Nikornik obrożny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Nikornik obrożny
Apalis thoracica[1]
(Shaw, 1811)
Nikornik obrożny
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina chwastówki
Rodzaj Apalis
Gatunek nikornik obrożny
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Nikornik obrożny (Apalis thoracica) – gatunek małego ptaka z rodziny chwastówek. Występuje w lasach i ogrodach we wschodniej i południowej Afryce.

Podgatunki i zasięg występowania

Wyróżnia się 18 podgatunków[3]:

  • A. t. griseiceps Reichenow & Neumann, 1895 - południowo-wschodnia Kenia do centralnej Tanzanii
  • A. t. pareensis Ripley & Heinrich, 1966 - północno-wschodnia Tanzania
  • A. t. murina Reichenow, 1904 - góry South Pare (płn.-wsch. Tanzania) do północnego Malawi i północno-wschodniej Zambii
  • A. t. uluguru Neumann, 1914 - góry Uluguru (wschodnia Tanzania)
  • A. t. youngi Kinnear, 1936 - południowo-zachodnia Tanzania, północne Malawi i północno-wschodnia Zambia
  • A. t. whitei Grant & Mackworth-Praed, 1937 - wschodnia Zambia i południowe Malawi
  • A. t. rhodesiae Gunning & Roberts, 1911 - północno-wschodnia Botswana do centralnego Zimbabwe
  • A. t. quarta Irwin, 1966 - góry Nyanga (płn.-wsch. Zimbabwe) i Gorongosa (zachodnio-centralny Mozambik)
  • A. t. arnoldi Roberts, 1936 - wschodnie Zimbabwe i południowo-zachodni Mozambik
  • A. t. flaviventris Gunning & Roberts, 1911 - południowo-wschodnia Botswana i północna Afryka Południowa
  • A. t. spelonkensis Gunning & Roberts, 1911 - północno-wschodnia Afryka Południowa
  • A. t. drakensbergensis Roberts, 1937 - wschodnio-centralna Afryka Południowa i zachodnie Suazi
  • A. t. lebomboensis Roberts, 1931 - wschodnie Suazi, wschodnia Afryka Południowa i południowy Mozambik
  • A. t. venusta Gunning & Roberts, 1911 - wschodnia do południowo-wschodniej Afryka Południowa
  • A. t. thoracica (Shaw, 1811) - płd.-wsch. Afryka Południowa
  • A. t. claudei Sclater, WL, 1910 - południowa Afryka Południowa
  • A. t. capensis Roberts, 1936 - południowo-zachodnia Afryka Południowa
  • A. t. griseopyga Lawson, 1965 - zachodnia Afryka Południowa
Morfologia

Długość ciała wynosi 13 cm, masa ciała 12 g. U podgatunku youngi skrzydło ma długość 52 mm, dziób 15 mm, ogon 45 mm a stęp 21 mm[4]. Upierzenie głównie ciemnoszare; tęczówki żółte. Posiada biały śliniak i czarną półobrożę na piersi. Samica mniej kontrastowa, często z węższą półobrożą.

Pożywienie

Żywi się owadami łowionymi na ziemi, liściach lub w locie, a także owocami i nasionami.

Lęgi

Owalne gniazdo mieści się na gałęzi krzewu 1-3 metra nad ziemią. Budulec stanowi mech, trawy, korzonki i porosty, połączone pajęczynami. Składa 2-4 jaja. Obaj rodzice wysiadują przez 14-18 dni. Pisklęta pozostają w gnieździe 13-18 dni, potem nadal są karmione przez rodziców.[5]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Apalis thoracica w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Apalis thoracica. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  3. F. Gill & D. Donsker: Old World Warblers. IOC World Bird List (v3.3).
  4. N.B. Kinnear. Description of a new race of Apalis, Aparis thoracica youngi, from Nyasaland. „Bulletin of the British Ornithologists' Club”. 57, 1937. 
  5. Apalis thoracica (Bar-throated Apalis). Biodiversity Explorer. [dostęp 2 maja 2013].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • David Burni, Ben Hoare, Joseph DiCostanzo, BirdLife International (mapy wyst.), Phil Benstead i inni: Ptaki. Encyklopedia. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2009, s. 410. ISBN 978-83-01-15733-3.