Nicolas Maurice Arthus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Nicolas Maurice Arthus (ur. 9 stycznia 1862 w Angers, zm. 24 lutego 1945 we Freiburg im Üechtland), francuski fizjolog i immunolog, który był odkrywcą zjawiska Arthusa.

W Paryżu studiował medycynę, a potem na uniwersytecie we Freiburgu, gdzie został profesorem fizjologii. W 1900 r. został kierownikiem Instytutu Pasteura w Lille. W 1904 roku odkrył Zjawisko Arthusa, pracował w École de médécine w Marsylii. W latach 1907-1932 pełnił funkcję dyrektora Instytutu Fizjologicznego w Lozannie, którego był też współzałożycielem. Następnie aż do śmierci był dyrektorem Instytutu Bakteriologii i Higieny we Fribourgu.

W swoich badaniach naukowych zajmował się jadami i toksynami, a także anafilaksją.

Dzieła naukowe[edytuj | edytuj kod]

W sumie opublikował ok. 200 prac naukowych.

  • Précis de chimie physiologique, 1895
  • Précis de physiologie, 1901
  • De l'anaphylaxie à l'immunité, 1921

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]