Niszczyciele typu Annapolis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Niszczyciele typu Annapolis
HMCS „Annapolis”
Opis typu
Kraj budowy  Kanada
Użytkownicy  Royal Canadian Navy
Wejście do służby 1964
Wycofanie 1996-1998
Zbudowane okręty 2
Okręty w służbie 0
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 3420 t
Długość 111,6 m
Szerokość 12,8 m
Zanurzenie 6,9 m
Napęd dwa zespoły turbin parowych English Electric, 2 śruby
Prędkość 28 węzłów
Załoga 228
Uzbrojenie początkowo:
  • 1 podwójna armata FMC 3"/50 Mk 33
  • 1 wyrzutnia torped Limbo Mk 10
  • 1 wyrzutnia torped Mk 4

po DELEX:

Wyposażenie lotnicze 1 śmigłowiec CH-124 Sea King
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Niszczyciele typu Annapolis – typ dwóch kanadyjskich niszczycieli, które weszły do służby w Royal Canadian Navy w latach 60. XX wieku. W 1982 roku oba okręty zostały zmodernizowane w ramach programu DELEX (DEstroyer Life EXtension, z ang. „przedłużanie żywotności niszczycieli”). Okręty otrzymały nowe nowe systemy radarowe, hydrolokatory, wyposażenie radiotelekomunikacyjne i elektroniczne oraz uzbrojenie.

Przez znaczną część służby okręt HMCS "Annapolis" operował na Pacyfiku, z portem macierzystym w Esquimalt w Kolumbii Brytyjskiej, a HMCS "Nipigon" na Atlantyku, z portem macierzystym w Halifax w Nowej Szkocji.

Okręty zostały wycofane ze służby w latach 1996-1998.

HMCS "Nipigon" był ostatnim okrętem z napędem parowym służącym w Kanadyjskich Siłach Zbrojnych.

Okręty[edytuj | edytuj kod]

  • HMCS "Annapolis" (DDH 265)
  • HMCS "Nipigon" (DDH 266)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]