Nicole Bradtke

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Nicole Bradtke
Państwo  Australia
Miejsce zamieszkania Melbourne, Wiktoria
Data i miejsce urodzenia 22 września 1969
Melbourne, Wiktoria
Gra praworęczna
Status profesjonalny 1986
Zakończenie kariery 1997
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 3 WTA, 4 ITF
Najwyżej w rankingu 24 (24 maja 1993)
Australian Open 4R (1989, 1993)
Roland Garros SF (1988)
Wimbledon 4R (1995)
US Open 3R (1987)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 9 WTA
Najwyżej w rankingu 11 (6 kwietnia 1992)
Australian Open 3R (1992, 1996)
Roland Garros SF (1988, 1990)
Wimbledon SF (1989)
US Open SF (1989)
Olympic rings with white rims.svg
Tenis ziemny
Bronze medal with cup.svg brąz
Barcelona 1992 debel

Nicole Bradtke, z domu Provis (ur. 22 września 1969 w Melbourne) – australijska tenisistka, występująca na światowych kortach w latach 1980–1997.

W roku 1985 wystąpiła na zawodowym turnieju Australian Open, którego edycja odbywała się wówczas w grudniu. Po wygraniu meczu pierwszej rundy z Sophie Amiach uległa dość łatwo Martinie Navrátilovej. W trzech kolejnych turniejach wielkoszlemowych nie przebrnęła kwalifikacji. W styczniu 1987 roku w Melbourne przegrała w drugiej rundzie z Claudią Kohde-Kilsch. W kwalifikacjach do turnieju na Florydzie miesiąc później wygrała z Arantxą Sánchez Vicario. W maju osiągnęła największy wówczas sukces w swej karierze, jakim jest ćwierćfinał turnieju tenisowego w Berlinie, przegrany z Patricią Tarabini. W tym sezonie osiągnęła też trzecią rundę US Open, przegrywając z Lori McNeil. W 1988 roku powtórzyła sukces z Berlina, ulegając tym razem niekwestionowanej faworytce publiczności, Steffi Graf. Tydzień później poprawiła rekord swojego najlepszego występu, odnotowując półfinał w Strasburgu, w którym poniosła porażkę z Sandrą Cecchini. Niewątpliwie jednak jej "turniejem życia" był wielkoszlemowy Roland Garros w 1988 roku. Tam dotarła do półfinału, pokonując po drodze Claudię Kohde-Kilsch, Sylvię Hanikę, Arantxę Sánchez Vicario i ulegając dopiero Nataszy Zwieriewej w trzecim secie 5/7. Turniej wygrała Steffi Graf, która w tym roku ustanowiła Wielkiego Szlema. Niemka pokonała Nicole w czwartej rundzie Australian Open kolejnego roku. W marcu 1989 Nicole wygrała z młodą Tracy Austin w Indian Wells. W Arizonie pokonała Katerinę i Magdalenę Maleewą. W Sydney w roku 1991 pokonała Amy Frazier. W Los Angeles wygrała z Anne Minter, a wkrótce udało się jej odnieść zwycięstwa nad Julie Halard-Decugis i Florencią Labat. W pierwszej rundzie w Nashville ograła najwyżej rozstawioną Conchitę Martínez. 5 stycznia 1992 zdobyła pierwszy zawodowy tytuł w turnieju gry pojedynczej w Brisbane, gdzie w finale uporała się z Rachel McQuillan. W czerwcu wzięła udział w Pucharze Federacji, odnosząc zwycięstwa nad Kateriną Maleewą i Janą Novotną. Wygrała z Pam Shriver w Tokio w kwietniu 1993 roku. Zdobyła tytuł turnieju Malaysian Open, w półfinale pokonując najwyżej rozstawioną Patty Fendick. W finale European Open, rozgrywanym w Szwajcarii, przegrała z Lindsay Davenport. W Pucharze Federacji pokonała samą gwiazdę niemieckiego i światowego tenisa Graf w trzech setach. W 1995 roku w Auckland zdobyła główną premię, wygrywając z Silvią Fariną Elią oraz Julie Halard-Decugis. Jej ostatni występ zawodowy w grze pojedynczej miał miejsce podczas turnieju Australian Open w 1997 roku, gdzie w pierwszej rundzie wygrała z Coriną Morariu, a w drugiej uległa Karinie Habšudovej. Bilans spotkań Nicole w grze pojedynczej wynosi 243 do 190. Wygrała w sumie trzy turnieje singlowe. Jej najwyższa lokata to 24, osiągnięta 24 maja 1993 roku.

Znacznie większymi osiągnięciami Nicole legitymuje się w grze podwójnej: wygrała dziewięć turniejów zawodowych; 6 kwietnia 1992 roku osiągnęła jedenastą pozycję w rankingu deblistek. Pierwszym ważniejszym osiągnięciem w karierze deblowej Australijki był półfinał European Open w 1987 roku, osiągnięty w parze z Cariną Karlsson. Jej partnerkami deblowymi były tak znane zawodniczki, jak Arantxa Sánchez Vicario, Dianne Balestrat czy Manon Bollegraf. Z Jo Durie doszła do półfinału w Berlinie w 1988 roku. Pierwszy turniej wygrała w Strasburgu w tym samym roku z Bollegraf. Karierę deblistki zakończyła na tym samym turnieju, na którym wystąpiła po raz ostatni w grze pojedynczej, tj. na Australian Open 1997. Razem z Rachel McQuillan odpadły w drugiej rundzie, przegrywając z Chandą Rubin i Brendą Schultz.

Nicole poślubiła jednego z czołowych australijskich koszykarzy, Marka Bradtke. Jej siostra, Natasha, przez dwa lata pracująca we władzach męskiego cyklu rozgrywkowego ATP, została żoną tenisisty Todda Woodbridge'a.


Turnieje WTA[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
od
2009
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International
do
2008
Kategoria I
Kategoria II
Kategoria III
Kategoria IV
Kategoria V

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 11 lutego 1990 Brisbane Twarda Australia Rachel McQuillan 6:3, 6:2
Zwyciężczyni 2. 25 kwietnia 1993 Kuala Lumpur Twarda Stany Zjednoczone Ann Grossman 6:3, 6:2
Finalistka 1. 23 maja 1993 Lucerna Twarda Stany Zjednoczone Lindsay Davenport 1:6, 6:4, 2:6
Zwyciężczyni 3. 5 lutego 1995 Auckland Twarda Stany Zjednoczone Ginger Helgeson-Nielsen 3:6, 6:2, 6:1


Gra podwójna[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 22 maja 1988 Strasburg Ceglana Holandia Manon Bollegraf Australia Jenny Byrne
Australia Janine Tremelling
7:5, 6:7, 6:3
Zwyciężczyni 2. 20 sierpnia 1989 Albuquerque Twarda Republika Południowej Afryki Elna Reinach Włochy Raffaella Reggi
Hiszpania Arantxa Sánchez Vicario
4:6, 6:4, 6:2
Zwyciężczyni 3. 20 maja 1990 Berlin Ceglana Republika Południowej Afryki Elna Reinach Australia Hana Mandlíková
Czechy Jana Novotná
6:2, 6:1
Zwyciężczyni 4. 27 maja 1990 Strasburg Ceglana Republika Południowej Afryki Elna Reinach Stany Zjednoczone Kathy Jordan
Australia Elizabeth Smylie
6:1, 6:4
Finalistka 1. 12 maja 1991 Rzym Ceglana Republika Południowej Afryki Elna Reinach Stany Zjednoczone Jennifer Capriati
Jugosławia Monica Seles
5:7, 2:6
Finalistka 2. 20 maja 1991 Berlin Ceglana Republika Południowej Afryki Elna Reinach Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Larisa Neiland
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Natasza Zwieriewa
3:6, 3:6
Zwyciężczyni 5. 26 maja 1991 Genewa Ceglana Republika Południowej Afryki Elna Reinach Szwajcaria Cathy Caverzasio
Szwajcaria Manuela Maleewa
6:1, 6:2
Zwyciężczyni 6. 16 czerwca 1991 Birmingham Trawiasta Australia Elizabeth Smylie Stany Zjednoczone Sandy Collins
Republika Południowej Afryki Elna Reinach
6:3, 6:4
Finalistka 3. 5 stycznia 1992 Brisbane Twarda Holandia Manon Bollegraf Czechy Jana Novotná
Łotwa Larisa Neiland
4:6, 3:6
Zwyciężczyni 7. 23 lutego 1992 Oklahoma Twarda Stany Zjednoczone Lori McNeil Stany Zjednoczone Katrina Adams
Holandia Manon Bollegraf
3:6, 6:4, 7:6
Zwyciężczyni 8. 16 stycznia 1993 Melbourne Twarda Francja Nathalie Tauziat Stany Zjednoczone Cammy MacGregor
Stany Zjednoczone Shaun Stafford
1:6, 6:3, 6:3
Finalistka 4. 18 czerwca 1995 Birmingham Trawiasta Australia Kristine Radford Holandia Manon Bollegraf
Australia Rennae Stubbs
6:3, 4:6, 4:6
Zwyciężczyni 9. 25 maja 1996 Strasburg Ceglana Indonezja Yayuk Basuki Stany Zjednoczone Marianne Werdel
Stany Zjednoczone Tami Whitlinger
5:7, 6:4, 6:4

Finały juniorskich turniejów wielkoszlemowych[edytuj | edytuj kod]

Gra podwójna (2)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Rok Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Zwyciężczyni 1987 Australia Australian Open Twarda Belgia Ann Devries Australia Genevieve Dwyer
Australia Danielle Jones
6:3, 6:1
Finalistka 1987 Francja French Open Ceglana Australia Michelle Jaggard Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Natalija Medwediewa
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Natalia Zwieriewa
3:6, 3:6