Nikol A-2

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Nikol A-2
Dane podstawowe
Państwo  Polska
Producent Warsztaty parku lotniczego MDL
Typ szkolny samolot-amfibia
Konstrukcja grzbietopłat o konstrukcji drewnianej, podwozie stałe – pływakowe
Załoga 2 (instruktor, uczeń)
Historia
Data oblotu 4 marca 1939
Lata produkcji 1939
Dane techniczne
Napęd De Havilland Gipsy Major
Moc 130 KM (96 kW)
Wymiary
Rozpiętość 12,6 m
Długość 7,70 m
Wysokość 3,10 m
Powierzchnia nośna 21,50 m²
Masa
Własna 630 kg
Użyteczna 320 kg
Startowa 950 kg
Zapas paliwa 235 l
Osiągi
Prędkość maks. 147 km/h
Prędkość przelotowa 120 km/h
Prędkość wznoszenia 2,4 m/s
Pułap 3800 m
Zasięg 600 km
Dane operacyjne
Użytkownicy
Polska, Niemcy

Nikol A-2polski prototypowy samolot – amfibia szkolny wybudowany w 1939 roku

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1929 roku inż. Jerzy Nikol rozpoczął projektowanie samolotu – amfibii, był to jego osobisty projekt. W 1934 roku dokonano badań w tunelu aerodynamicznym w Warszawie modelu tego samolotu. Następnie własnym staraniem konstruktora projekt i obliczenia udało mu się zatwierdzić w Instytucie Badań Technicznych Lotnictwa w Warszawie. Konstruktor nadał mu wtedy nazwę Nikol A-2.

Nowym samolotem w 1935 roku zainteresowało się Kierownictwo Marynarki Wojennej, które zamierzało zastosować samolot-amfibię Nikol A-2 jako samolot pokładowy stawiacza min ORP „Gryf”. Także Morski Dywizjon Lotniczy chciał go używać jako samolot szkolny i patrolowy.

Do budowy prototypu samolotu Nikol A-2 przystąpiono w warsztatach parku lotniczego MDL w Pucku. Budowa prototypu trwał długo, ze względu na miejsce jego budowy i zakończona została dopiero w marcu 1939 roku.

Pierwszy lot samolotu Nikol A-2 odbył się 4 marca 1939 roku, a próby w locie trwały do końca sierpnia 1939 roku.

Po wybuchu II wojny światowej samolot-amfibia Nikol A-2 1 września 1939 roku został ewakuowany do portu wojennego na Helu. Tam został kilkakrotnie ostrzelany i uszkodzony w czasie bombardowań portu przez lotnictwo niemieckie.

Po zajęciu Helu przez Niemców, samolotem Nikol A-2 zainteresowało się lotnictwo niemieckiej marynarki wojennej i wywiozło go do Niemiec. Tam został wyremontowany i służył jako eksponat w jednej z baz morskich. Najprawdopodobniej został zniszczony w wyniku działań wojennych.

Konstrukcja[edytuj | edytuj kod]

Samolot Nikol A-2 był dwumiejscowym szkolnym samolot-amfibia. Grzbietopłatem o konstrukcji drewnianej. Podwozie pływakowe – stałe, kołowe podnoszone za pomocą korby. Napęd: 1 silnik rzędowy chłodzony powietrzem 4-cylindrowy De Havilland Gipsy Major, śmigło pchające, trójłopatowe drewniane.

Kadłub o spodniej części łodziowej miał konstrukcję półskorupową, drewnianą i był kryty sklejką. Podzielono go na kilka grodzi wodoszczelnych. Z przodu w górnej części kadłuba znajdowała się zakryta kabina załogi z dwoma miejscami obok siebie, wyposażona w dwie sterownice i niezbędne przyrządy pokładowe. Osłona kabina była otwierana ze stałym wiatrochronem, istniała możliwość jej odrzucenia w przypadku awarii. Za kabiną umieszczono bagażnik, a za nim główny zbiornik paliwa o pojemności 200 l. Za skrzydłami wykonano na grzbiecie kadłuba hermetyczny właz do bagażnika, głównego zbiornika paliwa i pompy. Na końcu kadłuba zamocowano usterzenie klasyczne z dwoma usterzeniami pionowymi. Stateczniki kryte były sklejką, stery płótnem.

Do środkowej części kadłuba przytwierdzono płat o konstrukcji drewnianej i kształcie trapezowym, wolnonośny, dwudźwigarowy, do tylnego dźwigara kryte był sklejką, a dalej płótnem. W środkowej części płata usytuowano zbiornika paliwa o pojemności 35 l.

Nad płatem w środkowej części zamontowano na łożu w kształcie piramidki z rurek stalowych i duralowych silnik rzędowy ze śmigłem pchającym

Pływaki podskrzydłowe drewniane z przegrodami wodnoszczelnymi były kryte sklejką i mocowane do skrzydeł za pomocą rurek stalowych. Podwozie kołowe główne, z kołami wyposażonymi w hamulce, było podnoszone do góry za pomocą korby i opuszczane pod własnym ciężarem. Pod skrzydłami umieszczono boczne pływaki stabilizujące.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Morgała: Samoloty w polskim lotnictwie morskim. Warszawa: Wydawnictwo Komunikacji i Łączności, 1985, s. 156-158. ISBN 83-206-0478-8.