Niedomykalność zastawki trójdzielnej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Niedomykalność zastawki trójdzielnej
Insufficientia valvae tricuspidalis
ICD-10 I36.1
Niereumatyczna niedomykalność zastawki trójdzielnej
ICD-10 I07.1
Reumatyczna niedomykalność zastawki trójdzielnej
ICD-10 Q22.8
Wrodzona niedomykalność zastawki trójdzielnej

Niedomykalność zastawki trójdzielnej (łac. insufficientia valvulae tricuspidalis, ang. tricuspid insufficiency) – zastawkowa wada serca powodująca nieprawidłowe cofanie się krwi z prawej komory serca do prawego przedsionka. Często towarzyszy zwężeniu zastawki mitralnej: stenoza mitralna z niedomykalnością zastawki trójdzielnej to najczęstsza złożona wada zastawkowa serca[1].

Epidemiologia[edytuj | edytuj kod]

Niedomykalność trójdzielna nie jest częstą wadą, w Stanach Zjednoczonych jej częstość szacuje się na 1%[2].

Etiologia[edytuj | edytuj kod]

Przyczyny niedomykalności zastawki trójdzielnej mogą być następujące:

Patofizjologia[edytuj | edytuj kod]

Cofanie się krwi z prawej komory do prawego przedsionka powoduje zaleganie krwi w prawym przedsionku i w układzie żylnym. Poszerzenie prawego przedsionka może spowodować migotanie.

Pojawienie się dużej niedomykalności obniża ciśnienie skurczowe w prawej komorze i tętnicy płucnej, co paradoksalnie zmniejsza nasilenie duszności.

Objawy i przebieg[edytuj | edytuj kod]

Objawy podmiotowe[edytuj | edytuj kod]

  • zmniejszona tolerancja wysiłku
  • osłabienie
  • uczucie gniecenia i rozpierania w prawym podżebrzu

Objawy przedmiotowe[edytuj | edytuj kod]

  • tętnienie wątroby, nasilające się w czasie wdechu, wyczuwalne w dołku podsercowym i pod prawym łukiem żebrowym
  • tętnienie prawej komory
  • szmer skurczowy (holosystoliczny), w miejscu przyczepu 5. żebra prawego do mostka, głośniejszy w czasie głębokiego wdechu (objaw Rivero Carvallo)
  • turkoczący szmer rozkurczowy
  • wyraźne tętno żylne ujemne, z czasem tętno żylne dodatnie na żyłach szyjnych

Nieprawidłowości w badaniach dodatkowych[edytuj | edytuj kod]

  • w EKG: P pulmonale, cechy przerostu prawej komory, blok prawej odnogi pęczka Hisa, zazwyczaj migotanie przedsionków
  • w RTG klatki piersiowej: powiększenie sylwetki serca, cechy poszerzenia prawego przedsionka, na zdjęciu bocznym przyleganie prawej komory do mostka (w dużej niedomykalności)
  • ECHO serca: stwierdzenie fali niedomykalności, podwyższenie ciśnienia skurczowego w prawej komorze, poszerzenie żyły głównej dolnej, poszerzenie żył wątrobowych.

Przypisy

  1. Andrzej Szczeklik (red.): Choroby wewnętrzne. Przyczyny, rozpoznanie i leczenie, tom I. Kraków: Wydawnictwo Medycyna Praktyczna, 2005, s. 252-253. ISBN 83-7430-031-0.
  2. Mary C Mancini Tricuspid Regurgitation eMedicine
  3. Bresters D, Nikkels PG, Meijboom EJ, Hoorntje TM, Pals G, Beemer FA. Clinical, pathological and molecular genetic findings in a case of neonatal Marfan syndrome. „Acta Paediatr”. 88. 1, s. 98-101, 1999. PMID 10090557. 
  4. 4,0 4,1 Waller BF, Howard J, Fess S. Pathology of tricuspid valve stenosis and pure tricuspid regurgitation--Part I. „Clin Cardiol”. 18. 2, s. 97-102, 1995. PMID 7720297. 
  5. Baseman DG, O'Suilleabhain PE, Reimold SC, Laskar SR, Baseman JG, Dewey RB. Pergolide use in Parkinson disease is associated with cardiac valve regurgitation. „Neurology”. 63. 2, s. 301-4, 2004. PMID 15277624. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.