Nicolas Gombert

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Nicolas Gombert (ur. ok. 1500 w Brugii – zm. ok. 1556 w Tournai) - flamandzki kompozytor epoki renesansu, przedstawiciel szkoły franko-flamandzkiej.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Prawdopodobnie był uczniem Josquina des Prés. Pracował w kapeli cesarza Karola V, od roku 1526 jako śpiewak, później jako nauczyciel. Działał także w katedrze w Tournai. Z cesarską kapelą podróżował po Hiszpanii, Włoszech i Niemczech.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Styl Gomberta cechuje gęsta polifonia i częste używanie techniki przeimitowania, zarówno w mszach jak i motetach. Kompozytor stosował technikę cantus firmus, ale w ograniczonym zakresie. Większość kompozycji ma 5 lub 6 głosów. Gombert pisał również świeckie, wielogłosowe pieśni a cappella, najczęściej również imitacyjne.

Zachowane utwory:

  • 160 motetów
  • 10 mszy (w większości missa parodia)
  • 8 magnificatów
  • ok. 60 pieśni (chanson)
  • 1 madrygał (w stylu włoskim)

Kompozycje Gomberta były wielokrotnie drukowanie za jego życia. Współczesne wydanie dzieł zebranych ukazuje się w zeszytach od 1951 r.: Corpus Mensurabilis Musicae, t. 6, Nicolai Gombert opera omnia, Joseph Schmidt-Görg, Rzym 1951-?

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Źródła/Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • ABC historii muzyki, Małgorzata Kowalska, Musica Iagellonica, Kraków 2001, ISBN 83-7099-102-5
  • Mała encyklopedia muzyki, Stefan Śledziński (red. naczelny), PWN, Warszawa 1981, ISBN 83-01-00958-6

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons

Utwory Nicolasa Gomberta w Werner Icking Music Archive