Nick Nolte
| Nick Nolte | |||||||||
| Nick Nolte w 2000 roku | |||||||||
| Prawdziwe nazwisko |
Nicholas King Nolte | ||||||||
| Data i miejsce urodzenia |
8 lutego 1941 |
||||||||
| Zawód | aktor, producent filmowy, model | ||||||||
| Współmałżonek | 1. Sheila Page (1966-1970) 2. Sharyn Haddad (1978-1983) 3. Rebecca Linger (1984-1994) |
||||||||
| Lata aktywności | od 1969 | ||||||||
|
|||||||||
| Profil w bazie IMDb | |||||||||
| Profil w bazie Stopklatka.pl | |||||||||
Nick Nolte, właściwie Nicholas King Nolte (ur. 8 lutego 1941 roku w Omaha, w stanie Nebraska) – amerykański aktor i producent filmowy, model.
Spis treści |
[edytuj] Życiorys
Urodził się w rodzinie rzymskokatolickiej jako jedyny syn i młodsze dziecko podróżującego handlarza pół Niemca Franka Nolte i Helen King. Ma starszą siostrę Nancy. Po ukończeniu Kingsley Elementary School w Waterloo w stanie Iowa, kontynuował naukę w Benson High School i Westside High Schoo w Omaha w stanie Nebraska. Następnie uczęszczał do Pasadena City College w Pasadena, Eastern Arizona College w Thatcher w stanie Arizona i Phoenix College w Phoenix w stanie Arizona. Dzięki stypendium sportowemu za grę w uniwersyteckim zespole futbolu amerykańskiego studiował na Arizona State University w Tempe w stanie Arizona. W 1961 roku uczył się aktorstwa pod kierunkiem Bryana O'Byrne w Stella Adler Studio w Los Angeles. W latach 60. pracował jako model, m.in. dla firmy Clairol i od 1962 roku przez czternaście lat występował m.in. na scenie Pasadena Playhouse (1963), Old Log Theatre w Minneapolis w stanie Minnesota (1968), nowojorskiej Café La Mama (1971) oraz w Los Angeles i Actors Inner Circle Theatre w Phoenix (1972) ze sztuką Williama Inge Ostatnia podkładka (The Last Pad).
Po udziale w jednym z odcinków familijnego serialu ABC Cudowny świat Walta Disneya (Disneyland, 1969), zadebiutował na kinowym ekranie w westernie Brudny mały Billy (Dirty Little Billy, 1972) z udziałem Gary'ego Buseya. Pojawiał się później gościnnie m.in. w serialach ABC: Griff (1973, Ulice San Francisco (The Streets of San Francisco, 1974) z Michaelem Douglasem i Rekruci (The Rookies, 1974) z Kate Jackson. Ogromny sukces przyniosła mu nominowana do nagrody Złotego Globu i Emmy kreacja zbuntowanego Toma Jordache, młodszego brata senatora Rudy'ego Jordache'a (Peter Strauss) w telewizyjnej adaptacji powieści Irwina Shaw miniserialu ABC Pogoda dla bogaczy (Rich Man, Poor Man, 1976).
Zbierał pochlebne recenzje za kolejne role; nowojorskiego nurka-odkrywcy ładunku morfiny i zatopionego hiszpańskiego statku z legendarnym skarbem w thrillerze przygodowym Głębia (The Deep, 1977) u boku Jacqueline Bisset, jako zajmujący się przemytem narkotyków weteran wojny wietnamskiej w kryminalnym dramacie wojennym Psi żołd (Who'll Stop the Rain, 1978), rozczarowywany starzejący się zawodowy piłkarz w komedii sportowej Teda Kotcheffa Czterdziestka z Dallas (North Dallas Forty, 1979), morski biolog w ekranizacji powieści Johna Steinbecka Ulica Nadbrzeżna (Cannery Row, 1982) z Debrą Winger, jedyny policjant, który ocalał ze strzelaniny z poszukiwanym mordercą w komedii sensacyjnej 48 godzin (48 Hours, 1982) i jej sequelu Następne 48 godzin (Another 48 Hours, 1990) z Eddiem Murphym, ceniony fotograf relacjonujący przebieg wojny domowej przeciwko prezydentowi w dramacie wojennym Rogera Spottiswoode Pod ostrzałem (Under Fire, 1983) z Gene Hackmanem i Joanną Cassidy.
Rola skazanego na dożywocie więźnia, który z wielką pasją realizuje spektakl w dramacie Chwasty (Weeds, 1987) przyniosła mu kolejną nominację do nagrody Złotego Globu. Zachwycił publiczność i krytykę rolą poczciwego adwokata w remakeu Martina Scorsese Przylądek strachu (Cape Fear, 1991). Za kreację poranionego psychicznie w dzieciństwie nauczyciela romansującego z psychoterapeutką jego siostry w melodramacie Barbry Streisand Książę przypływów (The Prince of Tides, 1991) otrzymał nagrodę krytyków w Los Angeles i Bostonie, nagrodę Złotego Globu oraz nominację do Oscara dla najlepszego aktora. Jeszcze jedną nominację do Oscara i Złotego Globu oraz nagrodę krytyków nowojorskich, nagrodę Sant Jordi w Barcelonie, nagrodę w Valladolid zdobył za postać mającego problemy życiowe szeryfa w małym miasteczku w dramacie Prywatne piekło (Affliction, 1998).
[edytuj] Życie prywatne
Nolte jest znany ze swych kłopotów z alkoholem i narkotykami. Był trzykrotnie żonaty; z aktorką teatralną Sheila Page (1966-1971), Sharyn Haddad (od 10 maja 1978 do 1983) i Rebeccą Linger (od 19 lutego 1984, od 1991 w separacji do rozwodu w 1997), z którą ma syna Brawleya (ur. 20 listopada 1986). Spotykał się z Karen Louise Ecklund (1970-77), Debrą Winger (1992) i Vicki Lewis (1994-2003).
[edytuj] Wybrana filmografia
- 1976, Pogoda dla bogaczy (serial telewizyjny) (Rich Man, Poor Man) - jako Tom Jordache
- 1974, The California Kid - jako Buzz Stafford
- 1976, Powrót do Hrabstwa Macon (Return to Macon County) - jako Bo Hollinger
- 1977, Głębia (The Deep) - jako David Sanders
- 1982, 48 godzin (48 Hours) - jako Jack Cates
- 1982, Ulica Nadbrzeżna (Cannery Row) - jako Doc
- 1989, Trójka uciekinierów (Three Fugitives) - jako Lucas
- 1989, Pożegnanie z królem (Farewell to the King) - jako Learoyd
- 1990, Pytania i odpowiedzi (Q & A) - jako Captain Michael Brennan
- 1990, Następne 48 godzin (Another 48 Hours) - jako Jack Cates
- 1991, Przylądek strachu (Cape Fear) - jako Sam Bowden
- 1991, Książę przypływów (The Prince of Tides) - jako Tom Wingo
- 1991, Olej Lorenza (Lorenzo's Oil) - jako Augusto Odone
- 1994, Kocham kłopoty (I Love Trouble) - jako Peter Brackett
- 1994, Drużyna Asów (Blue Chips) - jako Pete Bell
- 1995, Jefferson w Paryżu (Jefferson in Paris) - jako Thomas Jefferson
- 1996, Matka noc (Mother Night) - jako Howard Campbell
- 1997, Prywatne piekło (Affliction) - jako Wade Whitehouse
- 1998, Cienka czerwona linia (The Thin Red Line) - jako Lt. Col. Gordon Tall
- 1999, Śniadanie mistrzów (Breakfast of Champions) na podstawie powieści Kurta Vonneguta Śniadanie mistrzów - jako Harry Le Sabre
- 2002, Podwójny blef (The Good Thief) - jako Bob Montagnet
- 2003, Hulk - jako David Banner/Father
- 2004, Hotel Ruanda - jako Colonel Oliver
- 2006, Siła spokoju (Peaceful Warrior) - jako Sokrates
- 2006, Mów mi tato (Off the Black) - jako Ray Cook
- 2008, Jaja w tropikach (Tropic Thunder) - jako John "Four Leaf" Tayback
- 2008, Kroniki Spiderwick (The Spiderwick Chronicles) - jako Mulgarath
- 2008, Tajemnice Pittsburgh'a (The Mysteries of Pittsburgh) - jako Joe Bechstein
- 2009, Zginiona Arkadia (Arcadia Lost) - jako Benerji
- 2010, Piosenka o miłości (My Own Love Song) - jako Caldwell
- 2010, Psy i koty: Odwet Kitty (Cats & Dogs: The Revenge of Kitty Galore) - jako Butch (jako głos za Aleca Baldwina)
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Nick Nolte w NNDB (ang.)
- Nick Nolte w bazie filmweb.pl