Nikodem Popławski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Nikodem Janusz Popławski (ur. 1 marca 1975 w Toruniu) – polski fizyk teoretyczny zajmujący się teorią grawitacji, ogólną teorią względności, jednolitą teorią pola i kosmologią.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Nikodem Popławski urodził się w Toruniu jako syn artystów plastyków Bożenny i Janusza Popławskich. Ukończył klasę o profilu matematyczno-fizycznym w VI Liceum Ogólnokształcym im. Jana Kochanowskiego w Radomiu. Został laureatem 10 olimpiad przedmiotowych - z fizyki, chemii, astronomii i wiedzy technicznej, do których przygotowywał się pod kierunkiem Stanisława Banaszkiewicza i Marka Golki. Po maturze w 1993 roku rozpoczął studia na Wydziale Fizyki, Astronomii i Informatyki Stosowanej Uniwersytetu Jagiellońskiego, a rok później przeniósł się na Uniwersytet Warszawski.

Ukończył Wydział Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie w 1999 obronił pracę magisterską z fizyki grawitacyjnej pod tytułem Interferometr Michelsona w czasoprzestrzeni płaskiej fali grawitacyjnej. W 2004 r. uzyskał tytuł doktora na Wydziale Fizyki w Indiana University w Bloomington (Indiana, USA), gdzie obecnie jest pracownikiem naukowym.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Najszerzej znany jest z rozwinięcia i teoretycznego uzasadnienia wysuniętej w latach 70. XX wieku hipotezy, iż każda czarna dziura zawiera w sobie nowy wszechświat, a nasz Wszechświat znajduje się wewnątrz czarnej dziury, która sama istnieje w jeszcze większym wszechświecie[1][2][3][4].

Teoria Popławskiego opiera się na klasycznej teorii grawitacji Einsteina-Cartana, która rozszerza ogólną teorię względności, dodając do zakrzywionej czasoprzestrzeni pojęcie skręcenia (ang. torsion), oraz na relatywistycznej mechanice kwantowej Diraca. Skręcenie czasoprzestrzeni naturalnie uwzględnia spin cząstek elementarnych w polu grawitacyjnym. Grawitacyjne efekty skręcenia są znaczące tylko przy ogromnych gęstościach, istniejących wewnątrz czarnych dziur i na początku Wszechświata. W takich warunkach, skręcenie objawia się jako siła odpychająca, która powoduje że materia wewnątrz czarnej dziury zapada się nie do punktu zwanego osobliwością, ale do stanu o ogromnej, skończonej gęstości[5], po czym wybucha, dając początek nowemu, zamkniętemu wszechświatowi po drugiej stronie horyzontu zdarzeń[6]. Czarna dziura staje się wówczas tunelem czasoprzestrznnym, łączącym oba wszechświaty. Analogicznie, Wielki Wybuch, który dał początek naszemu Wszechświatowi, był w rzeczywistości Wielkim Odbiciem[7] wewnątrz czarnej dziury istniejącej w innym wszechświecie. Popławski pokazał, że kosmologia oparta na teorii Einsteina-Cartana nie tylko eliminuje problem osobliwości, ale również wyjaśnia dlaczego cały obserwowalny Wszechświat jest (uśredniając) przestrzennie płaski, jednorodny i izotropowy, bez odwoływania się do inflacji kosmologicznej. Zdaniem Popławskiego, skręcenie czasoprzestrzeni może być też źródłem ciemnej energii[8], także ciemnej materii oraz asymetrii pomiędzy materią i antymaterią we Wszechświecie[9].

National Geographic i Science w 2010 roku zaliczyły teorię Popławskiego do 10 największych odkryć roku[10][11]. Popławski wystąpił w 5. odcinku serialu Ciekawość wyprodukowanego przez Discovery Channel, zatytułowanym Wszechświat równoległy (ang. Parallel Universes: Are They Real?) I wyemitowanym we wrześniu 2011[12].

Przypisy

  1. N. J. Popławski. Radial motion into an Einstein-Rosen bridge. „Physics Letters B”. 687 (2-3), s. 110-113, 2010. doi:10.1016/j.physletb.2010.03.029. 
  2. National Geographic Daily News: "Every Black Hole Contains Another Universe?"
  3. Space.com: "Our Universe Was Born in a Black Hole, Theory Says"
  4. Inside Science: "Every Black Hole Contains a New Universe"
  5. N. J. Popławski. Nonsingular Dirac particles in spacetime with torsion. „Physics Letters B”. 690 (1), s. 73-77, 2010. doi:10.1016/j.physletb.2010.04.073. 
  6. N. J. Popławski. Cosmology with torsion: An alternative to cosmic inflation. „Physics Letters B”. 694 (3), s. 181-185, 2010. doi:10.1016/j.physletb.2010.09.056. 
  7. N. Popławski. Nonsingular, big-bounce cosmology from spinor-torsion coupling. „Physical Review D”. 85 (10), s. 107502, 2012. doi:10.1103/PhysRevD.85.107502. 
  8. N. J. Popławski. Cosmology with torsion: An alternative to cosmic inflation. „Annalen der Physik”. 523 (4), s. 291-295, 2011. doi:10.1002/andp.201000162. 
  9. N. J. Popławski. Matter-antimatter asymmetry and dark matter from torsion. „Physical Review D”. 83 (8), s. 084033, 2011. doi:10.1103/PhysRevD.83.084033. 
  10. National Geographic Daily News: "Top Ten Discoveries of 2010: Nat Geo News's Most Popular"
  11. Science Now: "Top 10 ScienceNOWs of 2010"
  12. Discovery Channel: Curiosity: "Parallel Universes - Are They Real?"

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]