Nikołaj Zubow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Nikołaj Zubow
Николай Александрович Зубов
Nikołaj Zubow
pułkownik
Data urodzenia 24 kwietnia 1763
Data i miejsce śmierci 9 sierpnia 1805
Moskwa
Przebieg służby
Lata służby 1782-1801
Siły zbrojne Armia Imperium Rosyjskiego
Główne wojny i bitwy Wojna rosyjsko-turecka (1787-1792)
insurekcja kościuszkowska
Odznaczenia
Order Świętego Andrzeja Powołańca (Imperium Rosyjskie) Order Świętego Aleksandra Newskiego (Imperium Rosyjskie) Order św. Jerzego – III klasy (Imperium Rosyjskie) Order Świętego Włodzimierza II klasy (Imperium Rosyjskie) Order Czerwonego Orła Order Czarnego Orła (Prusy)

Nikołaj Zubow (1763-1805) – wojskowy rosyjski, najstarszy z braci Zubow. Młodsi odeń byli Płaton Zubow i Walerian Zubow.

Rozpoczął służbę w gwardii konnej. Jego młodszy brat Płaton Zubow - faworyt Katarzyny II wspomógł jego karierę. W roku 1789 Nikołaj awansował na podpułkownika, następnie brał udział w II wojnie tureckiej.

W czasie insurekcji kościuszkowskiej 26 czerwca 1794 roku stoczył bitwę pod Sołami z dywizjami Jakuba Jasińskiego i Jerzego Franciszka Grabowskiego[1].

Już jako pułkownik przywiózł do Petersburga wiadomość o zwycięstwie nad Rymnikiem. Był jednym z zabójców Pawła I. Prawdopodobnie zadał mu pierwszy cios złotą tabakierą.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Bartłomiej Szyndler, Powstanie kościuszkowskie 1794, Warszawa 1994, s. 421