Niedomykalność zastawki trójdzielnej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Niedomykalność zastawki trójdzielnej
Insufficientia valvae tricuspidalis
ICD-10 I36.1
Niereumatyczna niedomykalność zastawki trójdzielnej
ICD-10 I07.1
Reumatyczna niedomykalność zastawki trójdzielnej
ICD-10 Q22.8
Wrodzona niedomykalność zastawki trójdzielnej

Niedomykalność zastawki trójdzielnej (łac. insufficientia valvulae tricuspidalis, ang. tricuspid insufficiency) – zastawkowa wada serca powodująca nieprawidłowe cofanie się krwi z prawej komory serca do prawego przedsionka. Często towarzyszy zwężeniu zastawki mitralnej: stenoza mitralna z niedomykalnością zastawki trójdzielnej to najczęstsza złożona wada zastawkowa serca[1].

Epidemiologia[edytuj | edytuj kod]

Niedomykalność trójdzielna nie jest częstą wadą, w Stanach Zjednoczonych jej częstość szacuje się na 1%[2].

Etiologia[edytuj | edytuj kod]

Przyczyny niedomykalności zastawki trójdzielnej mogą być następujące:

Patofizjologia[edytuj | edytuj kod]

Cofanie się krwi z prawej komory do prawego przedsionka powoduje zaleganie krwi w prawym przedsionku i w układzie żylnym. Poszerzenie prawego przedsionka może spowodować migotanie.

Pojawienie się dużej niedomykalności obniża ciśnienie skurczowe w prawej komorze i tętnicy płucnej, co paradoksalnie zmniejsza nasilenie duszności.

Objawy i przebieg[edytuj | edytuj kod]

Objawy podmiotowe[edytuj | edytuj kod]

  • zmniejszona tolerancja wysiłku
  • osłabienie
  • uczucie gniecenia i rozpierania w prawym podżebrzu

Objawy przedmiotowe[edytuj | edytuj kod]

  • tętnienie wątroby, nasilające się w czasie wdechu, wyczuwalne w dołku podsercowym i pod prawym łukiem żebrowym
  • tętnienie prawej komory
  • szmer skurczowy (holosystoliczny), w miejscu przyczepu 5. żebra prawego do mostka, głośniejszy w czasie głębokiego wdechu (objaw Rivero Carvallo)
  • turkoczący szmer rozkurczowy
  • wyraźne tętno żylne ujemne, z czasem tętno żylne dodatnie na żyłach szyjnych

Nieprawidłowości w badaniach dodatkowych[edytuj | edytuj kod]

  • w EKG: P pulmonale, cechy przerostu prawej komory, blok prawej odnogi pęczka Hisa, zazwyczaj migotanie przedsionków
  • w RTG klatki piersiowej: powiększenie sylwetki serca, cechy poszerzenia prawego przedsionka, na zdjęciu bocznym przyleganie prawej komory do mostka (w dużej niedomykalności)
  • ECHO serca: stwierdzenie fali niedomykalności, podwyższenie ciśnienia skurczowego w prawej komorze, poszerzenie żyły głównej dolnej, poszerzenie żył wątrobowych.

Przypisy

  1. Andrzej Szczeklik (red.): Choroby wewnętrzne. Przyczyny, rozpoznanie i leczenie, tom I. Kraków: Wydawnictwo Medycyna Praktyczna, 2005, s. 252-253. ISBN 83-7430-031-0.
  2. Mary C Mancini Tricuspid Regurgitation eMedicine
  3. Bresters D, Nikkels PG, Meijboom EJ, Hoorntje TM, Pals G, Beemer FA. Clinical, pathological and molecular genetic findings in a case of neonatal Marfan syndrome. „Acta Paediatr”. 88. 1, s. 98-101, 1999. PMID: 10090557. 
  4. 4,0 4,1 Waller BF, Howard J, Fess S. Pathology of tricuspid valve stenosis and pure tricuspid regurgitation--Part I. „Clin Cardiol”. 18. 2, s. 97-102, 1995. PMID: 7720297. 
  5. Baseman DG, O'Suilleabhain PE, Reimold SC, Laskar SR, Baseman JG, Dewey RB. Pergolide use in Parkinson disease is associated with cardiac valve regurgitation. „Neurology”. 63. 2, s. 301-4, 2004. PMID: 15277624. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.