Niezawodność

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Niezawodność (ang. reliability) − własność obiektu mówiąca o tym, czy pracuje on poprawnie (spełnia wszystkie powierzone mu funkcje i czynności) przez wymagany czas i w określonych warunkach eksploatacji (w danym zespole czynników wymuszających).

Niezawodność obiektu jest określona przez prawdopodobieństwo wystąpienia zdarzenia opisanego definicją:

R(t) = Pr \{t \geqslant \tau \}

gdzie:

  • R(t) − niezawodność
  • t − czas pracy bez uszkodzenia
  • τ − założony (lub wymagany) czas pracy bez uszkodzenia

Dla obiektów nienaprawialnych przyjmujemy następujące założenia:

  • dla t=0 wartość R(0)=1
  • funkcja niezawodności jest nierosnąca
  • dla t dążącego do nieskończoności lim R(t)=0

Linki do instytucji zajmujących się zagadnieniem teorii niezawodności[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wojciech Zamojski, Teoria i technika niezawodności, Wrocław 1976.
  • Jan Maksymiuk, Aparaty elektryczne w pytaniach i odpowiedziach, Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, Warszawa 1997. ISBN 83-204-2101-2
  • Marian Kwietniewski, Marek Roman, Halina Kłoss-Trębaczkiewicz, Niezawodność wodociągów i kanalizacji.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]