Nieślubne dziecko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Nieślubne dzieckodziecko pochodzące ze związku pozamałżeńskiego, inaczej „z nieprawego łoża” (łac. illegitimi thori) lub dziecko naturalne (w prawie kanonicznym, w przeciwieństwie do dziecka prawego).

Jego status był bardzo różny, zależnie od kultury, w jakiej przyszło na świat. Niekiedy było piętnowane, lecz bywało także traktowane jak dziecko z formalnego związku.

Inne określenia na takie dziecko to "bękart" (obecnie słowo o charakterze pejoratywnym) lub "bastard" (nieślubny potomek królewski). Często z bękartem mylony jest mamzer w judaizmie.

Przykładowy odsetek dzieci nieślubnych w Polsce pod koniec XVIII wieku pośród wszystkich chrztów (z hasła demografia historyczna):

  • lata 1740–1769: 9,6%
  • lata 1770–1779: 8,4%

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • M. Piasecka-Sobkiewicz: Uprawnienia dziecka pozamałżeńskiego (w:) Gazeta Prawna nr 56/2008 z 19 marca 2008, s. 18