Nikielin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Nikielin
Nickeline.jpg
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny arsenek niklu (NiAs)
Twardość w skali Mohsa 5–5,5
Przełam muszlowy, nierówny
Łupliwość bardzo niewyraźna
Układ krystalograficzny heksagonalny
Gęstość minerału 7,78 g/cm³
Właściwości optyczne
Barwa czerwona, brunatnawa, miedzianoczerwona
Rysa brunatnoczarna
Połysk metaliczny
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Nikielin – minerał, z gromady arsenków. Należy do minerałów bardzo rzadkich. Współwystępuje z annabergitem i arsenopirytem.

Nazwa nawiązuje do jego składu chemicznego, w którym dominuje nikiel; być może pochodzi od niem. Nicolaus = Mikołaj – pogardliwej nazwy nadawanej mu przez niemieckich górników z uwagi na to, że nie zawiera poszukiwanej przez nich miedzi.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Właściwości[edytuj | edytuj kod]

Zwykle występuje w skupieniach ziarnistych, zbitych, groniastych. Niekiedy tworzy dendryty o strukturze „drzewiastej”. Jest kruchy, nieprzezroczysty, zawiera ok. 44% niklu. Często zawiera domieszki kobaltu, żelaza, antymonu i siarki.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Występuje w złożach magmowych razem z innymi siarczkami i arsenkami oraz w niektórych hydrotermalnych żyłach kruszcowych.

Miejsca występowania:

  • W Polsce: śladowe ilości zostały stwierdzone w dolnośląskich łupkach miedzionośnych, w łupkach ogniotrwałych w okolicach Nowej Rudy, łupkach mikowych k.Lwówka, także w Kowarach i okolicach Kamiennej Góry.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

  • ma znaczenie przemysłowe jako podrzędna ruda niklu (ok. 44% Ni),
  • bywa interesujący dla wyspecjalizowanych kolekcjonerów.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • W. Heflik, L. Natkaniec-Nowak: Minerały Polski. Antykwa, 1998.
  • J. Żaba: Ilustrowany słownik skał i minerałów. Videograf II, 2003.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]