Nikita Pietrow
| Nikita Pietrow Никита Васильевич Петров |
|
| Data urodzenia | 1957 |
| Zawód | historyk |
| Odznaczenia | |
 |
|
Nikita Wasiljewicz Pietrow (ros. Никита Васильевич Петров; ur. w 1957) – rosyjski historyk i działacz praw człowieka, wiceprzewodniczący rosyjskiego Stowarzyszenia "Memoriał", badającego zbrodnie stalinowskie[1], doktor filozofii (PhD)[2]. Był ekspertem Sądu Konstytucyjnego oraz Komisji Rady Najwyższej Federacji Rosyjskiej do spraw przejęcia archiwów KPZR i KGB przez archiwa państwowe[3]. Autor publikacji naukowych na temat aparatu bezpieczeństwa ZSRR. Pisał m.in. o tzw. operacji polskiej NKWD, fałszowaniu referendum i wyborów w Polsce w latach 1946–1947[3] oraz o wykonawcach zbrodni katyńskiej[4]. W 2011 roku opublikował nieznany wcześniej rosyjski dokument dotyczący obławy augustowskiej, co ułatwiło śledztwo prowadzone w tej sprawie przez polski Instytut Pamięci Narodowej[5].
Wybrane publikacje [edytuj]
- Роль МГБ СССР в советизации Польши, [w:] Сталин и холодная война, Moskwa 1998, ISBN 5-201-00493-8
- Wraz z K. B. Skorkinem, Кто руководил НКВД. 1934–1941. Справочник, Moskwa 1999, ISBN 5-7870-0032-3
- Wraz z A. B. Rogińskim, Польская операция НКВД 1937–1938 гг.
- Wraz z Markiem Jansenem, Stalin's Loyal Executioner: People's Commissar Nikolai Ezhov, 1895–1940. Stanford: Hoover Institution Press, 2002, ISBN 0-8179-2902-9
- "Репрессии в аппарате МГБ в последние годы жизни Сталина 1951–1953", [w:] Cahiers du monde russe, 2003, No. 44/2–3, str. 403–436
- Первый председатель КГБ Иван Серов, Moskwa 2005, ISBN 5-85646-129-0
- Сталин и органы НКВД-МГБ в советизации стран Центральной и Восточной Европы. 1945–1953 гг., Amsterdam 2008
- По сценарию Сталина: роль органов НКВД-МГБ СССР в советизации стран Центральной и Восточной Европы, 1945–1953 гг., Moskwa 2011, ISBN 978-5-8243-1541-7
- Палачи. Они выполняли заказы Сталина, Moskwa 2011
Odznaczenia [edytuj]
24 marca 2005 roku Prezydent RP Aleksander Kwaśniewski odznaczył Nikitę Pietrowa Krzyżem Kawalerskim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej za wybitne zasługi w ujawnieniu i udokumentowaniu prawdy o represjach wobec ludności polskiej w ZSRR[6].
Przypisy
- ↑ Московский "Мемориал" memo.ru [dostęp 2011-06-06]
- ↑ Заявление ученых: "Прекратить преследование ученых и вмешательство в исторические исследования" hro.org [dostęp 2011-06-06]
- ↑ 3,0 3,1 N. Pietrow, "Sztuka wygrywania wyborów", [w:] Rzeczpospolita, dodatek specjalny, nr 100, 28.04.2004
- ↑ N. Pietrow, Kto zabijał Polaków strzałem w tył głowy w Katyniu, Charkowie i Twerze, [w:] Zeszyty Katyńskie (nr 24), Warszawa 2009, str. 176–202 (tekst rosyjski: Никита Петров, «Даже собаки от нас шарахались». Признания палачей, расстрелявших поляков и награжденных за это novayagazeta.ru, 7 lipca 2008 [dostęp 2011-08-29])
- ↑ IPN pisze do Rosji w sprawie obławy naszdziennik.pl, 8 czerwca 2011 [dostęp 2011-06-09]
- ↑ Rej. 60/2005: Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 24 marca 2005 r. o nadaniu orderów (M.P. z 2005 r. Nr 43, poz. 594)
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Nikita Pietrow, История империи "Гулаг" (ros.)
