Niszczuka krokodyla
| Niszczuka krokodyla | |
| Atractosteus spatula | |
| (Lacepède, 1803) | |
 |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | promieniopłetwe |
| Rząd | niszczukokształtne |
| Rodzina | niszczukowate |
| Rodzaj | Atractosteus |
| Gatunek | niszczuka krokodyla |
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Niszczuka krokodyla (Atractosteus spatula) – gatunek prymitywnej ryby promieniopłetwej (istnieje od ponad 150 mln. lat), największy przedstawiciel rodziny niszczukowatych. Po raz pierwszy została opisana naukowo pod nazwą Lepisosteus spatula Lacepède, 1803. Niewielkie znaczenie gospodarcze, poławiana przez wędkarzy, jest spotykana w dużych akwariach publicznych. Bardzo szybka i silna jednak płochliwa ryba. Polują na inne, dużo mniejsze ryby. Swoją ofiarę trzymają w charakterystycznym wydłużonym pysku do momentu aż ta przestanie stawiać opór, po czym przesuwa ją w kierunku gardła. Ongiś tępione w Teksasie znalazły się na skraju wyginięcia. Zabijano je na masową skalę przy pomocy sieci elektrycznych oraz specjalnie skonstruowanych w tym celu maszyn pływających.
Spis treści |
Występowanie [edytuj]
Ameryka Północna – w wodach Florydy, Zatoki Meksykańskiej, Luizjany, Alabamy, Teksasu, w rzece Missisipi, i południowej Karolinie, niewielka odizolowana populacja żyje w Nikaragui.
Ryby te najczęściej spotykane są w wodach stojących obfitujących w korzenie drzew i inne dogodne kryjówki.
Opis [edytuj]
Jest to druga[potrzebne źródło] pod względem długości ryba słodkowodna Ameryki Północnej – osiąga do 3 metrów długości ciała i masę do 166 kg. Ryba mięsożerna o diecie złożonej z ryb, małych ssaków, ptaków, żółwi itp. Ikra jest toksyczna, trująca m.in. dla ludzi[1][2].
Potencjalnie niebezpieczna dla małych dzieci. Odnotowano przypadki dotkliwego pogryzienia pływaków, ale nigdy nie były one śmiertelne.
Zobacz też [edytuj]
Bibliografia [edytuj]
- Atractosteus spatula. (ang.) w: Froese, R. & D. Pauly. FishBase. World Wide Web electronic publication. www.fishbase.org [dostęp 26 lutego 2009]
- Atractosteus spatula. w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 26 lutego 2009]
Przypisy
- ↑ Thomas A. Burns, Dick T. STalling, William Goodger, Gar Ichthyootoxin: Its Effect on Crayfish, with Notes on Bluegill, "The Southwestern Naturalist" 25(4), 16 lutego 1981, s. 513-515, (ang.).
- ↑ William P. Goodger, Thomas A. Burns, The cardiotoxic effects of alligator gar (Lepisosteus spatula) roe on the isolated turtle heart, "Toxicon" Volume 18, Issue 4, 1980, s. 489-494, (ang.).
