Niemetale
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Niemetale – pierwiastki chemiczne lub regeneryczne, które nie wykazują żadnych właściwości metalicznych. Inaczej niż w przypadku metali, nie można podać jednoznacznych cech wszystkich niemetali, gdyż są one bardzo zróżnicowane.
Pierwiastków niemetalicznych jest znacznie mniej (18) niż metalicznych, które stanowią całą pozostałą część układu okresowego.
W układzie okresowym pierwiastków chemicznych niemetale występują w następujących grupach:
- Wodór (H) w grupie 1.
- Węgiel (C) w grupie 14.
- Azot (N), Fosfor (P) w grupie 15.
- Tlen (O), Siarka (S) i Selen (Se) w grupie 16.
- Wszystkie pierwiastki grupy 17. czyli halogeny
- Wszystkie pierwiastki grupy 18. czyli gazy szlachetne
Nie licząc gazów szlachetnych, które mają bardzo szczególne własności chemiczne i fizyczne, pozostałe niemetale cechują następującymi własnościami:
- izolatory - słabe przewodnictwo elektryczne i przewodność cieplna w porównaniu z metalami
- wysoka elektroujemność
- tlenki niemetali wykazują raczej własności kwasowe niż zasadowe
- formują one kryształy, które nie posiadają połysku i nie mają gładkiej powierzchni
- mają zwykle niższe temperatury topnienia i wrzenia niż metale o zbliżonych masach atomowych - dzięki czemu wiele z nich jest w temperaturze pokojowej cieczami lub gazami
[edytuj] Zobacz też
[edytuj] Bibliografia
- L. Pauling, P. Pauling: Chemia. Warszawa: Wydawnictwo WNT, 1988, s. 171-239.
|
|||||||||||
