Nils Muižnieks
| Nils Muižnieks | |
 |
|
| Data i miejsce urodzenia | 31 stycznia 1964 Los Angeles |
| Komisarz Praw Człowieka Rady Europy | |
| Okres urzędowania | od 1 kwietnia 2012 |
| Poprzednik | Thomas Hammarberg |
 Minister ds. integracji społecznej |
|
| Przynależność polityczna | Pierwsza Partia Łotwy |
| Okres urzędowania | od 7 listopada 2002 do 2 grudnia 2004 |
| Następca | Ainars Latkovskis |
Nils Raimonds Muižnieks (ur. 31 stycznia 1964 w Los Angeles) – łotewski politolog i prawnik, ekspert ds. praw człowieka, wykładowca. W latach 2002–2004 minister ds. integracji społecznej. Od 1 kwietnia 2012 komisarz Praw Człowieka Rady Europy.
Spis treści |
Życiorys [edytuj]
Urodził się w rodzinie łotewskich emigrantów do USA. W 1984 ukończył studia w Grenoble we Francji. Studiował również w Instytucie Stosunków Międzynarodowych w Monterrey (1985) i Western Michigan University (1987), a także w Uniwersytecie Princeton, gdzie uzyskał stopień bakałarza nauk politycznych. W 1988 ukończył Uniwersytet Berkeley w Kalifornii ze stopniem magistra politologii. W 1993 obronił pracę doktorską na tejże uczelni.
W latach 1988–1990 pracował jako wykładowca na Uniwersytecie Berkeley, następnie zaś w Radiu Wolna Europa (1990–1992[1]). W 1993 przeprowadził się na Łotwę. W latach 1994–2002 pełnił funkcję dyrektora Łotewskiego Centrum ds. Praw Człowieka i Studiów Etnicznych (Latvijas Cilvēktiesību un etnisko studiju centrs, LCESC). Był także dyrektorem programu ds. praw człowieka i porozumienia międzyetnicznego Fundacji Sorosa na Łotwie. W rządach Einarsa Repšego i Indulisa Emsisa sprawował obowiązki ministra ds. integracji społecznej (2002–2004). Działał w Pierwszej Partii Łotwy[2], był członkiem jej władz[3]. Z jej ramienia w wyborach w 2004 bez powodzenia ubiegał się o mandat posła do Parlamentu Europejskiego[4]. W grudniu 2005 został dyrektorem Instytutu Badań Społecznych i Politycznych (Sociālo un politisko pētījumu institūts, SPPI) Uniwersytetu Łotewskiego. Początkowo był wiceprzewodniczącym, zaś 17 grudnia 2009 został wybrany przewodniczącym Europejskiej Komisji Przeciwko Rasizmowi i Nietolerancji[5][6].
W latach 2005–2006 i 2011–2012 był kandydatem Łotwy na urząd komisarza Praw Człowieka Rady Europy. 24 stycznia 2012 został wybrany przez Zgromadzenie Parlamentarne na tę funkcję bezwzględną większością głosów. Do pełnienia obowiązków przystąpił 1 kwietnia 2012[7][8].
Jest autorem licznych książek, artykułów naukowych i prasowych. Z pod jego pióra/redakcji wyszły m.in. Nacionālo minoritāšu konvencija – Eiropas pieredze Latvijai (Riga 2006), Nacionālo minoritāšu konvencija – diskriminācijas novēršana un identitātes saglabāšana Latvijā (Riga 2007), Latvian-Russian relations : domestic and international dimensions (Riga 2006), Georgian security : a Latvian perspective (wraz z Rasmą Kārkliņą, Riga 2008) Latvian-Russian relations: dynamics since Latvia’s accession to the EU and NATO (Riga 2011). Jest członkiem European Council on Foreign Relations w Londynie i European Centre on Minority Issues we Flensburgu.
Przypisy
- ↑ Integrācijas ministra amatam iesaka Nilu Muižnieku, tvnet.lv z 20 listopada 2002 (łot.)
- ↑ Nils Muižnieks izstājas no Latvijas Pirmās partijas, delfi.lv z 20 lipca 2005 (łot.)
- ↑ Serwis CKW – Wybory 2004
- ↑ "Latvijas Pirmā Partija". Balsis par kandidātiem, cvk.lv [dostęp: 26 stycznia 2012] (łot.)
- ↑ Nils Muižnieks ievēlēts par Eiropas pretrasisma organizācijas viceprezidentu, diena.lv z 18 grudnia 2006 (łot.)
- ↑ Nils Muižnieks – Eiropas Padomes komisijas pret rasismu un neiecietību priekšsēdētājs, lu.lv z 18 grudnia 2009 (łot.)
- ↑ Nils Muižnieks from Latvia elected new Council of Europe Commissioner for Human Rights, assembly.coe.int z 24 stycznia 2012 (ang.)
- ↑ Nils Muižnieks takes up office as Commissioner for Human Rights, coe.int z 1 kwietnia 2012 (ang.)
Bibliografia [edytuj]
- Profil na stronie Rady Europy (ang.)
- Nils Muižnieks ievēlēts par EP cilvēktiesību komisāru, kasjauns.lv z 24 stycznia 2012 (łot.)
