Niszczyciele rakietowe projektu 956
| Niszczyciele rakietowe projektu 956 | |
| Opis typu | |
|---|---|
| Kraj budowy | |
| Użytkownicy | |
| Wejście do służby | 1980 |
| Zbudowane okręty | 19 |
| Planowane okręty | 23 |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Wyporność | standardowa : 6200 t pełna 7900 t |
| Długość | 156 m |
| Szerokość | 17 m |
| Zanurzenie | 6,5 m |
| Napęd | turbiny parowe o mocy 100 000 KM napędzające dwie śruby napędowe |
| Prędkość | 32 węzły |
| Zasięg | 5000 nm przy prędkości 14 węzłów |
| Załoga | 350 |
| Uzbrojenie | 8 wyrzutni pocisków przeciwokrętowych P-100 3M80 Moskit 2 wyrzutnie systemu M-22 URAGAN pocisków przeciwlotniczych 3M90/9M317 zapas 48 pocisków SA-N-7 2x2 działa AK-130 kaliber 130 mm 2 działa 30 mm plot AK-630 4 wyrzutnie torped kaliber 533 mm |
| Wyposażenie lotnicze | 1 śmigłowiec Ka-27 |
Niszczyciele rakietowe projektu 956, określane też jako typ Sowriemiennyj (w kodzie NATO typ Sovremenny) – niszczyciele rakietowe budowane od początku lat 80 w ZSRR a następnie od 1991 w Rosji.
Spis treści |
Historia [edytuj]
Okręty projektu 956 powstały z myślą o zwalczaniu okrętów nawodnych przeciwnika i zapewnieniu obrony przeciwlotniczej. Miały być uzupełnieniem dla przystosowanych głównie do zwalczania okrętów podwodnych niszczycieli proj. 1155 (Udałoj).
Stępkę pod pierwszy okręt serii "Sowriemiennyj" położono w 1977 w stoczni Północnej (Siewiernaja) w Leningradzie. Wodowanie okrętu miało miejsce w listopadzie 1978, a wejście do służby w grudniu 1980.
Wersje [edytuj]
- projekt 956 – podstawowa wersja okrętów, w latach 1980- 1991 do służby weszło 14 jednostek tego typu uzbrojonych w pociski przeciwokrętowe 3M80. 5 okrętów tego typu zostało wycofanych ze służby.
- projekt 956A – Wersja wchodząca do służby od 1992 jest wyposażona w zmodernizowane pociski przeciwokrętowe 3M80M o zwiększonym zasięgu.
- projekt 956EM – najnowsza wersja okrętów opracowana dla Chińskiej Marynarki Wojennej.
Zbudowane okręty [edytuj]
- "Sowremiennyj" – (Современный) – wejście do służby 1980, wycofany ze służby w 1998, złomowany w 2003
- "Otczajannyj" – (Отчаянный) – wejście do służby 1982, wycofany ze służby w 1998
- "Otlicznyj" – (Отличный) – wejście do służby 1983, wycofany ze służby w 1998
- "Osmotritielnyj" – (Осмотрительный) – wejście do służby 1984, wycofany ze służby 1997
- "Biezupriecznyj" – (Безупречный) – wejście do służby 1985, wycofany ze służby 2003
- "Bojewoj" – (Боевой) – wejście do służby 1986, od 1998 w rezerwie[1]
- "Stojkij" – (Стойкий) – wejście do służby 1986, wycofany ze służby 1998
- "Okrylonnyj" – (Окрылённый) – wejście do służby 1987, wycofany ze służby 1998, złomowany 1999
- "Burnyj" – (Бурный) – wejście do służby 1988
- "Griemiaszczij" – (Гремящий) – wejście do służby 1988, wycofany ze służby 2007[2]
- "Bystryj" – (Быстрый) – wejście do służby 1989
- "Rastoropnyj" – (Расторопный) – wejście do służby 1989
- "Biezbojazniennyj" – (Безбоязненный) – wejście do służby 1990
- "Biezudierżnyj" -(Безудержный) – wejście do służby 1991
- "Biespokojnyj" – (Беспокойный) – wejście do służby 1992
- "Nastojcziwyj" – (Настойчивый) (początkowo nazwa "Moskowskij Komsomolec") – wejście do służby 1993
- "Admirał Uszakow " (wcześniej "Biesstrasznyj" – Бесстрашный) – wejście do służby 1994
- "Ważnyj" – (Важный) -w 1999 znajdujący się w budowie okręt sprzedano do Chin gdzie otrzymał nazwę "Hangzhou"
- "Wdumcziwyj" – (Вдумчивый) – w 2000 znajdujący się w budowie okręt sprzedano do Chin gdzie otrzymał nazwę "Fuzhou"
- "Taizhou" (DDG-138) – zmodernizowana wersja 956EM zbudowana dla Chin w 2005
- "Ningbo" (DDG-139) – zmodernizowana wersja 956EM zbudowana dla Chin w 2006
W chwili obecnej (luty 2008) 8 niszczycieli tego typu pozostaje w składzie rosyjskiej marynarki. Z tego 2 służą we Flocie Północnej, 4 we Flocie Pacyfiku (z tego 2 są w remoncie), i 2 we Flocie Bałtyckiej[3].
Przypisy
Linki zewnętrzne [edytuj]