Niszczyciele typu Östergötland

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Niszczyciele typu Östergötland
Ostergotland.jpg
Opis typu
Kraj budowy  Szwecja
Użytkownicy  Svenska marinen
Stocznia Götaverken AB, Göteborg
Eriksberg Mekaniska Verkstad AB, Göteborg
Wejście do służby 1958–1959
Zbudowane okręty 4
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność standardowa: 2150 ton
pełna: 2600 ton
Długość 112 m (116 m na linii wodnej)
Szerokość 11,2 m
Zanurzenie 3,7 m
Napęd 2 zespoły turbin parowych DeLaval o łącznej mocy 47 000 KM
Prędkość 35 węzłów
Załoga 244
Uzbrojenie 4 działa kal. 120 mm
5-7 dział przeciwlotniczych kal. 40 mm
6 wyrzutni torped 533 mm
1 miotacz pocisków POP Squid
58 min morskich
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Niszczyciele typu Östergötland – typ szwedzkich niszczycieli z końca lat 50. XX wieku, w służbie do 1982 roku. Ostatni wybudowany dotychczas typ dużych okrętów wojennych dla szwedzkiej marynarki wojennej.

Projekt niszczycieli typu Östergötland powstał w latach 1952–1953. Ze względów oszczędnościowych oparty był na konstrukcji niszczycieli typu Öland, nie zaś większych i droższych typu Halland. Cztery jednostki typu były wybudowane w dwóch stoczniach: Götaverken AB i Eriksberg Mekaniska Verkstad AB w Göteborgu. W pracach wykończeniowych na niszczycielu "Hälsingland" brała udział także stocznia Kockums AB w Malmö.

Niszczyciele typu Östergötland miały klasyczną konstrukcję ze spawanym stalowym kadłubem i nadbudówkami. Napęd okrętów stanowiły dwie turbiny parowe typu DeLaval, zasilane w parę przez dwa kotły Babcock-Wilcox i napędzające dwie śruby. Łączna moc siłowni wynosiła 47 000 KM. Niszczyciele były uzbrojone w dwa podwójne działa kal. 120 mm, umieszczone w wieżach artyleryjskich na dziobie i rufie. Artylerię przeciwlotniczą stanowiło pięć (na "Östergötland" siedem) dział Bofors M/48E kal. 40 mm. Ponadto okręty posiadały dwie potrójne wyrzutnie torped kal. 533 mm, miotacz pocisków POP Squid, dwie wyrzutnie bomb głębinowych i mogły zabierać na pokład do 58 min morskich.

Niszczyciele przeszły modernizację uzbrojenia w latach 60., gdy w miejsce rufowej armaty przeciwlotniczej zainstalowano na nich wyrzutnię przeciwlotniczych pocisków rakietowych Sea Cat. Dla skompensowania wzrostu ciężaru zdemontowano obie potrójne wyrzutnie torpedowe, instalując w zamian jedną pięciorurową.

W czasie służby w marynarce szwedzkiej okręty odwiedzały porty zagraniczne, między innymi Kopenhagę, Hamburg, Amsterdam, Leningrad i Rygę. W 1965 roku "Södermanland" przebywał z wizytą w Gdyni.

Okręty[edytuj | edytuj kod]

  • "Östergötland" (numer taktyczny J20) – położenie stępki w stoczni Götaverken AB 1 września 1955, wodowanie 8 maja 1956, wejście do służby 3 marca 1958;
  • "Södermanland" (J21) – położenie stępki w stoczni Eriksberg Mekaniska Verkstad AB 1 czerwca 1955, wodowanie 28 maja 1956, w służbie od 27 lipca 1958;
  • "Gästrikland" (J22) – położenie stępki w Götaverken AB 1 października 1955, wodowanie 6 czerwca 1956, w służbie od 14 stycznia 1959;
  • "Hälsingland" (J23) – położenie stępki w Eriksberg Mekaniska Verkstad AB 1 października 1955, wodowanie 14 stycznia 1957, przyjęcie do służby 17 czerwca 1959.

Wszystkie cztery niszczyciele zostały wycofane ze służby 1 lipca 1982 roku i sprzedane na złom do Hiszpanii.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Curt Borgenstam (tłum. Maciej S. Sobański), Szwedzkie powojenne niszczyciele. Część III - typ Östergötland, Okręty Wojenne nr 4/2001, ISSN 1231-014X