Niemiarowość zatokowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Niemiarowość zatokowa oddechowa – fizjologiczna, niewielka zmiana częstości akcji serca podczas wdechu i wydechu. Polega na przyspieszeniu akcji serca podczas wdechu, na skutek zwiększenia się powrotu żylnego do serca, dzięki obniżonemu ciśnieniu w klatce piersiowej. Zwiększenie ciśnienia podczas wydechu prowadzi do zmniejszenia powrotu żylnego i zwolnienia akcji serca.

Niemiarowość zatokowa oddechowa jest częstym zjawiskiem u dzieci lub osób młodych. Po 40 roku życia występuje rzadko. Zazwyczaj nie ma znaczenia klinicznego i nie wymaga diagnostyki ani leczenia.

Niemiarowość zatokowa bezładna – niemiarowość rytmu zatokowego pozostająca bez związku z oddychaniem. Może występować w przebiegu organicznych chorób serca.

Kryteria rozpoznania w EKG[edytuj | edytuj kod]

  • stwierdzenie cech rytmu zatokowego:
    • częstość akcji serca 60–100/min
    • załamki P dodatnie w odprowadzeniu I i II, a ujemne w aVR
    • zespół QRS występujący po każdym załamku P
  • różnice długości trwania odstępów PP większe niż 160 ms
  • miarowy rytm podczas wstrzymania oddechu (niemiarowość oddechowa)
  • niemiarowy rytm podczas wstrzymania oddechu (niemiarowość bezładna)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrew R. Houghton, David Gray: EKG - jasno i zrozumiale. red. wyd. pol. Waldemar Banasiak ; tł. Maria Jakubowska-Najnigier, Katarzyna Tymińska-Sędek. Bielsko-Biała: a-Medica Press, 2005, s. 27. ISBN 8388778862.
  • Tomasz Tomasik, Adam Windak, Anna Skalska, Jolanta Kulczycka-Życzkowska, Józef Kocemba: Elektrokardiografia dla lekarza praktyka. Kraków: Uniwersyteckie Wydawnictwo Medyczne "Vesalius", 1998, s. 25. ISBN 838568803X.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.