Ningxia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Region Autonomiczny Ningxia Hui
Państwo  Chińska Republika Ludowa
Stolica Yinchuan
Kod ISO 3166-2 CN-64
Gubernator Wang Zhengwei
Powierzchnia 66.000 km²
Populacja (2008)
• liczba ludności

6.176.900
• gęstość 89,1 os./km²
Szczegółowy podział administracyjny
Liczba prefektur 5
Liczba powiatów 21
Liczba gmin 219
Położenie na mapie Chin
Położenie na mapie
Ziemia 38°27′59,5″N 106°16′14,0″E/38,466540 106,270560
Strona internetowa
Portal Portal Chiny

Ningxia (wym. [nǐŋɕjâ]; Region Autonomiczny Ningxia Hui; chin: 宁夏回族自治区; pinyin: Níngxià Huízú Zìzhìqū) – region autonomiczny w północnych Chinach. Ningxia graniczy z prowincjami: Shaanxi, Gansu oraz z regionem autonomicznym Mongolia Wewnętrzna. Przez jego terytorium przepływa Żółta Rzeka. Większość obszaru ma charakter pustynny lub półpustynny.

Geografia[edytuj | edytuj kod]

Region obejmuje zachodnie obszary Wyżyny Lessowej, ograniczone od zachodu szeroką doliną rzeki Huang He. Na zachód od rzeki ciągnie się równolegle do niej pasmo gór Helan Shan, a dalej pustynna równina.

Panuje klimat umiarkowany kontynentalny - ciepły i suchy. Średnie temperatury: styczeń: - 10 °C, lipiec: 23 °C. Roczna suma opadów ok. 100 mm (opady głównie w porze letniej). Często występują burze piaskowe.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Ningxia jest pierwotną siedzibą ludu Hui, który językowo nie różni się od ludu Han (głównej grupy ludności Chin) ale od wieków wyznaje islam, który został przyjęty w wyniku kontaktów z muzułmańskimi kupcami.

Pod względem etnicznym ludność jest mieszana. Składa się z Hui, stanowiących prawdopodobnie około 50% ludności, oraz Chińczyków i nielicznych Mongołów.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Do końca dynastii Qing tereny obecnego regionu Ningxia były częścią Mongolii Wewnętrznej. W 1914 roku obszar ten został wydzielony i włączony do prowincji Gansu. W 1928 roku utworzono odrębną prowincję Ningxia.

Po utworzeniu Chińskiej Republiki Ludowej Ningxia została w 1954 roku ponownie włączona do prowincji Gansu, jednak już 4 lata później na nowo ją wydzielono, nadając jej wówczas status regionu autonomicznego[1].

Gospodarka[edytuj | edytuj kod]

Region ten jest jednym z najuboższych obszarów Chin (zajmuje przedostatnie miejsce przed Tybetem pod względem wytwarzanego PKB). Podstawą gospodarki jest rolnictwo. Stosunkowo dobre warunki dla rolnictwa stwarza osłonięcie rejonów nawadnianych od suchych wiatrów północno-zachodnich przez góry Helan Shan. Uprawia się m.in.: ryż, pszenicę, proso, kukurydzę a z roślin przemysłowych: bawełnę, len zwyczajny, sezam, buraki cukrowe. Duże znaczenie ma także hodowla koni, wielbłądów, owiec. Występują tu takie kopaliny jak: ropa naftowa, rudy żelaza, srebro, fosforyty, kaolin, węgiel kamienny. Istnieje słabo rozwinięty przemysł włókienniczy, spożywczy, maszynowy, chemiczny i hutniczy.

Do aktywizacji tego zaniedbanego obszaru przyczyniła się budowa linii kolejowej Baotou-Lanzhou w 1958 roku. Z surowców mineralnych duże znaczenie ma eksploatacja soli ze słonego jeziora Jilantai Yanchi. Zbudowana dla wywozu soli linia kolejowa o długości 120 km, łączy je z koleją Baotou-Lanzhou.

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

Ningxia dzieli się na 5 prefektur miejskich:

Mapa Lp. Nazwa Chiński Hanyu pinyin Siedziba
Ningxia prf map.png
— Prefektury miejskie —
1 Yinchuan 银川市 Yínchuān Shì Dzielnica Xingqing
2 Shizuishan 石嘴山市 Shízuǐshān Shì Dzielnica Dawukou
3 Wuzhong 吴忠市 Wúzhōng Shì Dzielnica Litong
4 Zhongwei 中卫市 Zhōngwèi Shì Dzielnica Shapotou
5 Guyuan 固原市 Gùyuán Shì Dzielnica Yuanzhou

Przypisy

  1. Ningxia (ang.). britannica.com. [dostęp 2011-03-14].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Maryański, Andrzej Halimarski: "Chiny", Wydawnictwo Naukowe PWN, 1980, Warszawa 83-01-00952-7

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]