Niezależny Kościół Filipiński

Niezależny Kościół Filipiński
Klasyfikacja systematyczna wyznania
Chrześcijaństwo  └ Katolicyzm    └ Starokatolicyzm
Ustrój kościelny	Ustrój Episkopalno-Synodalny
Zasięg geograficzny	Filipiny, Stany Zjednoczone Ameryki Północnej, Kanada
Członkostwo	Światowa Rada Kościołów, Konferencja Chrześcijańska w Azji, Narodowa Rada Kościołów na Filipinach
Historia Założyciel(e) bp Gregorio Aglipay y Labayan Utworzono • wydzielono z 1902 r. Kościół rzymskokatolicki
Dane statystyczne Wierni 3 000 000 Parafie 726
Strona internetowa

Niezależny Kościół Filipiński (tl: Iglesia Filipina Independiente) – Kościół starokatolicki, działający prawnie na terenie Filipin, USA i Kanady, będący członkiem Światowej Rady Kościołów, Konferencji Chrześcijańskiej w Azji oraz Narodowej Rady Kościołów na Filipinach. Jest drugim co do wielkości (po Kościele rzymskokatolickim) związkiem wyznaniowym na Filipinach. Organem prasowym wspólnoty jest "Ang Tagapunla (Siewca)". Zwierzchnikiem kościoła jest bp najwyższy Godofredo David y Juico.

Historia

Biskup Gregori Aglipay y Labayon

W roku 1521 portugalski odkrywca Ferdynand Magellan przybył na Filipiny i przyłączył je do Królestwa Hiszpanii. Kościół katolicki rozpoczął pracę misyjną na Filipinach w 1565 roku, kiedy augustiańscy misjonarze przybyli wraz z armią hiszpańską. W ciągu kilku lat większość ludności została ochrzczona. W XVII wieku na ziemie filipińskie przybyli także franciszkanie i jezuici. Kościół szybko stał się integralną częścią rządu kolonialnego. W roku 1898 na Filipinach wybuchło powstanie przeciwko Hiszpanom. W okresie rewolucji rozpoczęła się także walka z kolonialistycznym Kościołem. W konflikcie uczestniczyły Stany Zjednoczone, w efekcie czego przejęły one kontrolę nad krajem.

Po przegranej rewolucji misjonarze hiszpańscy musieli opuścić kraj, nieliczni katolicy filipińscy zostali osamotnieni, pozbawieni kierownictwa duchowego z powodu niewielkiej grupy rodzimych kapłanów, którzy nie byli w stanie zapewnić sobie szacunku wśród własnej ludności ze względu na przywiązanie do Kościoła reżimowego. W wyniku tego ksiądz katolicki Gregori Aglipay y Labayon postanowił zorganizować krajowy i niezależny Kościół katolicki, który do dnia dzisiejszego opiera się na połączeniu katolicyzmu z nacjonalizmem filipińskim.

Dialog ekumeniczny

Od 1961 roku Kościół utrzymuje interkomunię z kościołem rzymskokatolickim. Silne związki zostały wypracowane także ze Wspólnotą anglikańską i Unią Utrechcką Kościołów Starokatolickich, które ostatecznie doprowadziły do pełnej komunii. W 1999 roku zawiązano interkomunię z Wielkim Kościołem Chrystusa na Filipinach.

Nauka Niezależnego Kościoła Filipińskiego

Nauka Kościoła nie odbiega od wiary i tradycji Kościoła katolickiego. W sprawowaniu świętych czynności posługuje się kalendarzem liturgicznym roku kościelnego. Najwyższą cześć Kościół oddaje Bogu w Trójcy Świętej Jedynemu. Kościół oddaje cześć aniołom, apostołom, męczennikom i świętym, a wśród nich w szczególny sposób Maryi Pannie. Kościół uznaje tradycyjne 7 sakramentów, zgodnie z nauką Kościoła katolickiego. Eucharystia sprawowana jest pod dwiema postaciami: Ciała i Krwi Pańskiej. W Kościele są sprawowane dwie formy spowiedzi: indywidualna (uszna w konfesjonale) oraz ogólna (sprawowana bądź jako odrębny obrzęd przed ołtarzem, bądź w połączeniu z Mszą Świętą w części zwanej Spowiedzią Powszechną). Do spowiedzi indywidualnej są zobowiązane przystępować dzieci oraz młodzież do sakramentu bierzmowania. Kościół nie uznaje dogmatu o nieomylności papieża.

Najwyższy biskup

Zwierzchnicy Kościoła (noszący tytuł: Najwyższego biskupa) na przestrzeni lat:

• 1902 r. - 1940 r. - bp Gregorio Aglipay y Labayan (ur. 1860, zm. 1940)
• 1940 r. - 1946 r. - bp Santiago Antonio Fonacier y Suguitan (ur. 1885, zm. 1977)
• 1946 r. - bp Gerardo Bayaca y Medina
• 1946 r. - 1971 r. - bp Isabelo de los Reyes
• 1971 r. - 1981 r. - bp Macario Ga y Vilches (ur. 1900, zm. 1971)
• 1981 r. - 1987 r. - bp Abdias dela Cruz y Rebantad
• 1987 r. - 1989 r. - bp Soliman Ganno y Flores
• 1989 r. - 1993 r. - bp Tito Pasco y Esquillo
• 1993 r. - 1999 r. - bp Alberto Ramento y Baldovino (ur. 1936, zm. 2006)
• 1999 r. - 2005 r. - bp Tomas Millamena y Amabran
• od 2005 r. - bp Godofredo David y Juico

Administracja

Kościół podzielony jest na trzydzieści trzy diecezje, w skład których wchodzą 726 parafie, obsługujące 2218 kaplic i kościołów. Niezależny Kościół Filipiński ma 44 biskupów, 688 kapłanów i 50 diakonów oraz ok. 3 mln wiernych, będąc uznanym za największy Kościół starokatolicki na świecie. Siedzibą zwierzchnich władz Kościoła jest Manila.

Diecezje

Diecezja	Ordynariusz
Agusuri	bp Denny D. Dapitan
Aklan i Capiz	bp Abdias R. dela Cruz
Antique	Leon T. Estrella
Bataan i Bulacan	bp Raymundo L. Rivera
Batac	bp Rosario S. Acoba
Bilessa	bp Vic A. Esclamado
Cavite	bp najwyższy adm. Godofredo David y Juico
Cebu i Bohol	bp Felomino N. Ang
Dagupan	bp Hermogenes M. Ranche
Guimaras	bp Tito Vilches
Iloilo	bp Gaspar D. Bañes
Laguna	bp Tomas A. Millamena
Laog	bp Emiliano Domingo
Luisa	bp najwyższy adm. Godofredo David y Juico
Manila	bp Gregorio de los Reyes
Masbate	bp najwyższy adm. Godofredo David y Juico
Maquebaca	bp najwyższy adm. Godofredo David y Juico
Mobuca	bp Felixberto L. Calang
Negros Occidental	bp najwyższy adm. Godofredo David y Juico
Negros Oriental i Siquijor	bp David M. Ga
Nueva Ecija	bp Ernesto F. Tadly
Nueva Vizcaya i Quirino	bp najwyższy adm. Godofredo David y Juico
Palawan	bp najwyższy adm. Godofredo David y Juico
Południowe Mindanao	bp Delfin Callao
Rizal i Pampanga	bp Joselito T. Cruz
Romblon i Mindoro	bp Ronelio V. Fabriquer
Santiango	bp najwyższy adm. Godofredo David y Juico
Stany Zjednoczone i Kanada	bp Raul C. Tobias
Surigao	bp Rhee M. Timbang
Tuguegarao	bp Ernesto M. Tamayo
Wschodni Pangasinan	bp Warlito P. Baldomero
Tarlac	bp najwyższy adm. Godofredo David y Juico
Zachodnie Mindanao	bp Pablito M. Jarantilla
Zambales	bp Generoso A. Rosales
Katedra Narodowa	bp najwyższy Godofredo David y Juico

Linki zewnętrzne

• Oficjalna witryna kościoła (pt)