Nikołaj Ostrowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Nikołaj Ostrowski
Wikiquote-logo.svg
Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
z Mikołaja Ostrowskiego

Nikołaj Ostrowski ros. Николай Алексеевич Островский, Nikołaj Aleksiejewicz Ostrowski (ur. 16 września?/29 września 1904, zm. 22 grudnia 1936) – pisarz radziecki.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Przyszedł na świat we wsi Wilija, obecnie w rejonie ostrogskim obwodu rówieńskiego. Jego rodzice byli robotnikami, matka pochodziła z rodziny czeskich osadników. Naukę rozpoczął w carskiej szkole ludowej, gdzie nie ukończył nawet czterech klas.

W 12. roku życia zaczął pracować zarobkowo w bufecie kolejowym w Szepietówce. Od roku 1914 praca ta stała się niezwykle ciężka, gdyż w Szepietówce spotykało się sześć linii kolejowych wiozących żołnierzy na front. Ostrowski został najprawdopodobniej wyrzucony z tej posady, jak również pobity za przewinienie.

W wieku czternastu lat wstąpił do bolszewickich oddziałów partyzanckich. Przeciwko Białym walczył w dywizji Kotowskiego oraz 1. Armii Konnej Budionnego. W latach 1917-1919 chodził do ukraińskiej szkoły, o czym później nie wspominał.

W sierpniu 1920 r. został ciężko ranny pod Lwowem, po powrocie do zdrowia zaczął pracować na tzw. „tyłach frontu” na Ukrainie, w oddziałach specjalnego przeznaczenia Państwowego Zarządu Politycznego GPU (kontynuacja policji politycznej Czeka). W 1919 r. wstąpił do Komsomołu. W 1925 r. ciężko zachorował na stawy, komplikacje pochorobowe stały się przyczyną jego śmierci w 1936 r.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Swoje dwie powieści, Jak hartowała się stal oraz Zrodzeni z burzy (nieukończona, powstał tylko pierwszy tom; zawiera elementy autobiograficzne) napisał, a właściwie podyktował, w ostatniej fazie choroby. W wyniku kontuzji wojennych stracił wzrok[1] i obydwie książki dyktował swojej opiekunce.

Powieść Ostrowskiego Jak hartowała się stal uznawana jest za klasyczne dzieło literatury radzieckiej okresu porewolucyjnego. Powstawała w latach 1930–1932, jej pierwsze rozdziały ukazały się w czasopiśmie Młoda Gwardia.

Pisarz był bardzo popularny w czasach komunizmu. Jak hartowała się stal osiągnęła nakład 2,5 miliona egzemplarzy, wydawano ją w sumie 153 razy w 42 językach oraz trzykrotnie sfilmowano.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Według niektórych źródeł był to wynik nieszczęśliwego upadku z konia i nieleczonej kontuzji. Takie wyjaśnienie można znaleźć m.in. w Jak hartowała się stal. Według innych źródeł utrata wzroku była skutkiem powikłań po niezaleczonym syfilisie.