Niestabilność mikrosatelitarna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Niestabilność mikrosatelitarna (ang. microsatellite instability; MSI) - jest cecha fenotypu mutatorowego. Występuje w nowotworach dziedzicznych i sporadycznych choć z różną częstością.

Niestabilność mikrosatelitarna polega na zmianie długości (wielkości) alleli na skutek zwiększania lub zmniejszania liczby powtórzeń nukleotydów. Mechanizm molekularny niestabilności mikrosatelitarnej nie jest do końca wyjaśniony. Przyjmuje się obecnie dwie teorie. Jedna zakłada że MSI wynika z nieprawidłowości podczas rekombinacji DNA, druga z tzw. poślizgu polimerazy DNA. Podczas replikacji odcinka DNA dwa łańcuchy DNA: matrycowy i nowosyntezowany rozdzielają się a następnie łączą się w błędnej konfiguracji. Jeżeli błędnie sparowane zasady są zlokalizowane w nowo syntezowanym łańcuchu to kontynuowanie wydłużania łańcucha będzie powodować zwiększenie długości odcinka DNA. Niewłaściwe sparowane zasady umiejscowione na matrycowym łańcuchu DNA będą powodować utratę jego krótkich odcinków. Badanie nad MSI w nowotworach doprowadziły do zidentyfikowania genów kodujących białka rozpoznające błędnie sparowane zasady, poprzez wycinanie i wymianę na właściwe nukleotydy. Ten system naprawy DNA nazwany został systemem źle sparowanych zasad.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]