Ningxia
| Region Autonomiczny Ningxia Hui | ||
| Nazwa chińska: 宁夏回族自治区 Níngxià Huízú Zìzhìqū |
||
| Nazwa skrócona: 宁 (Níng) | ||
 |
||
| Stolica | Yinchuan | |
| Mniejszość narodowa | Hui | |
| Gubernator | Wang Zhengwei | |
| Populacja | 6.176.900 os. (2008) |
|
| Powierzchnia | 66.000 km² | |
| Gęstość zaludnienia | 89,1 os./km² | |
| Skład etniczny | Chińczycy Han - 62% Hui - 34% Mandżurowie - 0,4% |
|
| Liczba prefektur | 5 | |
| Liczba powiatów | 21 | |
| Liczba gmin | 219 | |
| ISO 3166-2 | CN-64 | |
| Strona oficjalna | ||
Ningxia (Region Autonomiczny Ningxia Hui; chin: 宁夏回族自治区; pinyin: Níngxià Huízú Zìzhìqū) – region autonomiczny w północnych Chinach. Ningxia graniczy z prowincjami: Shaanxi, Gansu oraz z regionem autonomicznym Mongolia Wewnętrzna. Przez jego terytorium przepływa Żółta Rzeka. Większość obszaru ma charakter pustynny lub półpustynny.
Spis treści |
Geografia [edytuj]
Region obejmuje zachodnie obszary Wyżyny Lessowej, ograniczone od zachodu szeroką doliną rzeki Huang He. Na zachód od rzeki ciągnie się równolegle do niej pasmo gór Helan Shan, a dalej pustynna równina.
Panuje klimat umiarkowany kontynentalny - ciepły i suchy. Średnie temperatury: styczeń: - 10 °C, lipiec: 23 °C. Roczna suma opadów ok. 100 mm (opady głównie w porze letniej). Często występują burze piaskowe.
Demografia [edytuj]
Ningxia jest pierwotną siedzibą ludu Hui, który językowo nie różni się od ludu Han (głównej grupy ludności Chin) ale od wieków wyznaje islam, który został przyjęty w wyniku kontaktów z muzułmańskimi kupcami.
Pod względem etnicznym ludność jest mieszana. Składa się z Hui, stanowiących prawdopodobnie około 50% ludności, oraz Chińczyków i nielicznych Mongołów.
Historia [edytuj]
Do końca dynastii Qing tereny obecnego regionu Ningxia były częścią Mongolii Wewnętrznej. W 1914 roku obszar ten został wydzielony i włączony do prowincji Gansu. W 1928 roku utworzono odrębną prowincję Ningxia.
Po utworzeniu Chińskiej Republiki Ludowej Ningxia została w 1954 roku ponownie włączona do prowincji Gansu, jednak już 4 lata później na nowo ją wydzielono, nadając jej wówczas status regionu autonomicznego[1].
Gospodarka [edytuj]
Region ten jest jednym z najuboższych obszarów Chin (zajmuje przedostatnie miejsce przed Tybetem pod względem wytwarzanego PKB). Podstawą gospodarki jest rolnictwo. Stosunkowo dobre warunki dla rolnictwa stwarza osłonięcie rejonów nawadnianych od suchych wiatrów północno-zachodnich przez góry Helan Shan. Uprawia się m.in.: ryż, pszenicę, proso, kukurydzę a z roślin przemysłowych: bawełnę, len zwyczajny, sezam, buraki cukrowe. Duże znaczenie ma także hodowla koni, wielbłądów, owiec. Występują tu takie kopaliny jak: ropa naftowa, rudy żelaza, srebro, fosforyty, kaolin, węgiel kamienny. Istnieje słabo rozwinięty przemysł włókienniczy, spożywczy, maszynowy, chemiczny i hutniczy.
Do aktywizacji tego zaniedbanego obszaru przyczyniła się budowa linii kolejowej Baotou-Lanzhou w 1958 roku. Z surowców mineralnych duże znaczenie ma eksploatacja soli ze słonego jeziora Jilantai Yanchi. Zbudowana dla wywozu soli linia kolejowa o długości 120 km, łączy je z koleją Baotou-Lanzhou.
Podział administracyjny [edytuj]
Ningxia dzieli się na 5 prefektur miejskich:
| Mapa | Lp. | Nazwa | Chiński | Hanyu pinyin | Siedziba |
|---|---|---|---|---|---|
 |
|||||
| — Prefektury miejskie — | |||||
| 1 | Yinchuan | 银川市 | Yínchuān Shì | Dzielnica Xingqing | |
| 2 | Shizuishan | 石嘴山市 | Shízuǐshān Shì | Dzielnica Dawukou | |
| 3 | Wuzhong | 吴忠市 | Wúzhōng Shì | Dzielnica Litong | |
| 4 | Zhongwei | 中卫市 | Zhōngwèi Shì | Dzielnica Shapotou | |
| 5 | Guyuan | 固原市 | Gùyuán Shì | Dzielnica Yuanzhou | |
Przypisy
Bibliografia [edytuj]
- Andrzej Maryański, Andrzej Halimarski: "Chiny", Wydawnictwo Naukowe PWN, 1980, Warszawa 83-01-00952-7
Linki zewnętrzne [edytuj]
|
|||||||||||||||||||
