Niepełnosprawność intelektualna w stopniu znacznym
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Upośledzenie umysłowe znaczne | |||
|
|||
| Pogranicze funkcjonowania intelektualnego | |||
|
|||
Niepełnosprawność intelektualna w stopniu znacznym (upośledzenie umysłowe znaczne, dawniej idiotyzm – niestosowana z uwagi na negatywne znaczenie w języku potocznym) – rozwój psychiczny osoby dorosłej na poziomie 6. roku życia. Około 4-5 roku życia zauważalne spóźnienie rozwoju psychofizycznego. Osoby te mogą opanować samoobsługę, przy stałej opiece mogą wyuczyć się czynności domowych, ale nie są zdolne do wyuczenia zawodu. Mogą podejmować prace niewymagające kwalifikacji.
IQ w skali Wechslera: 20 – 34.
Zobacz też [edytuj]
- Choroba Taya-Sachsa dawniej nazywana idiotyzmem rodzinnym
- niepełnosprawność intelektualna
- niepełnosprawność intelektualna w stopniu lekkim
- niepełnosprawność intelektualna w stopniu umiarkowanym
- niepełnosprawność intelektualna w stopniu głębokim
Bibliografia [edytuj]
- Jadwiga Komender: Upośledzenie umysłowe- niepełnosprawność umysłowa. W: Adam Bilikiewicz(red.): Psychiatria. T. II Psychiatria kliniczna. Wrocław: Urban&Partner, 2002, s. 617-644. ISBN 8387944726.
- Zaburzenia psychiczne u dzieci i młodzieży. W: H.I. Kaplan, B.J. Sadock, V.A. Sadock: Psychiatria kliniczna. Wrocław: Urban&Partner, 2004, s. 333-343. ISBN 8389581957.
