Niemiecka Partia Prawicowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Niemiecka Partia Prawicowa (niem. Deutsche Rechtspartei, DRP[1]) – partia niemiecka istniejąca w latach 1946-1949.

Powstała w czerwcu 1946 w Hamburgu po połączeniu Deutsche Aufbau-Partei i Deutsche Konservative Partei. Pod nazwą DRP funkcjonowała w Dolnej Saksonii, w innych krajach jako DRP-DKP (Deutsche Rechtspartei-Deutsche Konservative Partei).

Miała niejednolite oblicze ideowe i polityczne, w jej programie obecny był autorytaryzm i nacjonalizm, propagowała tezy o "narodzie bez przestrzeni".

Odniosła pewne sukcesy wyborcze, wprowadziła pięciu posłów do pierwszego Bundestagu w 1949 (w Dolnej Saksonii uzyskała 8,1 % głosów), w wyborach komunalnych w Wolfsburgu w 1948 uzyskała 17 spośród 25 miejsc w radzie miejskiej.

W końcu 1949 w wyniku tarć wewnętrznych nastąpił rozkład partii, część działaczy odeszła do Socjalistycznej Partii Rzeszy.

Przypisy

  1. Identyczny skrót jak Niemiecka Partia Rzeszy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Faszyzm niemiecki z perspektywy półwiecza. Materiały i studia, Poznań 1985, rozdział "Faszyzm w Niemczech Zachodnich po II wojnie światowej", Wojciech Krzyżaniak, PL ISSN 0554-8217