Socjalistyczna Partia Jedności Niemiec
| Sozialistische Einheitspartei Deutschlands | |
 |
|
| Skrót | SED |
| Lider | pierwszy Walter Ulbricht ostatni Egon Krenz |
| Data założenia | 1946 |
| Data rozwiązania | 1990 |
| Adres siedziby | Berlin |
| Ideologia polityczna | Marksizm-leninizm |
| Deklarowane poglądy gospodarcze |
Gospodarka centralnie sterowana |
| Członkostwo międzynarodowe |
Kominform |
| Młodzieżówka | Freie Deutsche Jugend |
| Barwy | czerwony |
Socjalistyczna Partia Jedności Niemiec (SPJN, niem. Sozialistische Einheitspartei Deutschlands, SED) – partia polityczna sprawująca rządy w Niemieckiej Republice Demokratycznej (NRD).
SED powstała w 1946 roku z połączenia Komunistycznej Partii Niemiec (KPD) i Socjaldemokratycznej Partii Niemiec (SPD), które odbyło się pod naciskiem okupacyjnych sił radzieckich. SED była partią hegemoniczną.
Właściwe tłumaczenie nazwy tej partii to Socjalistyczna Partia Jedności Niemiec. Nazwa ta w okresie od zakończenia II wojny światowej do powstania RFN i NRD (1946-1949) symbolizować miała dążenie wschodnioniemieckich komunistów do reprezentowania całego państwa niemieckiego, a do budowy muru berlińskiego w 1961 roku symbolizowała oficjalny postulat pracy na rzecz zjednoczenia kraju. Wraz z pogłębianiem się podziału Niemiec SED usunęła te akcenty ze swojej polityki. Nazwy partii nie zmieniono, natomiast zrezygnowano np. ze śpiewania tekstu hymnu Niemieckiej Republiki Demokratycznej, mówiącego o zjednoczonej ojczyźnie.
W Polsce Ludowej – dostosowując się do zmiany akcentów w polityce NRD – w oficjalnych dokumentach oraz w prasie posługiwano się nazwą przekształconą (Niemiecka Socjalistyczna Partia Jedności – w skrócie NSPJ, oryginalny skrót niemiecki SED był także używany, ale znacznie rzadziej). Pewną rolę odgrywały przy tym także obawy przed rewizjonizmem niemieckim.
Organem prasowym SED była gazeta Neues Deutschland.
8 grudnia 1989 r. SED przekształciła się w Partię Demokratycznego Socjalizmu (PDS).
[edytuj] Sekretarze generalni Socjalistycznej Partii Jedności
Lista w porządku chronologicznym:
- Wilhelm Pieck i Otto Grotewohl (1946-1950).
- Walter Ulbricht (1950-1971).
- Erich Honecker (1971-1989).
- Egon Krenz (1989).
