Nina Terentiew

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Nina Terentiew-Kraśko
Nina Terentiew-Kraśko
Nina Terentiew-Kraśko
Data i miejsce urodzenia 14 marca 1946
Warszawa
Zawód dziennikarz
Odznaczenia
Order Za Zasługi III stopnia (Ukraina)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty Nina Terentiew w Wikicytatach

Nina Terentiew-Kraśko (ur. 14 marca 1946 w Warszawie) – polska dziennikarka, prezenterka telewizyjna, wieloletnia szefowa TVP2, Dyrektor Programowy Telewizji Polsat.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Jest absolwentką polonistyki na Uniwersytecie Warszawskim. W latach 1970–1971 odbyła staż zawodowy w Polskim Radiu Koszalin[1]. Pracę w Telewizji Polskiej rozpoczęła w 1971 w Redakcji Publicystyki Kulturalnej. Przygotowywała program kulturalny Pegaz. Później przygotowywała liczne filmy dokumentalne, reportaże i audycje poświęcone kulturze. Wśród programów, które sama prowadziła, były głównie rozmowy z zaproszonymi gośćmi w ramach cyklów XYZ, Rozmowy z..., Bezludna wyspa i Zwierzenia kontrolowane.

W 1980 roku została kierownikiem redakcji publicystyki TVP, a w 1986 szefem zespołu artystycznego TVP2, a w 1991 została dyrektorem ds. artystycznych TVP2. W 1991 uzyskała nominację na stanowisko zastępcy dyrektora ds. programowych TVP2. Od 1998 pełniła funkcję dyrektora programowego TVP2. W dniu 6 czerwca 2006 złożyła rezygnację, lecz zgodnie z okresem wypowiedzenia telewizyjnej Dwójce pełniła ją do września 2006. Wraz z rezygnacją z funkcji dyrektora programowego TVP2 odeszła z Telewizji Polskiej. Od 1 października 2006 do kwietnia 2007 była doradcą programowym właściciela oraz zarządu Telewizji Polsat ds. produkcji polskiej. Od kwietnia 2007 jest dyrektorem programowym Polsatu.

Jest także autorką książki-zbioru wywiadów Zwierzenia kontrolowane.

Działała w Fundacji Jolanty Kwaśniewskiej „Porozumienie bez barier”, należy do klubu „22” kierowanego przez Henrykę Bochniarz.

Pierwszy mąż: Robert Terentiew, dziennikarz, publicysta, z którym ma syna Huberta[2]. Jej drugim mężem był dziennikarz Tadeusz Kraśko (ojciec Piotra Kraśki)[2]. Oba małżeństwa zostały zakończone rozwodem.

Media[edytuj | edytuj kod]

Telewizja Polska (1971-2006)
  • 1980: Kierownik Redakcji publicystycznej TVP.
  • 1986-1991: Szef zespołu artystycznego TVP2.
  • 1991: Zastępca dyrektora ds. programowych w TVP2.
  • 1998-2006: Dyrektor programowy w TVP2.
Polsat (od 2006)
  • 2006-2007: Doradca programowy Polsatu.
  • od 2007: Dyrektor programowy Polsatu.

Odznaczenia i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Lubomir Mackiewicz (red.), Anna Żołna (red.): Kto jest kim w Polsce: informator biograficzny. Warszawa: Wydawnictwo Interpress, 1993, s. 739. ISBN 83-223-2644-0.
  2. 2,0 2,1 Caryca mediów, Nina Terentiew, nie zna słowa "emerytura". polskatimes.pl. [dostęp 12 grudnia 2013].
  3. Czerwona Kokardka w Polsce na stronie Krajowego Centrum ds. AIDS. aids.gov.pl. [dostęp 30 grudnia 2012].
  4. Указ Президента України № 1302/2004 (ukr.). president.gov.ua. [dostęp 29 kwietnia 2011].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]