Niobidzi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Scena zabójstwa Niobidów (Abraham Blomaert, 1591)

Niobidzi – w mitologii greckiej siedmiu synów i siedem córek tebańskiej królowej Niobe. Matka ich chełpiła się posiadaniem licznego potomstwa, szydząc przy tym z bogini Leto (Latony), która poskarżyła się swoim dzieciom – Apollinowi i Artemidzie. W odwecie ukarana została przez dzieci bogini, które z łuku wystrzelały wszystkich Niobidów na oczach matki, co miało być karą za jej przesadną dumę i znieważające szyderstwa. Wskutek tragedii Niobe popadła w obłęd, dopóki litościwi bogowie nie zamienili jej w kamień (skałę, z której łzy płynęły w postaci źródła).

Temat nierzadko podejmowany zarówno w sztuce starożytności klasycznej (grecko-rzymskiej), jak i w nowożytnej (rzeźba i malarstwo). Wykorzystywany również w europejskiej literaturze od czasów antycznych (Owidiusz).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Michał Pietrzykowski, Mitologia starożytnej Grecji, Warszawa 1979
  • Jan Parandowski, Mitologia. Wierzenia i podania Greków i Rzymian, Poznań 1989