Niszczyciele typu Daring (1949)

Niszczyciele typu Daring
Opis typu
Kraj budowy	Wielka Brytania
Użytkownicy	Royal Navy Royal Australian Navy Marynarka Wojenna Peru
Wejście do służby	1952-1959
Zbudowane okręty	11
Okręty w służbie	0
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność	3580 t (pełna)
Długość	118,8 m
Szerokość	13,1 m
Zanurzenie	4,1 m
Napęd	2 turbiny parowe z przekładniami, 2 śruby
Prędkość	35 węzłów
Załoga	297
Uzbrojenie	3 podwójne armaty kalibru 113 mm 2 podwójne armaty przeciwlotnicze Bofors L/60 kalibru 40 mm 2 pojedyncze armaty przeciwlotnicze Bofors L/60 kalibru 40 mm 2 pięcioprowadnicowe wyrzutnie torped kalibru 530 mm 1 miotacz bomb głębinowych Squid
Multimedia w Wikimedia Commons

Niszczyciele typu Daring – typ jedenastu brytyjskich niszczycieli opracowanych po II wojnie światowej dla Royal Navy i Royal Australian Navy. Okręty weszły do służby w latach 50. i znajdowały się w niej do lat 70. XX wieku.

Był to ostatni typ brytyjskich niszczycieli, którego podstawowe uzbrojenie stanowiła broń artyleryjska. Okręty były wykorzystywane podczas konfrontacji indonezyjsko-malezyjskiej i wojny wietnamskiej.

Dwa okręty (HMS "Diana" i HMS "Decoy") po wycofaniu z Royal Navy zostały sprzedane do Peru, gdzie pełniły służbę do 1993 i 2007 roku.

Okręty

• Wielka Brytania
  • HMS "Dainty"
  • HMS "Daring"
  • HMS "Decoy" (sprzedany do Peru jako "Ferré")
  • HMS "Defender"
  • HMS "Delight"
  • HMS "Diamond"
  • HMS "Diana" (sprzedany do Peru jako "Palacios")
  • HMS "Duchess"
• Australia
  • HMAS "Vampire"
  • HMAS "Vendetta"
  • HMAS "Voyager"

Linki zewnętrzne

• Daring class destroyer (ang.). HazeGray.org. [dostęp 28 listopada 2009].