostatecznie skoncentrował się na tenisie[2], był reprezentantem Australii i Australijskiego Terytorium Stołecznego w koszykówce[3]. Kyrgios od 2012 roku trenuje w Australian Institute of Sport.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Kariera juniorska[edytuj | edytuj kod]

W 2012 roku zwyciężył w dwóch juniorskich deblowych turniejach wielkoszlemowych: we French Open oraz na Wimbledonie. W zawodach tych tworzył parę razem z Andrew Harrisem. W pierwszym finale pokonali Adama Pavláska i Václava Šafránka 6:4, 2:6, 10–7, natomiast w drugim meczu mistrzowskim zwyciężyli z Matteo Donatim i Pietro Licciardim 6:2, 6:4. Na US Open wspólnie z Jordanem Thompsonem przegrali w finale z parą Kyle EdmundFrederico Ferreira Silva wynikiem 7:5, 4:6, 7–10.

W finale gry pojedynczej chłopców podczas Australian Open 2013 pokonał Thanasi Kokkinakisa 7:6(4), 6:3. Na Wimbledonie w tym samym sezonie triumfował w rywalizacji gry podwójnej. Razem ze swoim partnerem deblowym, Kokkinakisem, pokonali w finale 6:2, 6:3 parę Enzo CouacaudStefano Napolitano.

Kariera zawodowa[edytuj | edytuj kod]

Sezon 2013[edytuj | edytuj kod]

W 2013 roku podczas Australian Open Kyrgios zadebiutował w kwalifikacjach do wielkoszlemowego turnieju zawodowego. W pierwszej rundzie eliminacji przegrał z Bradleyem Klahnem 3:6, 2:6. W tych samych zawodach w konkurencji gry podwójnej razem z Kokkinakisem przegrali w pierwszej rundzie 2:6, 4:6 z rozstawioną z numerem dwunastym parą Rohan BopannaRajeev Ram.

W lutym zwyciężył w Melbourne w swoim pierwszym turnieju rangi ITF Men's Circuit w grze podwójnej w parze z rodakiem Alexem Boltem. Wkrótce potem w zawodach cyklu ATP Challenger Tour w Sydney zanotował singlowe zwycięstwo i deblowy finał. W kwietniu uczestniczył w dwóch finałach rozgrywek ITF Men's Circuit w Chinach – w Chengdu i w Yuxi. Udział w drugim zwieńczył triumfem.

W kolejnym turnieju Wielkiego Szlema – na kortach French Open występował z dziką kartą. W pierwszym meczu pokonał Radka Štěpánka 7:6(4), 7:6(8), 7:6(11). W następnym spotkaniu uległ rozstawionemu z numerem dziesiątym Marinowi Čiliciowi 4:6, 2:6, 2:6.

W kwalifikacjach do US Open pokonał Grega Jonesa, João Souzę i Malika al-Dżaziriego, dzięki czemu uzyskał możliwość gry w głównych rozgrywkach. W pierwszej rundzie przegrał z turniejową czwórką, Davidem Ferrerem 5:7, 3:6, 2:6.

Rok zakończył na 182. miejscu w rankingu singlowym ATP World Tour.

Sezon 2014[edytuj | edytuj kod]

W sezonie 2014 Kyrgios dostał dziką kartę do zawodów wielkoszlemowych w Melbourne. W pierwszej rundzie singla wygrał z Benjaminem Beckerem 6:3, 6:7(5), 6:2, 7:6(2), a w kolejnym spotkaniu przegrał z rozstawionym Benoîtem Pairem 7:6(5), 7:6(5), 4:6, 2:6, 2:6. W grze mieszanej, wspólnie z Ariną Rodionową ulegli w pierwszym meczu Kvěcie Peschke i Marcinowi Matkowskiemu 5:7, 4:6.

W lutym w zawodach ATP World Tour 250 w Memphis Australijczyk dostał dziką kartę, lecz w pierwszej rundzie został wyeliminowany przez Tima Smyczka wynikiem 7:6(5), 4:6, 3:6.

W kwietniu Australijczyk wygrał dwa amerykańskie turnieje ATP Challenger Tour – w Sarasocie i Savannah. W finale pierwszego wygrał z Filipem Krajinoviciem, a drugiego – z Jackiem Sockiem.

We French Open Kyrgios ponownie wystąpił dzięki dzikiej karcie. W pierwszej rundzie uległ grającemu z numerem ósmym Milosowi Raonicowi 3:6, 6:7(1), 3:6.

W zawodach ATP Challenger Tour w Nottingham, poprzedzających trzeci turniej Wielkiego Szlema, Kyrgios odniósł końcowe zwycięstwo, wygrywając w meczu mistrzowskim z Samuelem Grothem.

Udział na trawiastej nawierzchni Wimbledonu zainaugurował zwycięstwem ze Stéphane’em Robertem 7:6(2), 7:6(1), 6:7(6), 6:2. W kolejnym meczu pokonał Richarda Gasqueta 3:6, 6:7(4), 6:4, 7:5, 10:8, pomimo tego, że Francuz miał dziewięć piłek meczowych[4]. W trzecim spotkaniu Kyrgios wygrał z Jiřím Veselým 3:6, 6:3, 7:5, 6:2, a w pojedynku czwartej rundy pokonał aktualnego lidera rankingu singlowego, rozstawionego z numerem drugim Rafaela Nadala 7:6(5), 5:7, 7:6(5), 6:3. Australijczyk był pierwszym zawodnikiem urodzonym w latach 90. XX wieku, który wygrał z Hiszpanem[5]. W ćwierćfinale przegrał z Milosem Raonicem 7:6(4), 2:6, 4:6, 6:7(4).

W lipcu poinformował o zakończeniu współpracy z dotychczasowym trenerem, Simonem Reą. Australijczyk zawiadomił, że jego trenerami zostaną Josh Eagle i Todd Larkham[6].

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Kyrgios zadebiutował w Pucharze Davisa w 2013 roku w rozgrywkach play-off o Grupę Światową. W spotkaniu deblowym razem z Chrisem Guccione przegrali z parą Mariusz FyrstenbergMarcin Matkowski 7:5, 4:6, 2:6, 7:6(5), 4:6. Mecz gry pojedynczej przeciw Michałowi Przysiężnemu zakończył się kreczem Polaka przy stanie 4:1 dla rywala. W całej konfrontacji Australia triumfowała 4:1.

W 2014 roku tenisista brał udział w przegranym 0:5 spotkaniu pierwszej rundy Grupy Światowej z Francją. Kyrgios uległ w meczach singlowych Richardowi Gasquetowi 6:7(3), 2:6, 2:6 i Gaëlowi Monfilsowi 6:7(5), 4:6.

Statystyki[edytuj | edytuj kod]

Statystyki zawodowe[edytuj | edytuj kod]

Historia występów wielkoszlemowych w grze pojedynczej[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2013 2014 Wygrane turnieje Bilans w turnieju
Australia Australian Open 1Q 2R 0 / 1 1–1
Francja French Open 2R 1R 0 / 2 1–2
Wielka Brytania Wimbledon QF 0 / 1 4–1
Stany Zjednoczone US Open 1R 0 / 1 0–1
Wygrane turnieje 0 / 2 0 / 3 0 / 5 N/A
Bilans spotkań 1–2 5–3 N/A 6–5

Historia występów wielkoszlemowych w grze podwójnej[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2013 2014 Wygrane turnieje Bilans w turnieju
Australia Australian Open 1R 0 / 1 0–1
Francja French Open 0 / 0 0–0
Wielka Brytania Wimbledon 0 / 0 0–0
Stany Zjednoczone US Open 0 / 0 0–0
Wygrane turnieje 0 / 1 0 / 0 0 / 1 N/A
Bilans spotkań 0–1 0–0 N/A 0–1

Historia występów wielkoszlemowych w grze mieszanej[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2014 Wygrane turnieje Bilans w turnieju
Australia Australian Open 1R 0 / 1 0–1
Francja French Open 0 / 0 0–0
Wielka Brytania Wimbledon 0 / 0 0–0
Stany Zjednoczone US Open 0 / 0 0–0
Wygrane turnieje 0 / 1 0 / 1 N/A
Bilans spotkań 0–1 N/A 0–1

Statystyki juniorskie[edytuj | edytuj kod]

Historia występów w juniorskim Wielkim Szlemie w singlu[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2010 2011 2012 2013
Australia Australian Open 1Q 3R 2R W
Francja French Open A A 2R 2R
Wielka Brytania Wimbledon A 1R QF 3R
Stany Zjednoczone US Open A A QF A

Historia występów w juniorskim Wielkim Szlemie w deblu[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2010 2011 2012 2013
Australia Australian Open 1R 2R SF QF
Francja French Open A A W 1R
Wielka Brytania Wimbledon A 1R W W
Stany Zjednoczone US Open A A F A

Finały juniorskich turniejów wielkoszlemowych[edytuj | edytuj kod]

Gra pojedyncza (1-0)[edytuj | edytuj kod]
Legenda
Australian Open (1–0)
French Open (0–0)
Wimbledon (0–0)
US Open (0–0)
Wygrane według nawierzchni
Twarda (1–0)
Ceglana (0–0)
Trawiasta (0–0)
Dywanowa (0–0)
Końcowy wynik Rok Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Zwycięzca 2013 Australia Australian Open Twarda Australia Thanasi Kokkinakis 7:6(4), 6:3
Gra podwójna (3-1)[edytuj | edytuj kod]
Legenda
Australian Open (0–0)
French Open (1–0)
Wimbledon (2–0)
US Open (0–1)
Wygrane według nawierzchni
Twarda (0–1)
Ceglana (1–0)
Trawiasta (2–0)
Dywanowa (0–0)
Końcowy wynik Rok Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Zwycięzca 2012 Francja French Open Ceglana Australia Andrew Harris Czechy Adam Pavlásek
Czechy Václav Šafránek
6:4, 2:6, 10–7
Zwycięzca 2012 Wielka Brytania Wimbledon Trawiasta Australia Andrew Harris Włochy Matteo Donati
Włochy Pietro Licciardi
6:2, 6:4
Finalista 2012 Stany Zjednoczone US Open Twarda Australia Jordan Thompson Wielka Brytania Kyle Edmund
Portugalia Frederico Ferreira Silva
7:5, 4:6, 7–10
Zwycięzca 2013 Wielka Brytania Wimbledon Trawiasta Australia Thanasi Kokkinakis Francja Enzo Couacaud
Włochy Stefano Napolitano
6:2, 6:3

Przypisy

  1. Tom Decent: 10 things you should know about Nick Kyrgios (ang.). The Sydney Morning Herald, 2014-07-02. [dostęp 2014-07-04].
  2. Bridie Jabour: Nick Kyrgios's Wimbledon success no surprise to his family (ang.). The Guardian, 2014-07-02. [dostęp 2014-07-04].
  3. Isabel Sanhueza: The Breakout Star of Wimbledon: 5 Things to Know About Nick Kyrgios (ang.). People, 2014-07-03. [dostęp 2014-07-04].
  4. Vivienne Christie: Kyrgios saves nine match points in comeback win over Gasquet (ang.). wimbledon.com, 2014-06-26. [dostęp 2014-07-01].
  5. Marcin Motyka: Wimbledon: Niesamowity Nick Kyrgios pokonał Rafaela Nadala, pierwszy ćwierćfinał Milosa Raonicia (pol.). W: Wimbledon [on-line]. sportowefakty.pl, 2014-07-01. [dostęp 2014-07-01].
  6. Marcin Motyka: Nick Kyrgios rozstał się z trenerem (pol.). sportowefakty.pl, 2014-07-12. [dostęp 2014-07-12].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]