Nicolaus Bruhns

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Nicolaus Bruhns [bru:ns] (ur. grudzień 1665 w Schwabstedt, zm. 29 marca 1697 w Husum) - niemiecki kompozytor, organista, skrzypek i śpiewak; syn Paula.

Pochodził z rodziny niemieckich muzyków działających w Szlezwiku. Początkowe nauki muzyczne pobierał u ojca - organisty. W 1681 r. został wysłany do Lubeki, gdzie uczył go Dietrich Buxtehude. Bruhns znany był przede wszystkim jako wirtuoz skrzypiec, który ze szczególną łatwością wykonywał dwudźwięki i wielodźwięki, oraz jako bardzo utalentowany improwizator. Odbywał liczne podróże koncertowe i występował na dworach monarszych, m.in. w Kopenhadze, gdzie po raz pierwszy popisywał się zdobytymi umiejętnościami śpiewaczymi. Dzięki pierwszym naukom ojca pracował także jako organista, początkowo na dworze króla duńskiego, a od 1689 r. ponownie w Szlezwiku (katedra w Husum).

Twórczość Nicolausa Bruhnsa jest różnorodna. Pomimo wszechstronnych zainteresowań muzycznych znamy przede wszystkim jego utwory o charakterze kościelnym. Są to więc głównie kantaty kościelne (12) oraz preludia i fugi na organy (4). Kantaty Bruhnsa należą do gatunku koncertów religijnych z udziałem chóru, głosów solowych (ariosta) i instrumentalnych. Inspiracje do swych dzieł czerpał z tekstów biblijnych, chorału i poezji madrygałowej. Kompozycje organowe Bruhnsa wyraźnie nawiązują do twórczości jego nauczyciela, Buxtehudego.

Kantaty[edytuj | edytuj kod]

  • Hemmt eure Tränenflut
  • De profundis
  • Der Herr hat seinen Stuhl im Himmel bereitet
  • Die Zeit meines Abschieds ist vorhanden
  • Erstanden ist der heilige Christ
  • Ich liege und schlafe
  • Jauchzet dem Herren alle Welt
  • Mein herz ist bereit
  • Muss nicht der Mensch
  • O werter heil’ ger Geist
  • Paratum cor meum
  • Wohl dem, der den Herren fürchtet

Utowry organowe[edytuj | edytuj kod]

  • Preludium i fuga e moll ("wielkie"),
  • Preludium i fuga e moll ("małe),
  • Preludium i fuga G dur,
  • Preludium i fuga g moll,
  • Preludium D dur (fragment),
  • Fantazja chorałowa Nun Komm Der Heiden Heiland.

Nagrania[edytuj | edytuj kod]

Wszystkie kantaty N. Bruhnsa nagrał zespół Ricercar Consort http://www.outhere-music.com/store-RIC_291

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Kölsch Heinrich: Nicolaus Bruhns, Kassel 1958
  2. Morawska Katarzyna: Bruhs Nicolaus [w:] Encyklopedia muzyczna PWM. Część biograficzna, t. I, Kraków 1979