Niezawodność
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Niezawodność (ang. reliability) − własność obiektu mówiąca o tym, czy pracuje on poprawnie (spełnia wszystkie powierzone mu funkcje i czynności) przez wymagany czas i w określonych warunkach eksploatacji (w danym zespole czynników wymuszających).
Niezawodność obiektu jest określona przez prawdopodobieństwo wystąpienia zdarzenia opisanego definicją:

gdzie:
- R(t) − niezawodność
- t − czas pracy bez uszkodzenia
- τ − założony (lub wymagany) czas pracy bez uszkodzenia
Dla obiektów nienaprawialnych przyjmujemy następujące założenia:
- dla t=0 wartość R(0)=1
- funkcja niezawodności jest nierosnąca
- dla t dążącego do nieskończoności lim R(t)=0
Linki do instytucji zajmujących się zagadnieniem teorii niezawodności[edytuj]
Bibliografia[edytuj]
- Wojciech Zamojski, Teoria i technika niezawodności, Wrocław 1976.
- Jan Maksymiuk, Aparaty elektryczne w pytaniach i odpowiedziach, Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, Warszawa 1997. ISBN 83-204-2101-2
- Marian Kwietniewski, Marek Roman, Halina Kłoss-Trębaczkiewicz, Niezawodność wodociągów i kanalizacji.