Niszczyciele typu Folgore

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Niszczyciele typu Folgore
Rn fulmine.JPG
Opis typu
Kraj budowy Włochy
Użytkownicy Regia MarinaWłochy
Zbudowane okręty 4
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 1220 (1 340) ton standardowa,
2096 (2 130) ton pełna
Długość 96,05 m
Szerokość 9,2 m
Zanurzenie 3,31 m
Napęd 2 turbiny parowych typu Belluzzo, 3 kotły, Moc 44 000 KM (32 800 kW)
Prędkość 38 węzły (70 km/h)
Zasięg 3600 mil morskich (6 700 km) przy prędkości 12 węzłów
Załoga 1983
Uzbrojenie 4 działa 120 mm (2x2)
2 działa przeciwlotnicze 40 mm
4 najcięższe karabiny maszynowe 13,2 mm
6 wyrzutni torped 533 mm (2x3)(łącznie 21)
54 miny

Niszczyciele typu Folgore – typ włoskich niszczycieli zbudowanych w latach 30. Wszystkie cztery jednostki służyły podczas II wojny światowej i zostały zatopione. Były zmodyfikowanym typem Dardo, którym zmniejszono szerokość, by zwiększyć prędkość. W efekcie miały problemy ze stabilnością i zmniejszony zasięg.

Okręty[edytuj | edytuj kod]

Okręt Stocznia Zbudowany Los
Baleno CNQ Fiume 15 czerwca 1932 Zatopiony 17 kwietnia 1941 przez brytyjskie niszczyciele HMS "Jervis", HMS "Nubian", HMS "Mohawk" i HMS "Janus" podczas bitwy o konwój Tarigo.
Folgore OC Partenopei, Neapol 1 lipca 1932 Zatopiony 2 grudnia 1942 przez brytyjskie krążowniki Force Q w rejonie Skerki Bank.
Fulmine CNQ Fiume 14 września 1932 Zatopiony 9 listopada 1942 przez brytyjskie okręty nawodne zespołu Force K w czasie bitwy o konwój Duisburg.
Lampo OC Partenopei, Neapol 13 sierpnia 1932 Uszkodzony przez brytyjskie niszczyciele podczas bitwy o konwój Tarigo 17 kwietnia 1941, zatopiony przez bombowce 30 kwietnia 1943 koło przylądka Bon.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Whitley, M.H. (1988). Destroyers of World War 2. Cassell Publishing. ISBN 1-85409-521-8.