Niebo nad Berlinem

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Niebo nad Berlinem
Der Himmel über Berlin
Gatunek melodramat
Data premiery 23 września 1987
Kraj produkcji  Francja
 Niemcy
Język niemiecki
Czas trwania 127 min.
Reżyseria Wim Wenders
Scenariusz Peter Handke
Wim Wenders
Richard Reitinger
Główne role Bruno Ganz
Solveig Dommartin
Otto Sander
Curt Bois
Peter Falk
Muzyka Jürgen Knieper
Zdjęcia Henri Alekan
Scenografia Esther Walz
Heidi Lüdi
Kostiumy Monika Jacobs
Montaż Peter Przygodda
Produkcja Wim Wenders
Anatole Dauman

Niebo nad Berlinem (oryg. Der Himmel über Berlin) – jeden z najsłynniejszych filmów niemieckiego reżysera Wima Wendersa. W 1998 na podstawie Nieba nad Berlinem nakręcono amerykański film Miasto Aniołów.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Miejscem akcji filmu jest Berlin Zachodni w połowie lat 80., a częstym motywem jest klaustrofobiczne zamknięcie miasta murem, zniszczenie przeszłości (m.in. ruiny hotelu Esplanade, w których odbywa się koncert, czy ugór po dawnym placu Poczdamskim). Miasto zostało nam pokazane oczyma dwóch aniołów (Damiela i Casiela). Jest ono smutne i ponure. Żyjący w nim ludzie są nieszczęśliwi. Wysłannicy Boga (widziani tylko przez dzieci) wędrują ulicami miasta, przyglądają się codziennemu życiu jego mieszkańców i im pomagają. Nieśmiertelni aniołowie widzą świat w odcieniach szarości (nie widzą kolorów), nie czują bólu, głodu, smutku czy radości – innymi słowy mówiąc, nie odczuwają tego co zwykli ludzie. Pewnego dnia Damiel zakochuje się w pięknej akrobatce Marion. Jest to dla niego obce uczucie, nie potrafi sobie z nim poradzić. Postanawia zrezygnować z nieśmiertelności i stać się człowiekiem. W tej drodze pomaga mu były anioł, obecnie aktor filmowy, Peter Falk.

Film po kilku latach zyskał niespodziewanie dodatkowe znaczenie - stał się ostatnim zapisem paradokumentalnym Berlina Zachodniego, ponieważ większość miejsc, w których powstawał, została w ciągu kolejnej dekady, po zjednoczeniu Berlina, zabudowana lub zburzona.

Muzyka w filmie[edytuj | edytuj kod]

Wśród wykonawców na ścieżce dźwiękowej do filmu znajdują się m.in.: Jürgen Knieper, Laurent Petitgand, Laurie Anderson[1]. Ponadto w filmie wykorzystano utwór Nicka Cave'a And The Bad Seeds - The Carny, w momencie gdy Marion przebiera się w wozie cyrkowym, jednocześnie słucha The Carny z płyty winylowej Nick Cave And The Bad Seeds - z albumu Your Funeral... My Trial[1]. W filmie jest też przedstawiony koncert Nicka Cave'a And The Bad Seeds w nocnym klubie, podczas którego zespół wykonuje utwory: The Carny i From Her To Eternity[1][2]. Na potrzeby filmu zaaranżowano również w nocnym klubie w formie koncertowej Six Bells Chime zespołu Crime And The City Solution z płyty Room Of Lights[1][3], podczas którego bohaterka Marion wczuwa się w rytm oraz muzykę utworu, jednocześnie porusza biodrami i po chwili zaczyna tańczyć.

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Various - Wings Of Desire (ang.). 2010-01-01. [dostęp 2010-09-03].
  2. Ian Johnston: Nick Cave. Toruń: C&T, 1997. ISBN 83-85318-86-0.
  3. Wiesław Weiss: Crime And The City Solution w: Rock Encyklopedia. Warszawa: Iskry, 1991, s. 149. ISBN 83-207-1374-9.