Nick Nolte

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Nick Nolte
Nick Nolte w 2000 roku
Nick Nolte w 2000 roku
Imię i nazwisko Nicholas King Nolte
Data
i miejsce urodzenia
8 lutego 1941
Stany Zjednoczone Omaha
Zawód aktor, producent filmowy, model
Współmałżonek 1. Sheila Page (1966-1970)
2. Sharyn Haddad (1978-1983)
3. Rebecca Linger (1984-1994)
Lata aktywności od 1969
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Nick Nolte, właściwie Nicholas King Nolte (ur. 8 lutego 1941 w Omaha, w stanie Nebraska) – amerykański aktor i producent filmowy, model.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie rzymskokatolickiej jako jedyny syn i młodsze dziecko podróżującego handlarza pół Niemca Franka Nolte i Helen King. Ma starszą siostrę Nancy. Po ukończeniu Kingsley Elementary School w Waterloo w stanie Iowa, kontynuował naukę w Benson High School i Westside High Schoo w Omaha w stanie Nebraska. Następnie uczęszczał do Pasadena City College w Pasadena, Eastern Arizona College w Thatcher w stanie Arizona i Phoenix College w Phoenix w stanie Arizona. Dzięki stypendium sportowemu za grę w uniwersyteckim zespole futbolu amerykańskiego studiował na Arizona State University w Tempe w stanie Arizona. W 1961 roku uczył się aktorstwa pod kierunkiem Bryana O'Byrne w Stella Adler Studio w Los Angeles. W latach 60. pracował jako model, m.in. dla firmy Clairol i od 1962 roku przez czternaście lat występował m.in. na scenie Pasadena Playhouse (1963), Old Log Theatre w Minneapolis w stanie Minnesota (1968), nowojorskiej Café La Mama (1971) oraz w Los Angeles i Actors Inner Circle Theatre w Phoenix (1972) ze sztuką Williama Inge Ostatnia podkładka (The Last Pad).

Po udziale w jednym z odcinków familijnego serialu ABC Cudowny świat Walta Disneya (Disneyland, 1969), zadebiutował na kinowym ekranie w westernie Brudny mały Billy (Dirty Little Billy, 1972) z udziałem Gary'ego Buseya. Pojawiał się później gościnnie m.in. w serialach ABC: Griff (1973, Ulice San Francisco (The Streets of San Francisco, 1974) z Michaelem Douglasem i Rekruci (The Rookies, 1974) z Kate Jackson. Ogromny sukces przyniosła mu nominowana do nagrody Złotego Globu i Emmy kreacja zbuntowanego Toma Jordache, młodszego brata senatora Rudy'ego Jordache'a (Peter Strauss) w telewizyjnej adaptacji powieści Irwina Shaw miniserialu ABC Pogoda dla bogaczy (Rich Man, Poor Man, 1976).

Zbierał pochlebne recenzje za kolejne role; nowojorskiego nurka-odkrywcy ładunku morfiny i zatopionego hiszpańskiego statku z legendarnym skarbem w thrillerze przygodowym Głębia (The Deep, 1977) u boku Jacqueline Bisset, jako zajmujący się przemytem narkotyków weteran wojny wietnamskiej w kryminalnym dramacie wojennym Psi żołd (Who'll Stop the Rain, 1978), rozczarowywany starzejący się zawodowy piłkarz w komedii sportowej Teda Kotcheffa Czterdziestka z Dallas (North Dallas Forty, 1979), morski biolog w ekranizacji powieści Johna Steinbecka Ulica Nadbrzeżna (Cannery Row, 1982) z Debrą Winger, jedyny policjant, który ocalał ze strzelaniny z poszukiwanym mordercą w komedii sensacyjnej 48 godzin (48 Hours, 1982) i jej sequelu Następne 48 godzin (Another 48 Hours, 1990) z Eddiem Murphym, ceniony fotograf relacjonujący przebieg wojny domowej przeciwko prezydentowi w dramacie wojennym Rogera Spottiswoode Pod ostrzałem (Under Fire, 1983) z Gene Hackmanem i Joanną Cassidy.

Nick Nolte, 1976

Rola skazanego na dożywocie więźnia, który z wielką pasją realizuje spektakl w dramacie Chwasty (Weeds, 1987) przyniosła mu kolejną nominację do nagrody Złotego Globu. Zachwycił publiczność i krytykę rolą poczciwego adwokata w remakeu Martina Scorsese Przylądek strachu (Cape Fear, 1991). Za kreację poranionego psychicznie w dzieciństwie nauczyciela romansującego z psychoterapeutką jego siostry w melodramacie Barbry Streisand Książę przypływów (The Prince of Tides, 1991) otrzymał nagrodę krytyków w Los Angeles i Bostonie, nagrodę Złotego Globu oraz nominację do Oscara dla najlepszego aktora. Jeszcze jedną nominację do Oscara i Złotego Globu oraz nagrodę krytyków nowojorskich, nagrodę Sant Jordi w Barcelonie, nagrodę w Valladolid zdobył za postać mającego problemy życiowe szeryfa w małym miasteczku w dramacie Prywatne piekło (Affliction, 1998).

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Nolte jest znany ze swych kłopotów z alkoholem i narkotykami. Był trzykrotnie żonaty; z aktorką teatralną Sheila Page (1966-1971), Sharyn Haddad (od 10 maja 1978 do 1983) i Rebeccą Linger (od 19 lutego 1984, od 1991 w separacji do rozwodu w 1997), z którą ma syna Brawleya (ur. 20 listopada 1986). Spotykał się z Karen Louise Ecklund (1970-77), Debrą Winger (1992) i Vicki Lewis (1994-2003).

Wybrana filmografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]