Nieszpory w Efezie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Nieszpory w Efezie (w 88 p.n.e.) - W początkowej fazie wojny z Rzymem, król Pontu Mitrydates VI Eupator wezwał ludność Azji Mniejszej do powstania antyrzymskiego. Mitrydates wysłał tajny rozkaz mieszkańcom Efezu, którzy w ciągu jednego dnia wymordowali z zimną krwią ok. 80 tys. (być może nawet 150 tys.) Rzymian i Italików - bezbronnych mężczyzn, kobiet i dzieci.

Opis rzezi[edytuj | edytuj kod]

Rozkaz Mitrydatesa był jasno sprecyzowany. Czystka miała objąć Rzymian, Italików, wyzwoleńców pochodzenia italskiego, ich żony, dzieci, w tym i niemowlęta. Ich ciała nie miały być pochowane. Połowę majątku zabitych zabierali mordercy, drugą połowę oddawano królowi. Wyznaczono kary dla donosicieli, a także dla tych, którzy próbowali grzebać ciała pomordowanych. Niewolnikom, którzy wydadzą swoich panów lub ich sami zabiją, obiecał wolność. Dłużnicy, którzy zabiją swych wierzycieli, mogli liczyć na umorzenie połowy długu.

Wywlekano wszystkich, bez wyjątku. Nie oszczędzono tych, którzy szukali schronienia w świątyni Artemidy, u stóp posągu bogów. Pergameńczycy tych, którzy uczepili się w świątyni posągów, wybili strzałami z łuku. Kaunijczycy chroniących się w świątyni Westy odrywali od posągów, zabijając na oczach matek dzieci, następnie matki, na koniec - mężów. Adramytteńczycy uciekających w morze mordowali, ich dzieci zaś topili w morzu. Mieszkańcy Tralles wynajęli kata, który w świątyni Zgody dokonał rzezi, a stawiającym opór i trzymającym się kurczowo posągów, odrąbywał ręce[1].

Historyk Theodor Mommsen (1817-1903) w swej "Historii Rzymu" napisał "ten rozkaz efezyjski nie był tylko bezcelowym aktem zwierzęco ślepej zemsty; skala mordu, w której widać rozmach orientalnego władcy, świadczyć miała zarazem o możliwościach króla..."

Używana przez nowożytnych historyków nazwa "nieszpory efeskie" czy "nieszpory azjatyckie" jest analogią do tzw. "nieszporów sycylijskich".

Przypisy

  1. Appian z Aleksandrii, Wojny z Mitrydatesem 22.85 - 91.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]