Nikołaj Jakowlew

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Nikołaj Dmitriewicz Jakowlew
Николай Дмитриевич Яковлев
marszałek artylerii marszałek artylerii
Data i miejsce urodzenia 19 grudnia 1898
Staraja Russa
Data i miejsce śmierci 9 maja 1972
Moskwa
Przebieg służby
Lata służby 1918 -
Siły zbrojne Coat of Arms of Russian Empire.svg Armia Imperium Rosyjskiego
Red star.svg Armia Czerwona
Główne wojny i bitwy I wojna światowa,
wojna domowa w Rosji,
II wojna światowa
Odznaczenia
Order Lenina Order Lenina Order Lenina Order Lenina Order Lenina Order Lenina Order Kutuzowa I klasy (ZSRR) Order Suworowa I klasy (ZSRR) Order Suworowa I klasy (ZSRR) Orderredbannerlabor rib.png Order Czerwonego Sztandaru Order Czerwonego Sztandaru

Nikołaj Dmitriewicz Jakowlew (ros. Николай Дмитриевич Яковлев, ur. 19 grudnia?/31 grudnia 1898 w m. Staraja Russa, zm. 9 maja 1972 w Moskwie) – radziecki marszałek artylerii.

Do Armii Czerwonej wstąpił w 1918. Uczestniczył w I wojnie światowej i w wojnie domowej w Rosji. Po ukończeniu w 1920 kursów artyleryjskich, dowodził baterią, następnie dywizjonem artylerii, a po ukończeniu w 1924 dokształcających akademickich kursów dowódczych - pułkiem artylerii. Był szefem artylerii rejonu umocnionego.

Brał udział w okupacji zachodniej Ukrainy w 1939, w wojnie radziecko-fińskiej na przesmyku karelskim 1939–1940.

W latach 1937–1941 był szefem artylerii różnych okręgów wojskowych. W 1941-1946 stał na czele Głównego Zarządu Artylerii (GAU) i był członkiem Wojskowej Rady Artylerii Armii Czerwonej. Od 1944 był marszałkiem artylerii.

31 grudnia 1951 Rada Ministrów ZSRR przyjęła uchwałę "O wadach 57-mm artyleryjskich dział przeciwlotniczych C-60", w efekcie której Jakowlew został zwolniony ze stanowiska, a w lutym 1952 aresztowany pod zarzutem sabotażu i pozbawiony tytułu marszałka.

Po wojnie zajmował wysokie stanowiska dowódcze w w pionie wykorzystania artylerii. Po śmierci Stalina decyzję o uwolnieniu Jakowlewa i przywróceniu mu stopnia podjął Beria. Od 1953 był I zastępcą, a w latach 1955-1960 głównodowodzącym Wojskami Obrony Powietrznej. Był wiceministrem Sił Zbrojnych ZSRR.

Od 1960 wchodził w skład Grupy Inspektorów Generalnych Ministerstwa Obrony ZSRR. Zmarł w 1972 roku w Moskwie i został pochowany na tamtejszym Cmentarzu Nowodziewiczym.

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]