Nierządnica z Babilonu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Iluminacja w rękopisie francuskim, XIV w.
Wielka Nierządnica - Babilon Wielki na grzbiecie siedmiogłowej bestii Apokalipsy, rosyjski łubok, lata 1800-1809
Wikimedia Commons

Wielka Nierządnica lub Babilon Wielki – postać symboliczna o niejasnym znaczeniu w Księdze Objawienia. Uosobienie zepsucia, sprzedajności zła i Antychrysta.

Ikonografia[edytuj | edytuj kod]

Na podstawie opisu w Biblii w Średniowieczu przedstawiano tę postać jako kobietę, odzianą w czerwoną suknię, siedzącą na Bestii o siedmiu rogatych głowach.

Interpretacja[edytuj | edytuj kod]

W zależności od epoki i często doraźnych układów politycznych sposób rozumienia tego symbolu ulegał zmianom. Często przewija się obraz Rzymu ukrytego pod pojęciem Babilonu – siedem wzgórz, powiązanie religii i władzy politycznej itp.

W okresie reformacji wielu liderów ruchów protestanckich (m.in. Marcin Luter, Jan Kalwin i John Knox) interpretowało tę postać alegoryczną jako personifikację Kościoła katolickiego. Powstało w tym czasie wiele wyobrażeń o podtekstach antypapieskich.

Rastafari[edytuj | edytuj kod]

Według rastafarian matka nierządnic i obrzydliwości ziemi. Jest jednym z kilku chrześcijańskich i rastafariańskich alegorycznych przedstawień najwyższego zła.

Niektóre źródła podają imię Babalon, Szkarłatna konkubina bądź Szkarłatna oblubienica. Celem Rastafarian jest dążenie do walki z Babilonem i unicestwienie go.

Świadkowie Jehowy[edytuj | edytuj kod]

Według Świadków Jehowy Babilon Wielki to „Ogólnoświatowe imperium religii fałszywej” – zaliczają do niego wszystkie religie świata, które nie opierają swoich nauk wyłącznie na Biblii; „nominalne chrześcijaństwo" (część chrześcijaństwa uważana przez nich za chrześcijaństwo jedynie z nazwy) uznają za jego kluczową część[1]. Ma być zniszczony przez Szkarłatną Bestię, tj. różne organizacje międzynarodowe z Organizacją Narodów Zjednoczonych na czele[2].

Przypisy

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]