Nicolas Dupont-Aignan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Nicolas Dupont-Aignan
Nicolas Dupont-Aignan DLR 2009-06-02 n1.jpg
Data i miejsce urodzenia 7 marca 1961
Paryż
Przynależność polityczna Powstań Republiko
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Nicolas Dupont-Aignan (ur. 7 marca 1961 w Paryżu) – francuski polityk, parlamentarzysta, założyciel partii Powstań Republiko.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Absolwent Instytutu Nauk Politycznych w Paryżu i École nationale d'administration. Od lat 80. pracował na stanowiskach urzędniczych w administracji rządowej i terytorialnej. Był m.in. doradcą ministra edukacji narodowej, François Bayrou. Od 1995 wybierany na urząd mera Yerres.

W 1997 po raz pierwszy został wybrany do Zgromadzenia Narodowego z departamentu Essonne. W 2002 i 2007 skutecznie ubiegał się o reelekcję, wygrywając już w pierwszych turach.

Był członkiem gaullistowskiego Zgromadzenia na rzecz Republiki. W 1999 powołał własny eurosceptyczny ruch polityczny pod nazwą Powstań Republiko (Debout la République), organizacja ta krótko współpracowała ze Zgromadzeniem na rzecz Francji. W 2002 przyłączyła się do Unii na rzecz Ruchu Ludowego. Nicolas Dupont-Aignan dwukrotnie bez powodzenia kandydował na stanowisko prezydenta tego ugrupowania (w 2002 i w 2004), otrzymują poparcie odpowiednio na poziomie 15% i 9%. W 2007 wystąpił z UMP, doprowadził do przekształcenia Powstań Republiko w samodzielną partię polityczną o profilu konserwatywnym i suwerennistycznym. Zadeklarował zamiar startu w wyborach prezydenckich w tym samym roku, nie zdołał jednak zebrać wymaganych 500 podpisów poparcia wśród osób pełniących funkcje wybieralne[1]. Wystartował natomiast w wyborach w 2012. W głosowaniu z 22 kwietnia 2012 otrzymał 640 tys. głosów (1,79%), zajmując wśród 10 kandydatów 7. miejsce i przegrywając w pierwszej turze[2]. W wyborach parlamentarnych w tym samym roku po raz kolejny natomiast został wybrany na deputowanego[3].

Przypisy

  1. Powstań Republiko na stronie france-politique.fr (fr.). [dostęp 2012-04-23].
  2. Résultats 1er tour (fr.). interieur.gouv.fr. [dostęp 2012-04-23].
  3. Résultats des élections législatives 2012 (fr.). lexpress.fr, 17 czerwca 2012. [dostęp 2012-06-18].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]