Nina Andrycz

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj
Nina Andrycz
Nina Andrycz
Data i miejsce urodzenia 11 listopada 1915
Polska Brześć nad Bugiem
Profil w bazie IMDb
Profil w bazie filmpolski.pl
Profil w bazie e-teatr.pl
Profil w bazie Filmweb.pl

Nina Andrycz (ur. 11 listopada 1915 w Brześciu nad Bugiem, obecnie na terenie Białorusi) – polska aktorka teatralna, filmowa i telewizyjna, ceniona recytatorka, także poetka i pisarka. Autorka tomików poezji To teatr (1983), Róża dla nikogo (1989) oraz kryptobiograficznej powieści My rozdwojeni (1992), w której opisała dość drastycznie początki swojej kariery.

Studiowała prawo na Uniwersytecie Wileńskim i historię na Uniwersytecie Warszawskim. Studiów tych nie ukończyła. Absolwentka warszawskiego Państwowego Instytutu Sztuki Teatralnej (1934).

Bohaterka filmu dokumentalnego Już nie mogę przestać być damą (1996). 8 marca 2009 został wyemitowany reportaż o Ninie Andrycz w programie Uwaga - Kulisy sławy.

Spis treści

[edytuj] Teatr

W teatrze zadebiutowała 16 listopada 1934 roku. W latach 1934-1935 pracowała w Teatrze na Pohulance w Wilnie. Aktorka warszawskiego Teatru Polskiego (od 1935 do dziś – z przerwą w latach 1939-1945). W czasie II wojny światowej nie pracowała jako aktorka. Była wówczas kelnerką.

W dramatach klasycznych i romantycznych odtwórczyni głównych ról, m.in.: Solange w Lecie w Nohant (1935), Lukrecji Borgii w sztuce Cezar i człowiek (1937), Szimeny w Cydzie Corneille'a (1948), tytułowej w Marii Stuart w dramacie Słowackiego (1958), Elżbiety w Don Carlosie Schillera (1960), Królowej Małgorzaty w Ryszardzie III Shakespeare'a (1993), Starej w Krzesłach Ionesco (1995), Klary Zachanassian w spektaklu Wizyta starszej pani Dürrenmatta (1998).

[edytuj] Spektakle (wybór)

Przed II wojną światową

Spektakle powojenne

[edytuj] Teatr Telewizji

[edytuj] Filmografia

Nina Andrycz w "Warszawskiej Premierze"

[edytuj] Nagrody i odznaczenia

[edytuj] Życie osobiste

Prywatnie była drugą żoną Józefa Cyrankiewicza, jednego z premierów PRL. W okresie powojennym uczennica polskiego antropozofa i mistyka, Roberta Waltera z Komorowa, pod którego kierunkiem prowadziła studia ezoteryczne. Oficjalnie przyznaje się do usunięcia ciąży[1].

[edytuj] Bibliografia

  • Filler Witold, Piotrowski Lech, Poczet aktorów polskich. Od Solskiego do Lindy, Warszawa 1998, ISBN 83-87571-54-7, tu hasło: Nina Andrycz, s. 8-11.

[edytuj] Linki zewnętrzne

Wikicytaty
Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
z Niny Andrycz

Przypisy

Utwórz książkę
W innych językach